Total: encontrados 11691 resultados.
Página 20 de 585
Carriola.Redacción 07.09.26
julio@carriola.es
El novenario a Santa María del Puerto, Patrona de Marin cuyo día se celebra mañana festivo a todos los efectos en ese municipio, finaliza hoy con la participación de un intérprete muy destacado como es el cantante Antonio Barros que cantarà durante la celebración eucarística
Todo quedará preparado para el día grande de las fiesta de La Patrona de Marín, Santa María del Puerto, que se celebrará mañana día ocho de septiembre con la referencia religiosa central de la Misa Solemne a las doce del mediodía seguida de la procesión que llevará la imagen de la Patrona por el itinerario habitual de Concepción Arenal, Jaime Janer, Rúa Real, Rúa do Sol y, de nuevo, Concepción Arenal en el otro sentido y de regreso al Nuevo Templo, comitiva que estará precedida por el grupo de gaitas “Airiños de San Xulián” y rematada con la Banda de Música de la Escuela naval Militar.
Hoy fin del novenario
Pero para esta tarde está señalado el último día del novenario que se ha venido celebrando en el Nuevo Templo durante la semana y se contará durante la misa con la participación especial de Antonio Barros, un conocido y querido artista cantante gallego que aceptó la invitacion para participar en este acto. Barros es un profesional de la canción ganador de numerosos concursos televisivos especialmente en la TV Gallega, y participante en orquestas de relevancia. Fue coronado como “Sucesor de Juan Pardo” y esta tarde cantará durante la celebración en el Nuevo Templo, tras el rezo del Santo Rosario a las 7,30 y a continuación la misa del novenario.
Y la Banda de Música en el Auditorio
Paralelamente a la celebración religiosa propiamente dicha, en el auditorio, a las ocho y media de la tarde tendrá lugar un concierto de la Banda de Música de Marín que, según pudo saber Carriola, tendrá un aliciente especial porque cantará algún tema del repertorio la operista cubana Betsy Remedios que también participó con gran éxito hace unas semanas en el festival del kilo.
El concierto alternará en algún momento con la actuación del Mago Noel que sorprenderá una vez mas con sus “cosas” al público asistente.
Finalmente la jornada finalizará con la actuación musical de l grupo “América” en la Plaza de España, a partir de las diez de la noche.
Carriola.Necrológica.06.09.26
julio@carriola.es
La funeraria SAN MARCOS comunica el fallecimiento de don MANUEL IGLESIAS ROSALES a los 84 años de edad cuyos restos mortales permanecerán en el tanatorio SAN MARCOS de Marín, sala número 3, hasta el momento de su traslado, mañana lunes día 07, a las cinco y cuarto de la tarde al cementerio municipal de A Raña para su inhumación
Asimismo comunica que el funeral por el eterno descanso de su alma será también mañana el lunes, a las seis de la tarde, en la Iglesia parroquial de San Xulián . D.E.P.

Carriola.07.09.26
Jubilarse para volver a trabajar

Andrés Barros
Abogado laboralista
Durante años hemos entendido la jubilación de una forma bastante sencilla: llega determinada edad, uno deja de trabajar y empieza a cobrar su pensión.
Pero cada vez se parece menos a eso.
Las últimas reformas de las pensiones han ido introduciendo distintas fórmulas para intentar que podamos seguir trabajando después de jubilarnos. Y ahora se ha añadido una nueva posibilidad: jubilarse y, posteriormente, comenzar una actividad como autónomo mientras se sigue cobrando una parte de la pensión.
Eso sí: como suele ocurrir cuando hablamos de Seguridad Social, la letra pequeña importa. Mucho.

La nueva jubilación flexible
El Real Decreto 416/2026, de 27 de mayo, ha cambiado completamente la regulación de la llamada jubilación flexible.
Hasta ahora esta figura estaba pensada fundamentalmente para quien, después de haberse jubilado, volvía a trabajar por cuenta ajena a tiempo parcial.
La nueva normativa mantiene esa posibilidad, pero incorpora una novedad importante: también permitirá compatibilizar la pensión de jubilación con una actividad por cuenta propia.
Es decir: una persona puede jubilarse, empezar a cobrar su pensión y, posteriormente, decidir montar un negocio o comenzar una actividad profesional como autónomo.
Pero hay una condición bastante llamativa.
La condición
Para acogerse a esta modalidad, la persona jubilada no puede haber estado de alta como trabajadora autónoma durante los tres años anteriores a la jubilación.
Y aquí aparece una paradoja difícil de ignorar.

Imaginemos a dos personas de 67 años. Una ha trabajado toda su vida por cuenta ajena. Se jubila y, seis meses después, decide abrir una pequeña tienda, prestar servicios profesionales o iniciar cualquier actividad como autónoma.
Puede acogerse a esta jubilación flexible.
La otra lleva veinte años explotando exactamente esa misma tienda. Se jubila y pretende continuar con ella reduciendo su actividad.
No puede utilizar esta modalidad.
La norma, por tanto, facilita que alguien empiece a emprender después de jubilarse, pero no ofrece esa misma vía a quien ya venía desarrollando su negocio antes de alcanzar la jubilación.
No parece precisamente la transición gradual hacia la jubilación que uno imaginaría al escuchar la expresión “jubilación flexible”.
¿Cuánto se cobra?
Naturalmente, trabajar después de jubilarse no significa cobrar íntegramente la pensión.
Durante el tiempo en que se compatibilice la jubilación con la actividad laboral, la cuantía de la pensión se reduce conforme a las reglas establecidas para esta modalidad.
En determinados supuestos de actividad por cuenta propia, la pensión compatible será del 25 %.
Cuando se trate de trabajo por cuenta ajena a tiempo parcial, la nueva regulación permite jornadas comprendidas entre el 33 % y el 80 % de una jornada completa, variando la parte de pensión que puede percibirse en función de la jornada realizada.
Además, la norma introduce determinados incentivos cuando el pensionista espera un tiempo antes de reincorporarse al mercado laboral.
Por tanto, no estamos ante la posibilidad de cobrar tranquilamente el 100 % de la pensión mientras se trabaja con normalidad.
Estamos ante una fórmula para combinar una parte de la pensión con unos ingresos derivados del trabajo.
¿No existía ya la jubilación activa?
Sí. Y aquí es donde empieza el festival de nombres.
Existe la jubilación activa, existe la jubilación flexible, existe la jubilación parcial y existe también la jubilación demorada.
Aunque todas buscan permitir una transición menos brusca entre trabajo y jubilación, funcionan de manera distinta.
La jubilación activa, por ejemplo, permite compatibilizar trabajo y pensión cuando se ha retrasado al menos un año el acceso a la jubilación respecto de la edad ordinaria.
Desde 2025, además, el porcentaje de pensión que puede cobrarse depende de cuánto se haya retrasado la jubilación: puede comenzar en un 45 % después de un año de demora y alcanzar el 100 % cuando se ha retrasado cinco años o más.
La jubilación flexible que se ha aprobado ahora funciona de otra manera: primero se causa la jubilación y posteriormente se vuelve a desarrollar una actividad compatible con ella.
La diferencia parece pequeña, pero jurídicamente es enorme.
La pregunta de fondo
Todas estas reformas responden al mismo problema: vivimos más años, el sistema de pensiones soporta una presión creciente y el legislador quiere que quien pueda y quiera seguir trabajando tenga incentivos para hacerlo.
Hasta ahí, tiene sentido.
El problema aparece cuando el sistema se llena de excepciones, porcentajes, requisitos temporales y modalidades diferentes hasta el punto de que determinar qué jubilación le interesa a una persona empieza a exigir prácticamente un estudio personalizado.
Y probablemente ese sea el verdadero consejo que conviene dar.
Antes de jubilarse, especialmente si se pretende seguir trabajando de alguna forma, hay que hacer números.
Porque elegir entre jubilación ordinaria, activa, flexible o demorada puede suponer miles de euros de diferencia durante los años siguientes.
Y cuando hablamos de una decisión que afecta a los ingresos del resto de nuestra vida, improvisar no parece precisamente el mejor plan.
(*) Colaboración semanal con el Despacho Legal AMURALEX de Pontevedra.
Carriola.Redacción. 07.09.26
julio@carriola.es
O Club de Opinión Portocelo que peside Ángel García Carragal fixo entega dos premios “Facendo Historia” que desde hay xa moitos anos promove co apoio do Concello de Marín nun acto celebrado no Salón de Plenos na mañá de onte.

Seguindo o guiión anunciado, onte celebrouse no salón de Plenos do Concello o acto de entrega dos Premios Facendo Historia, evento promovido cada ano polo Club de Opinión Portocelo que dirixe García Carragal con presencia da alcaldesa, membros da Corporación Municipàl , autoridades y numerosas personas entre as que se atopaban represnetantes das entidades distinguidas na presente edición.

García Carragal fixo lectura das semblanzas de xustificación dos merecementos polos que as entidades e persoas galardonadas merecían esta distinción que foron:

*.- Asociación por un Museo do Mar para Marín; pola súa contribución a exaltación das xentes do mar e as tradicións mariñeiras xunto coa recompilación e exposición aberta de pezas e documentos relacionados co Patrimonio Histórico e Etnográfico Marítimo de Marín e Galicia, premios entegado polo capitàn de fragata representante da Escola Naval Militar

*.- Organización de Productores de Pesca do Porto de Marín; como recoñecemento o importante traballo que realiza no seu doble compromiso de fomentar a actividade pesqueira no Porto de Marín e o seu apoio a igualdade no sector a través de actividades coas que visibilizar o traballo das mulleres do mar. Entregou este premio o presidente da Autoridade Portuaria de Marín

*.- Centro Comercial Local ‘Estrela de Marín’, polo importante traballo que realiza co obxectivo de revitalizar, modernizar e potenciar o comercio de proximidade a través de campañas de dinamización e fidelización ejercendo ao mesmo tempo a defensa dos intereses dos comerciantes do municipio marinense. O presidente de Estrela de Marín recibiu o premio de mans da alcaldesa María Ramallo.

*.- Asociacion de Laboreras de Marín ‘Bolymar’, entidade organizadorea da ‘Xuntanza Anual de Laboreras’, convertindo a Marín no punto de encontro de centenares de ‘palilleiras’ para a promoción e divulgación da arte do encaixe de bolillos dentro e fora de Galicia. A Concelleira Marián Sanmartín fixo entrega do premio ñas representantes do grupo Bolymar.

*.- Mención especial para Ballet de Galicia de ‘Diego Landín’, por unir a Marín o seu proxecto pedagóxico xa consolidado como un referente da danza clásica e contemporánea a nivel internacional. Recibiu o premio Diego Landín de màns do presidneete de “Portocelo”.

*.- Mencion especial para O Porto de Marín pola conmemoración do 140 aniversario do seu nombramento como de “Interés Xeral do Estado”. O presidente do porto recibiu o agasallo de mans do veterano atleta Manuel Rosales
Intervención da alcaldea María Ramallo
Tras a entrega dos premios e para pechar o acto interviu a alcaldea María Ramallo que pronunci´pou in breve discurso no que, ras os saudos de rigor a todos os presentes e en especial aos premiados, dixo “

“Cando un recibe un premio ou un recoñecemento, normalmente é polo traxecto que se leva percorrido. As homenaxes teñen sempre ese punto nostálxico, ás veces de peche de ciclo, pero sobre todo serven como balance do conseguido, de como un proxecto pasa de ser unha idea ou un soño, a converterse nunha realidade. De como pasa dos papeis ás rúas e de como acaba impactando positivamente en toda unha sociedade.
Esa é unha palabra clave hoxe: sociedade. Porque esta edición dos premios Facendo Historia ten unha característica especial pois, a diferenza doutros anos onde os premios recaían en persoas individuais con traxectorias excelentes, hoxe estamos ante unha reivindicación do asociacionismo, o traballo comunitario e o emprendemento.
Un pobo non se constrúe desde a individualidade. Todos somos necesarios. Pero é no traballo común onde xorden as mellores redes de apoio que dinamizan a nosa vila, a enchen de actividade, a fan progresar e a manteñen viva. Dá igual que sexa a través dunha tradición artesanal tan bonita e admirable como os bolillos, ou a través da danza. Dá igual que se faga desde o comercio ou desde o mar, gran motor da nosa economía (a dos números e a sentimental). Todos e todas vós sodes os creadores desas redes de apoio das que falaba, cada un desde o voso sector, facendo evidente que sen os colectivos sociais, culturais e empresariais, Marín non sería o que é.
Comezo por estes últimos. Primeiro, quero referirme a OPROMAR, a Organización de Productores do Mar do noso Porto, representada polo seu presidente e o seu xerente.
Sodes o exemplo de que non só a actividade económica é importante cando un dirixe unha entidade empresarial. Desde hai moitos anos, levades por bandeira a defensa da igualdade no sector do mar e da pesca en cada unha das campañas que facedes, campañas cheas de gusto, por certo, sempre lucidas, pero aínda máis cheas de contido e que navegan entre a promoción do traballo da muller na pesca, a reivindicación dos oficios tradicionais feitos por elas e tamén pola arte, utilizándoa sempre como fío condutor entre a vosa mensaxe e a sociedade á que a dirixides. Grazas por manter ese compromiso intacto e por unirvos en moitas ocasións ás campañas que desde o Concello lanzamos en pro da igualdade, como pode ser a celebración e visibilización do 8 de Marzo.
Por seguir con este sabor a sal e a escuma, detéñome agora no MUSEO DO MAR DE MARÍN. A verdade é que este ano está a ser o de saldar débedas co voso traballo, que leva moito tempo servindo de faro de difusión e recuperación da nosa identidade mariñeira. Fostes tamén o Premio Liberación deste ano. Con vós, elaboramos unha placa en homenaxe aos homes e mulleres do mar na recuperada dársena portuaria, hoxe lugar de lecer e de conexión co noso mar en pleno casco urbano. O voso Festival de Cine do Mar volveu pechar unha edición tremendamente exitosa e grazas ao voso labor, podemos homenaxear a persoas que fixeron do mar a súa vida e a súa profesión. Grazas por todo o voso traballo, que estou segura que seguirá coa mesma intensidade.
A riqueza dun pobo tamén se reflexa en gran medida no seu tecido comercial. Este foi o ano de cantar unha canción pegadiza que xa fai imposible que non nos acordemos dunha asociación que é exemplo en toda Galicia. ESTRELA DE MARÍN é o futuro. Si, sei que é pasado e presente, que a súa traxectoria é longa e levan todo este tempo apoiando, promocionando e poñéndose do lado dos comerciantes para axudalos. Pero digo que é futuro porque Estrela de Marín soubo subirse ao carro das tendencias actuais. Unha app específica (Comercio de Marín) para mellorar a experiencia de compra e poder facer promocións e descontos, unha mascota propia, Estrelín, que axuda a comunicar todas as novidades do noso Centro Comercial Aberto, campañas asociadas a todos os momentos quentes a nivel comercial: Días do Pai e da Nai, San Valentín, Nadal, Volta ao Cole (a máis recente agora mesmo…). En fin, como vedes, un sinfín de iniciativas, moitas delas tamén extrapolables á Asociación de Comerciantes da Praza de Abastos. Este compromiso axúdanos moitísimo como Concello na dinamización do noso tecido comercial. Sen vós, sería moito máis difícil.
Pero difíciles son moitas cousas, que vos vou contar... Por que, Conchi… non me diredes que non é tremendamente difícil xuntar a centos, e centos, e centos de palilleiras e laboreras todos os anos polo noso San Miguel no Pavillón do IES Illa de Tambo? Con BOLYMAR, tedes conseguido unha das cousas máis complexas nos tempos que corren. Creástedes un fogar para moitas mulleres, un lugar de encontro, un espazo no que manter unha tradición que acompaña a Galicia e que serve como a nosa imaxe incluso no exterior. Ese ir e vir de dedos que tecen e crean espectaculares confeccións feitas dos vosos fíos é case unha banda sonora da nosa celebración de San Miguel. Este ano botarémosvos moito de menos pero non podo máis que darvos as grazas por todos estes anos organizando unha xuntanza irrepetible.
Quédame falar do BALLET DE GALICIA. Creo firmemente en que o mundo empresarial e o emprendemento cultural ten moito de traballo en equipo, pero neste caso tedes que permitirme que me dirixa de maneira un pouco máis concreta ao director da nosa escola de danza: a Diego Landín. Moitas veces, os municipios máis pequenos tendemos ao conformismo, como se aquí non puidéramos ter propostas de nivel. Esa sensación de que o bo só pode estar nas grandes cidades. Pois ben, ti es o exemplo de que iso non é así, de que apostar pola túa vila é de valentes, porque non é fácil. Podías elixir Madrid, Vigo… ou calquera lugar grande que teñamos cerca. Pero non, elixiches volver a Marín, a túa terra, para fundar a túa academia de danza e regalarnos as galas e actuacións que, como esta última de verán, puidemos gozar como público.
Creo que o pobo de Marín, con ese reparto de entradas en apenas dúas horas, demostrou dúas cousas: a gratitude cara o teu proxecto e a esixencia de programación cultural á altura dos seus gustos. Grazas por facer de Marín o epicentro da danza clásica e contemporánea e grazas por facernos soñar con cada actuación, agora xa totalmente redondas no noso novo Auditorio.
Remato xa e perdoade todo o que me estendín. As miñas últimas palabras son para o promotor de todo isto que hoxe estamos celebrando: Ángel García Carragal. Porque ademais este ano é especial. Ángel, eu non podo máis que darte a noraboa e as grazas por ser un dos grandes cronistas de Marín, por sempre pensar en como premiar aos nosos veciños e veciñas ilustres, por ser inquedo e sempre activo, por informar e por opinar. Grazas por todo. As mañás dos marinenses que aquí estamos e os que viven moi lonxe, non son iguais sen entrar no blog de Cousas de Carragal. Pero aínda que pechases esta etapa, eu sei que segues e seguirás mantendo viva a túa gran paixón: escribir de Marín e vivir Marín.

As palabras da alcaldesa foron acollidas con calorosos aplausos dos asistentes que enchían o salón que, xunto cos premiados e as autoridades presentes desplazaronse á planta baixa do concello para escoitar o concerto da

Coral Lembranzas e compartis un “pincho” para celebrar esta nova edición dos Premio facendo Historia
Carriola. 07.09.26
julio@carriola.es
OPINIÓN. LA CONCENTRACIÓN SOBRE CEUTA

Manuel Pazos Lamoso (*)
La concentración convocada esta semana en Marín, al igual que en muchos otros ayuntamientos de España, con motivo de la situación que se está viviendo en Ceuta, ha generado una importante polémica, también en nuestro municipio.
Con este escrito quiero aclarar algunas afirmaciones que se han realizado sobre mi postura pública y que no se corresponden con la realidad. Me refiero, concretamente, al artículo de opinión publicado por Julio Santos Pena en Carriola de Marín, sobre el que me gustaría hacer tres precisiones.
La primera es que todo el artículo se basa en una afirmación que no es cierta: yo nunca he dicho que quienes asistieron a esa concentración lo hicieran por motivos racistas o xenófobos. Nunca.
Mi crítica siempre se dirigió a los convocantes y a sus planteamientos, no a los asistentes. Conozco bien a muchas de las personas que asistieron y sé que no sería justa esa acusación.
Antes de la concentración, lo que dije en mis redes sociales fue que, en mi opinión, la convocatoria «tiene un tufo xenófobo que apesta y que es una pena que el Partido Popular siga siendo rehén de VOX y sus postulados racistas». Fíjese que ya indico PP y VOX.
Sé perfectamente distinguir entre los que convocan y lo que acuden a la concentración. Por eso también dije: «Chapó a la gente que vaya de buena fe» o «Si usted cree que va a apoyar a los ceutíes, entonces vaya. Le honra».
Por tanto, no es cierto que yo haya acusado de nada a los asistentes, y me duele que se tergiversen de esa forma mis palabras porque sobre esa tergiversación se formula después todo un relato de supuestos agravios.
El segundo aspecto, y muy repetido en comentarios de redes, lo vendría a resumir Julio Santos con esta afirmación «Entiendo que Manuel Pazos y sus compañeros de partido de Marín quieran, aunque a veces no debieran, asentir con la cabeza gacha lo que mandan desde “arriba”, para no perder el “tren”» . Mentira otra vez. Ya lo había expresado públicamente pero lo volveré a hacer aquí: yo rechacé participar en la concentración desde el primer minuto, nada más llegarme la convocatoria de Marín Ramallo y antes de que “los de arriba” dijesen nada sobre este asunto. Siempre fue una decisión personal y compartida con el resto de mis compañeros concejales. Nunca me escondí detrás de nadie, ni detrás de unas siglas.
Por cierto, en el partido en el que yo milito solo tengo un jefe, que es mi agrupación local. Solo a ella le rindo cuentas y son los que nos ponen o nos quitan de forma democrática. No tengo que congraciarme con nadie para no perder no sé qué tren.
Y por último, la solidaridad con Ceuta. La concentración fue convocada, tanto en Marín como en España, por parte del PP. No hubo debate ni búsqueda de acuerdos, y supuestamente era en solidaridad con Ceuta.
La pregunta que yo me hago es: ¿en qué concretó María Ramallo esa solidaridad?? ¿Anunció acaso que va a acoger menores migrantes en Marín como hemos hecho cuando los necesitados eran familias ucranianas?. ¿Anunció que va a proceder a la recogida y envío de alimentos, mantas o material de ayuda para enviar a Ceuta como hicimos cuando fue de la DANA?. ¿Dijo si el Concello de Marín iba a colaborar económicamente con alguna ONG para ayudar a desarrollar su trabajo en Ceuta?
La respuesta es NO, y por eso opino que los convocantes de esta concentración (ojo, no los asistentes, no vaya a darse nadie por aludido), nunca pretendieron solidarizarse con Ceuta, sino aprovecharse de la crisis en Ceuta y seguir usando a los migrantes como elemento de confrontación social. Ceuta fue la excusa, nunca fue el motivo.
Espero haber aclarado algunos malentendidos y deseo desde aquí que el Estado aborde, como hacen las sociedades avanzadas, una crisis migratoria de esta magnitud con la mayor celeridad posible, llevando nuevamente la tranquilidad a nuestra ciudad autónoma.
(*) Manuel Pazos, Portavoz PSOE Marin
Carriola.Dep.Prv. 06.09.26
julio@carriola.es
O presidente provincial asina un convenio co presidente da Federación Provincial de Confrarías de Pescadores, Jose Manuel Rosas, para estudar e divulgar as causas e consecuencias das enfermidades profesionais que afectan aos traballadores do mar
O presidente da Deputación de Pontevedra, Luis López, vén de abrir este venres unha nova vía de colaboración entre a institución provincial e as confrarías de pescadores da provincia. Na sede que a Federación Provincial de Confrarías de Pescadores ten en Arcade, en Soutomaior, os dirixentes destas dúas institucións asinaron un convenio a través do cal o ente provincial achega 15.000 euros para financiar tanto a elaboración como a divulgación dun estudo para coñecer cales son as enfermidades que afectan aos traballadores, como previlas, como tratalas e como afrontalas tanto desde o punto de vista da saúde como o laboral e administrativo. “Do mesmo xeito que nos preocupamos pola saúde do ecosistema e do sector, tamén nos importa a saúde dos profesionais”, afirmou López despois de firmar o acordo.
O obxectivo desta investigación pasar por promover unha cultura preventiva no sector da pesca artesanal e o marisqueo tradicionais, instruír e por en coñecemento das persoas traballadoras do mar as enfermidades profesionais e as patoloxías máis comúns e recoñecidas nos seus oficios e actividades, así como difundir dita información entre os diferentes axentes; ensinar como tramitar unha enfermidade profesional, explicar e precisar como xorden os trastornos e as causas que os orixinan; difundir as boas prácticas posturais e os exercicios físicos axeitados para tratar de evitar e de previr as doenzas; sensibilizar e difundir a necesidade de identificar novas enfermidades profesionais e poñer o foco nos riscos laborais que as producen, como os movementos repetitivos, as posturas forzadas, a manipulación de cargas, a aplicación de forzas ou a humidade.
O traballo a realizar consistirá na recompilación das enfermidades consideradas como profesionais e das súas causas, establecer correlacións entre as causas e os factores de risco para determinar cales poderían estar xeradas polo traballo dos profesionais da pesca artesanal e o marisqueo. A continuación, crearase unha listaxe de enfermidades profesionais asociada a cada un dos diferentes subsectores da pesca tradicional nas Rías Baixas. Despois será o momento de manter entrevistas presenciais e realizar cuestionarios a profesionais do sector co obxecto de avaliar a súa forma de traballo e finalmente, crear un protocolo sinxelo de actuación ante a sospeita de sufrir unha enfermidade causada polo seu traballo. Algunhas destas enfermidades poderían ser túnel carpiano, epicondilitis, epitrocleitis ou lumbalxia entre outras.
“Na Deputación entendemos o marisqueo e a pesca Artesanal como un sector vital para a nosa economía, emprego, saúde, medio ambiente e tamén turismo sustentable”, sostén o presidente Luis López, quen lembrou que a cooperación coas confrarías non se limita unicamente a este estudo. O goberno provincial colabora cada ano con estes colectivos a través dun plan de axudas que medrou neste mandato en máis de 100.000€, poñendo á disposición dos profesionais un total de 350.000€ para axudar a facer fronte aos gastos de actividade e realizar investimentos. Ademais, a relación entre a Deputación e as confrarías promove a sustentabilidade en eidos como a pesca ou o turismo a través do programa Awaves, para dar a coñecer a través de visitas guiadas ás praias a riqueza natural dos bancos marisqueiros da provincia.
Carriola.CdM 06.09.26
julio@carriola.es
A alcaldesa, María Ramallo, e os concelleiros Manuel Santos e Marián Sanmartín, visitaron o centro xunto coa dirección e a empresa responsable da actuación para comprobar o avance dos traballos e coordinar a continuidade da obra coa actividade lectiva
As obras de rehabilitación integral do CEIP de Seixo avanzaron durante estes dous meses de verán e afrontan agora unha nova fase coa coordinación entre o Concello de Marín, a dirección do centro e a empresa responsable dos traballos para compatibilizar o desenvolvemento da actuación co inicio do novo curso escolar.
A alcaldesa, María Ramallo, acompañada polos concelleiros Manuel Santos e Marián Sanmartín, realizou visitou o centro educativo para comprobar de primeira man a evolución das obras, xunto co equipo directivo do CEIP e representantes da empresa encargada da súa execución.
A visita permitiu facer balance dos traballos desenvolvidos durante o período estival e abordar a planificación dos próximos pasos da actuación, co obxectivo de garantir que a continuidade das obras sexa compatible co normal desenvolvemento da actividade educativa.
Un investimento da Xunta de 1,1 millóns de euros nun proxecto integral
A actuación, promovida pola Xunta de Galicia cun investimento de máis de 1,1 millóns de euros, supón unha rehabilitación integral do centro e permitirá mellorar de maneira notable tanto as condicións de confort do alumnado e do
profesorado como a eficiencia enerxética e a accesibilidade do edificio. O proxecto forma parte do Plan de nova arquitectura pedagóxica da Xunta.
Entre as principais actuacións previstas atópase a renovación completa da cuberta, cunha superficie de 904 metros cadrados, a substitución das 182 ventás e catro portas exteriores por novas carpintarías de aluminio con rotura de ponte térmica e dobre vidro, así como a aplicación de illamento térmico mediante sistema SATE nas fachadas, que abrangue 1.939 metros cadrados.
O proxecto contempla tamén unha importante renovación dos espazos interiores, coa instalación de 475 luminarias LED con sistemas de regulación da intensidade e detección de movemento, novos falsos teitos e paneis fonoabsorbentes para mellorar o confort acústico, ademais de actuacións de redistribución dos espazos interiores.
Outro dos elementos destacados da intervención será a instalación dun ascensor, que permitirá eliminar as barreiras arquitectónicas existentes e mellorar a accesibilidade ás diferentes plantas do edificio.
Coordinación co centro para garantir o desenvolvemento do curso
Durante a visita de hoxe, un dos principais asuntos abordados foi, precisamente, a organización dos traballos a partir do inicio do curso escolar, establecendo a necesaria coordinación entre a empresa, o equipo directivo e as administracións para que a obra poida continuar avanzando ao mesmo tempo que o centro recupera a súa actividade habitual.
Neste sentido, o Concello quixo coñecer de primeira man tanto o estado actual dos traballos como a planificación prevista para as próximas semanas, co obxectivo de que a intervención poida desenvolverse coa maior seguridade e normalidade posible para o alumnado e o persoal do centro.
A alcaldesa, María Ramallo, destacou a importancia de que o CEIP de Seixo estea inmerso nunha actuación destas características, que permitirá dar resposta a necesidades históricas do edificio e dotar á comunidade educativa dunhas instalacións “máis modernas, eficientes, accesibles e confortables”.
Carriola.Redacción 06.09.26
julio@carriola.es
Pasado mañana, martes día 8, Marín celebra su fiesta otroa màs importante el año como es la dela Patrona de Marín, Santa María del Puerto y el programa de su celebración se inicia hoy domingo con la solemnidad de la entrega de los premios “Facendo Historia en el Salón de Plenos a lo que seguirán otros momentos de música y animación a lo largo de 3 días

El Club de Opinión “Portocelo” recuerda que hoy, a las doce de la mañana, tendrá lugar en el Salón de Sesiones de la Casa Consistorial el acto institucional y abierto de la entrega de los premios “Facendo Historia”, enmarcados en las 'XIII XORNADAS-REENCONTRO COA HENISTORIA DE MARIN' .
En esta ocasión los galardones serán entregados a: la Asociación por un Museo do Mar para Marín; la Organización de Productores de Pesca del Puerto de Marín (Opromar); al Centro Comercial Local 'Estrela de Marín'; y a la Asociación de Laboreras de Marín 'Bolymar'.
Asimismo se hará entrega de una MENCIÓN ESPECIAL al Ballet de Galicia 'Diego Landín', con sede en Marin.
El acto, que serà de libre acceso, estará presidido por la alcaldesa, María Ramallo y coordinado por Angel García Carragal, presidente del club organizador, que se encargará de la lectura de las semblanzas de los premiados, finalizando con un concierto a cargo de la Coral Lembranzas de Marín dirigido por la profesora Sofía Taboada Gil.
Espectáculo de circo en el Auditorio

El programa contempla para esta tarde la puesta en escena de un espectáculo circense que tendrá lugar en el nuevo Auditorio y dará comienzo a las siete y media de la tarde. “Sen Patrón pista catro” es el título genérico del evento que se define como “Un espectáculo sen mando onde os malabares e o circo amosarán que a maxia non está en quen manda senon en aprender a xogar xuntos”.
La entrada, hasta completar aforo, no será libre en esta ocasión y los asistentes tendrán que pasar previamente por la taquilla
Mañana concierto de la banda de Música con Betsy Remedios
Mañana lunes destaca en el programa el acto que también se llevará a cabo en el Auditorio con un concierto, a partir de las ocho y media a cargo de la Banda de Música de Marín bajo la dirección de Eduardo González que contará con una aportación de la magistral cantante de ópera, la cubana

Betsy Remedios y en cuyo intermedio actuará el Mago Noel.
La jornada finalizará con la verbena amenizada por la orquesta “América”, de Vigo
En el plano religioso, mañana finalizará la novena a la Virgen del Puerto, Patrona de Marín que el mares tiene la celebración principal que será la Misa solemne, cantada por la coral “Lembranzas” al mediodía y la procesión con la participación de “Airiños de San Xulián” y la “Banda de Música de la Escuela Naval Militar”.
Carriola.23.08.26
(*) Colaboración dominical de la Asociación de Pedagogía de Galicia “APEGA” con Carriola de Marín coordinada por su vicepresidente José Carlos Otero López
VOLVER AL “COLE” TAMBIÉN CANSA
Dolores Armas
Lic. en Psicopedagogía
Septiembre ha llegado y con él vuelve una palabra que repetimos mucho estos días, la rutina. Recuperamos horarios, volvemos a madrugar, organizamos las tardes y tratamos de que la vida familiar encuentre de nuevo un cierto orden después del verano. En pocos días, casi sin darnos cuenta, la casa empieza a funcionar de otra manera. También los niños. Aunque las vacaciones hayan sido diferentes en cada familia, durante el verano la vida suele hacerse algo más flexible. Hay menos prisa, más tiempo sin organizar y menos momentos en los que necesariamente hay que hacer una cosa determinada a una hora determinada. Con la vuelta al colegio todo eso cambia muy deprisa. Un niño vuelve a madrugar, sale de casa a una hora concreta, se separa de sus padres, se encuentra de nuevo con el grupo y pasa varias horas atendiendo, esperando, siguiendo instrucciones, compartiendo espacios y adaptándose a un ritmo que no siempre coincide con el suyo. Estamos bastante acostumbrados a preparar todo lo que rodea la vuelta al colegio. Compramos material, recuperamos horarios y organizamos actividades. Sin embargo, quizá prestamos menos atención al esfuerzo que supone para un niño volver a funcionar dentro de esa estructura.Porque volver al colegio no consiste solamente en recuperar unas rutinas. Supone volver a poner en marcha muchos recursos a la vez. Todo esto es parte de la vida cotidiana y también del aprendizaje. Sin embargo, hacer algo todos los años no significa que cada año deje de costar.
Estar adaptado y estar cansado
Los adultos solemos valorar bastante rápido cómo ha ido la vuelta. Si entra contento, no llora, habla de sus compañeros y desde el colegio nos dicen que todo marcha bien, pensamos que ya está adaptado. Y seguramente sea cierto.Pero estar adaptado y estar cansado son dos cosas perfectamente compatibles.Durante toda la mañana un niño utiliza continuamente recursos que en verano necesitaba con mucha menos frecuencia. Tiene que esperar para hablar, escuchar cuando quizá preferiría hacer otra cosa, cambiar de actividad cuando se lo indican, resolver pequeños desencuentros con otros niños, tolerar que algo no salga como esperaba y regular su comportamiento dentro de un grupo. Son acciones muy cotidianas y aparentemente sencillas, aunque en los primeros años muchas de las capacidades que permiten realizarlas todavía están madurando.Por eso algunos niños que pasan una mañana estupenda en el colegio llegan a casa especialmente irritables. Protestan más, buscan continuamente al adulto o se enfadan por asuntos que parecen insignificantes. Incluso pueden aparecer comportamientos que durante el verano apenas veíamos.La primera explicación suele ser que han perdido los hábitos. A veces pensamos que las vacaciones han sido demasiado permisivas o que ha llegado el momento de recuperar cuanto antes las normas. Puede haber algo de esto, naturalmente. Pero antes de sacar conclusiones quizá merezca la pena hacernos una pregunta mucho más sencilla. ¿Cómo de cansado llega este niño a las cinco de la tarde?
Lo que ocurre cuando llegan a casa
Hay algo especialmente interesante en esos primeros minutos después del colegio. La mayoría de los niños llegan al lugar en el que menos esfuerzo necesitan hacer para estar bien. En casa conocen las reglas, saben qué pueden esperar de los adultos y no necesitan estar pendientes continuamente de lo que ocurre a su alrededor. Pueden relajarse. Y algunas veces relajarse no tiene un aspecto demasiado relajado. Recogemos a un niño que sale hablando con sus amigos, nos cuenta que el día ha ido bien y parece contento. Media hora después llora porque su hermano se ha sentado en su sitio o se enfada porque no encuentra un juguete. Desde fuera resulta difícil entender que una cosa pueda convivir con la otra.Sin embargo, a los adultos nos pasa algo parecido. Podemos pasar un día complicado trabajando, responder correctamente, resolver problemas y mantener la calma y, al llegar a casa, descubrir que tenemos poquísima paciencia porque alguien ha dejado algo en medio. La pequeña contrariedad no explica por sí sola nuestra reacción. Llegamos a ella después de todo lo anterior. En los niños sucede algo parecido, con una diferencia importante. Nosotros disponemos de muchos más recursos para comprender lo que sentimos y regular nuestra respuesta. Esto no significa que durante estas primeras semanas haya que permitir comportamientos que normalmente no permitiríamos. Los límites siguen siendo necesarios también cuando un niño está cansado. Significa algo más sencillo. Antes de interpretar una conducta como desobediencia, capricho o llamada de atención, podemos incorporar el cansancio como una posibilidad. Comprender qué puede estar ocurriendo no elimina el límite, pero sí modifica mucho la manera de ponerlo.
Cuando necesitan un poco más de nosotros
El comienzo del curso trae a veces otra sorpresa. Aparecen conductas que los padres creían superadas. Un niño que llevaba meses entrando solo vuelve a pedir que lo acompañemos hasta la puerta. Otro reclama nuestra presencia para dormirse, necesita estar más cerca o pide ayuda para hacer algo que sabemos que sabe hacer perfectamente. Nos inquieta porque tenemos una idea bastante lineal de la autonomía. Si ayer podía hacerlo solo, pensamos que hoy también debería poder. Cuando vuelve a necesitarnos parece que algo está retrocediendo. Sin embargo, crecer no consiste en ir dejando atrás necesidades una detrás de otra. Los niños pueden haber adquirido una capacidad y recurrir temporalmente al adulto cuando otras partes de su vida les están exigiendo más. Necesitar algo de ayuda en un momento concreto no significa haber perdido lo aprendido. Quizá estas primeras semanas sean un buen momento para no tener demasiada prisa con esto. Para mantener los horarios y los límites que la vida familiar necesita y, al mismo tiempo, observar un poco más. Hay niños que necesitarán hablar mucho del colegio y otros que no querrán contar prácticamente nada. Algunos pedirán parque nada más salir y otros preferirán llegar a casa. Habrá quien recupere el ritmo en tres días y quien necesite varias semanas.
Son las cinco de la tarde. Un niño sale del colegio contento, deja la mochila en el suelo nada más entrar en casa y se enfada porque su vaso favorito está en el lavavajillas. Su padre está a punto de decirle que ya es mayor para ponerse así por un vaso. Quizá lo diga. Quizá, por un momento, recuerde también todo lo que ese niño lleva haciendo desde las ocho de la mañana.
El vaso puede esperar.
Carriola.Redacción 06.09.26
julio@carriola.es
Carriola.J.S.P.06.09.26
Hoy que iniciamos un remedo de aquellas fiestas de La Patrona de Marín de otros tiempos recuperamos en nuestra Carriola un artículo como homenaje a los músicos de orquestas y bandas de la época y a quienes supieron inmortalizar sus imágenes con el arte fotográfico del momento
La fotografía ha sido desde su invención un pilar de la historia que, por sí sola, permite que nos traslademos a otra épocas reviviendo personajes, paisajes y motivos diversos ya irrecuperables. A lo largo de la historia de la fotografía se han sucedido profesionales capaces de quemar sus dedos con extraños líquidos y sus ojos bajo el impacto de las lámparas que utilizaban para su trabajo lo que no impedía que disfrutasen del resultado de su artístico trabajo o afición. Una lástima que se hayan perdido imágenes impresas por el arte fotográfico porque hubo, y hay, quien no tiene dolor alguno en tirar las a la mismísima basura con lo que impiden que se revivan las situaciones que representan.
Las máquinas que otrora fueron verdaderos artilugios tan sencillos como las que utilizaban los fotógrafos de los jardines, al minuto, tienen un largo recorrido hasta las espectacularmente complicados que hoy llevan los fotógrafos profesionales capaces de eludir iluminaciones y distancias hasta llegar incluso a los límites de la legalidad.
En Marín teníamos conocidos fotógrafos de la vida social como Cea, los hermanos Quirós, Rivas, Orjales y también fotógrafos científicos como Maky, Ocaña y, sobre todo, Gago, cuyo trabajo científico es mundialmente conocido por sus investigaciones, aunque los marinenses no tengamos mucha conciencia de ello. Todos ellos dejaron constancia de su arte a distintos niveles y ojalá se hubiesen conservado sus trabajos que serían la historia gráfica de Marín y de los marinenses.
Hoy en día hay más cámaras que fotógrafos, porque cada teléfono es capaz de tomar la imagen de cualquier situación aunque, lamentablemente, el noventa por ciento de las imágenes tomadas no se verán reproducidas nunca y se disiparán con la simple pérdida del teléfono en cuestión o quemadas por cualquier alteración del propio aparato. No sería extraño que, tal como me comentaba en una ocasión el propio Gago, cualquier día la influencia de energía solar, borre la mayoría de los archivos que no están impresos en papel y con ello ese tesoro gráfico de la vida misma.

Una orquesta con conocidos músicos en el casino de la Escuela Naval
Viene este comentario a raíz de que alguien ha remitido a Carriola tres imágenes relacionadas con grupos musicales de Marín de otra época. Marín fue cuna de bandas de música, orquestas y grupos musicales que todavía están en la memoria de muchas personas de hoy. Referencias personales como Landín, Pachán, Molas, Vinteño, Sanpablo, Chapí... y otros muchos con los que podría hacer una larga lista, rememoran aquella época de la música alejada de estridencias y defendida con el valor de los instrumentos y los pulmones y el alma de los intérpretes “animadores”.

Otra legendaria agrupación con músicos fácilmente identificables
Pues a esta redacción nos han llegado estas tres fotografías y desde aquí invitamos a nuestros seguidores a identificar a quienes en ellas aparecen. Será un bonito ejercicio de recordar en ellos a la legión de músicos “de verdad” que animaron nuestras noches de fiesta como las que viviremos estos días en honor de La Patrona, y también un homenaje a todos ellos. Difícilmente pero habrá todavía vivos algunos de los que en ellas aparecen porque debieron ser tomadas en la primera mitad del pasado siglo y la mayoría de las personas que se ven ya eran personas de cierta edad.
Carriola.Redacción 05.09.26
julio@carriola.es
Mañana domingo será el día desde el punto de vista religioso, más importante de las fiestas de Ardán pero durante el día de hoy, tendrán lugar las vísperas con la tradicional “Festa da Xuventude” con el “Canto das vivas”
A las diez de la mañana de hoy empezará la movida festeira en Ardán cuando el grupo de gaitas “Carballido”, “Retrouso” y “Liborei” inicien la animación de la jornada que continuará a las doce y meia con la sesion vermut a cargo de dichos grupos .
Por la tarde, a las ocho, el tradicional “Canto das Vivas” con posterior reparto de vino tinto de balde y la animación de nuevo del grupo de gaitas de la zona “Os de Carballido” para que, ya anochecido, se inicie la verbena popular con la orquesta “Platinum” el grupo “A Qinkillada” y el “Dj. Michi”.
Mañana día de la fiesta religiosa
Para mañana domingo se reserva la fiesta religiosa patronal que se desarrollará en el atrio parroquial tras la misa solemne, a las doce y media, seguida de procesión y con tirada de cohetería.
La charanga “Noroeste” se encargará de la sesión vermut con la que finalizará la programación de la fiesta de Ardán.
Carriola.Redacción 05.09.26
julio@carriola.es
O programa das Escolas Deportivas Municipais conta cunha investimento anual do Concello de máis de 100.000 euros, que permite ofrecer ás familias unhas condicións económicas accesibles e prezos subvencionados para facilitar que os nenos e nenas poidan practicar deporte con independencia da disciplina escollida.
A alcaldesa, María Ramallo, e os concelleiros Antonio Traba e Antonio Caíña participaron onte na festa celebrada na tarde de na Alameda, na que os clubs ofreceron demostracións das actividades que poderán practicar os nenos e nenas de Marín.
Desde ás 16.30 horas e coa presenza da alcaldesa de Marín, María Ramallo, e dos concelleiros de Deportes, Antonio Traba e Antonio Caíña, celebrouse esta festa para a que se achegaron ata a Alameda onde os clubs participantes realizaron

demostracións e exhibicións deportivas, permitindo que os máis pequenos e as súas familias puidesen coñecer de primeira man as diferentes opcións que ofrece o programa municipal.
Catálogo da oferta de
deportesAs Escolas Deportivas Municipais volven ofrecer este ano un amplo catálogo de actividades: atletismo, baloncesto, boxeo, BTT, fútbol, fútbol sala, xudo, natación, pádel surf, pádel, piragüismo, remo, taekwondo, tenis, triatlón, vela,
voleibol, ximnasia acrobática e ximnasia rítmica, ás que se suma este ano a escola deportiva de hóquei que será unha das principais novidades desta edición é precisamente a incorporación do hóquei ao catálogo das Escolas Deportivas Municipais, unha actividade que será impartida polo Marinenses Hóquei Club.
Esta incorporación ten, ademais, un significado especial para o deporte marinense, xa que se inevitablemente serve como sentido recordo á familia falecida nos terremotos rexistrados en Venezuela, na Guaira: Yhosvany, Adela, Lía e Ulises, que foron a alma deste club na vila.

Nesta imaxen està toda a familia familia falecida en Venezuela co incipiente equip de hockei que eles mesmos fundaron
Deste xeito, o hóquei continúa formando parte da vida deportiva do municipio e pasa a integrarse tamén nesta iniciativa municipal de promoción do deporte entre os máis novos.
Mantense o precio público de participación
O prezo mantense, igual que en anos anteriores, en 55 euros por neno ou nena para toda a tempada, unha tarifa que abrangue a actividade durante todo o curso deportivo e, o prazo de inscrición, estará aberto do 7 ao 18 de setembro de 2026, mentres que as actividades comezarán a partir do 2 de outubro.
As idades, horarios e condicións específicas varían en función de cada disciplina. Toda a información está recollida na revista das Escolas Deportivas Municipais, dispoñible na web do Concello de Marín, onde as familias poden consultar a oferta completa, as idades recomendadas, os horarios, os lugares de realización das actividades e o procedemento de inscrición.
As inscricións realízanse directamente cos clubs deportivos participantes. As actividades desenvolveranse en diferentes espazos deportivos do municipio, incluíndo as instalacións deportivas municipais, os pavillóns dos institutos e a Escola Naval Militar, permitindo achegar a práctica deportiva aos diferentes puntos de Marín.
Declaración da alcaldesa María Ramallo

A alcaldesa, María Ramallo, puxo en valor durante a presentación a importancia dun programa que cada ano permite aos nenos e nenas do municipio acceder a unha oferta deportiva “moi ampla e diversa”, con disciplinas para todos os gustos e intereses.
Ramallo destacou que O obxectivo é que os máis pequenos poidan coñecer diferentes deportes, probalos e atopar aquel que máis lles gusta, ao tempo que se fomenta desde idades temperás a adquisición de hábitos de vida saudables e salientou :”O deporte vai moito máis alá da actividade física, xa que transmite valores fundamentais para o desenvolvemento persoal, como o traballo en equipo, a disciplina, o esforzo, a convivencia e a superación persoal, por iso, animamos ás familias de Marín a consultar toda a información das Escolas Deportivas Municipais e aproveitar unha oportunidade que, ano tras ano, permite aos nenos e nenas do concello achegarse a unha gran variedade de modalidades deportivas a través dunha oferta municipal con prezos populares”.
Toda a información sobre as Escolas Deportivas Municipais 2026-2027 pode consultarse en www.concellodemarin.es, onde está dispoñible a revista completa do programa.
Carriola. O5.09.26.
julio@carriola.es.
DA IGUAL CUÁNTOS; IMPORTA QUIÉNES

José Iglesias
Confieso que siempre he presumido un poco de Marín. No porque crea que seamos mejores que nadie ni porque aquí no tengamos nuestras disputas, nuestras filias, nuestras fobias y hasta nuestras pequeñas guerras domésticas —sería absurdo pretenderlo—, sino porque durante mucho tiempo he tenido la sensación de que nuestro concello conservaba algo que cada vez echo más de menos cuando observo la política nacional: cierta capacidad para discutir sin necesidad de convertir al que piensa diferente en enemigo.
Quizá fuese una percepción demasiado optimista.
El miércoles hubo una concentración delante del Concello como muestra de solidaridad con Ceuta y con los ceutíes ante la situación que están viviendo. No sé cuantos acudieron, en el fondo da igual. Importa más quienes estaban.
En un municipio de unos veinticinco mil habitantes.
Podría hacer la cuenta y decir que apenas seis de cada mil marinenses estuvieron allí, pero sería una manera demasiado sencilla —y probablemente injusta— de analizar lo sucedido. No sé por qué no acudieron los demás. Unos estarían trabajando, otros tendrían obligaciones familiares, algunos no estarían de acuerdo con la convocatoria, a otros sencillamente no les interesaría y muchos quizá ni siquiera se enteraron. Cada cual tendrá sus razones y no soy quién para juzgarlas.
Pero sí puedo hacerme una pregunta:
¿Cuántos habrían acudido si aquella concentración hubiese sido de todos?
No de unos contra otros. No de los de aquí frente a los de allá. No de una sigla, una asociación, una ideología o una determinada sensibilidad política. Una concentración convocada conjuntamente por nuestros representantes municipales, con un mensaje tan elemental que cualquiera pudiera hacerlo suyo: solidaridad con nuestros compatriotas de Ceuta, humanidad para quien llega buscando un futuro, seguridad para quien vive allí, respeto a la ley y rechazo de cualquier forma de violencia.
¿Tan difícil era?
Parece que sí.
Y eso es lo que me preocupa.
Porque estos días hemos asistido también aquí, a pequeña escala, a ese fenómeno que llevamos años criticando cuando lo contemplamos en Madrid. Unos convocan sin hablar con otros; otros deciden que acudir supone hacerle el juego a no sé qué ultras; alguien habla de católicos que después de misa van a humillar a no sé quién; otro aparece a caballo enarbolando una bandera cuyo origen y significado histórico no sé si conoce demasiado bien; y entre unas cosas y otras cada cual termina ocupando disciplinadamente la trinchera que parece corresponderle.
Y Ceuta, mientras tanto, sigue allí.
Soy hijo de emigrantes, yerno de emigrantes y esposo de una española nacida en Francia porque sus padres tuvieron que marcharse a buscar fuera el futuro que aquí no encontraban. Por eso no necesito que nadie me explique por qué una persona abandona su tierra intentando conseguir una vida mejor para ella y para los suyos. Lo entiendo perfectamente. Ojo, la que busca un futuro, no la que busca ocupar algo que no es suyo.
Pero también entiendo a los ceutíes. Es más estoy con ellos al cien por cien.
Entiendo a unos padres preocupados por sus hijos. Entiendo al comerciante que quiere abrir tranquilamente su negocio. Entiendo al ciudadano que desea caminar por su ciudad sin miedo. Entiendo que una llegada extraordinaria de personas pueda desbordar servicios y alterar la normalidad. Y entiendo igualmente que entre quienes llegan haya seres humanos asustados, engañados, desesperados o convencidos de que Europa resolverá de alguna manera aquello que su propio país no ha sido capaz de ofrecerles.
Lo que no entiendo es por qué para comprender a unos parece obligatorio dejar de comprender a los otros.
Quizá ese sea uno de los grandes éxitos de nuestra sociedad actual: hemos conseguido poner ideología hasta a la solidaridad.
Dentro de poco necesitaremos dos plazas o quizá tres. En una podrán concentrarse los que se solidaricen desde un lado, en otra quienes prefieran solidarizarse desde el otro, y una tercera para los que solo ven a católicos masacrando a musulmanes, como si fuese esto una cruzada. Cada cual llevará su pancarta ideológicamente homologada, procuraremos que nadie se mezcle demasiado con el contrario y al terminar podremos volver todos a casa satisfechos de haber preservado intacta la pureza de nuestras respectivas conciencias.
Ceuta seguirá exactamente igual.
Pero nosotros habremos dejado muy claro de qué lado estamos.
Y estoy cansado de los lados.
Cansado de que ante cualquier problema la primera pregunta sea quién lo plantea. Cansado de que antes de escuchar una propuesta necesitemos saber de qué partido procede para decidir si nos parece buena o mala. Cansado de ver cómo nuestros representantes, desde los grandes parlamentos hasta el último concello, parecen algunas veces más preocupados por no coincidir con el adversario que por encontrar aquello en lo que podrían coincidir.
Quizá por eso utilizo cada vez con más cuidado la palabra dirigentes.
Dirigir no es colocarse delante de los tuyos y decirles hacia dónde deben caminar. Eso es relativamente sencillo. Dirigir es ser capaz, cuando las circunstancias lo exigen, de salir de tu propio grupo, cruzar la calle y hablar con quien piensa diferente para encontrar un camino por el que puedan avanzar ambos.
Y estos días he echado de menos eso en Marín.
No esperaba que nuestra Corporación Municipal resolviese la política migratoria española. Tampoco que descubriese la fórmula para las relaciones con Marruecos ni que desde delante del concello (no digo fachada para evitar malos entendidos) diseñásemos una nueva política europea de fronteras. Para eso, afortunadamente, existen otros niveles de responsabilidad.
Esperaba algo muchísimo más modesto.
Altura.
La suficiente para aparcar durante unas horas las siglas.
La suficiente para llamar al otro antes de convocar.
La suficiente para aceptar una llamada aunque procediese del adversario.
La suficiente para decir: en esto, por una vez, vamos juntos.
Y después, al día siguiente, que cada cual regresase a sus posiciones, criticase al gobierno municipal, a la oposición, al Gobierno de España, a Marruecos, a Europa o al lucero del alba. Eso es la democracia. Discutir no solamente es legítimo; es necesario.
Pero una sociedad en la que somos capaces de discutir sobre todo y ponernos de acuerdo en nada empieza a tener un problema.
Y quizá no deberíamos cargar toda la culpa sobre los políticos.
Porque ellos salen de nosotros.
Nos quejamos de la polarización mientras participamos encantados en ella. Criticamos los insultos y después compartimos el vídeo que ridiculiza al contrario. Pedimos acuerdos, pero cuando los nuestros llegan a uno con los otros empezamos inmediatamente a sospechar una traición. Queremos políticos capaces de tender puentes, siempre que el puente no termine, naturalmente, en la orilla de alguien que nos cae mal.
Así resulta complicado construir una comunidad.
Y esa palabra, comunidad, es la que más echo de menos en todo esto.
Una comunidad no es un grupo de personas que piensan igual. Eso sería una secta. Una comunidad está formada por personas diferentes que, precisamente porque saben que tendrán que seguir viviendo juntas mañana, conservan algunos espacios comunes que nadie intenta apropiarse.
Un pueblo debería ser eso.
Una nación también.
No hablo de banderas ni de himnos, ni de quién pronuncia España más veces o con mayor volumen. El patriotismo de garganta es barato. Hablo de algo bastante más difícil: sentir que existe un NOSOTROS suficientemente grande como para que quepan dentro personas que votan diferente, rezan o no rezan, nacieron aquí o llegaron después y discrepan profundamente sobre muchas cosas, pero siguen reconociéndose como parte de la misma comunidad.
Tengo la sensación de que ese «nosotros» se nos está haciendo cada vez más pequeño.
Tan pequeño que algunas veces termina exactamente en el borde de nuestro propio ombligo.
Y quizá por eso me impresionaron esos centenares concentrados en el Concello.
No porque fueran pocas.
Sino porque me hicieron preguntarme cuántas podrían haber sido.
No lo sabremos.
Quizá hubiesen sido doscientas. Quizá quinientas. Quizá dos mil. Quizá exactamente las mismas.
Pero me habría gustado comprobarlo.
Me habría gustado ver a nuestros representantes municipales juntos, detrás de una pancarta sencilla, sin protagonismos y sin necesidad de comprobar quién estaba situado a la derecha o a la izquierda. Y me habría gustado ver delante a marinenses que seguramente al día siguiente volverían a discutir de política en el bar, en Facebook, en la plaza o donde les viniese en gana.
Porque eso también es convivir.
No estar de acuerdo.
Estar juntos a pesar de no estarlo.
El miércoles éramos alrededor de veinticinco mil marinenses.
Delante del Concello, unos cuantos
No sé si el dato dice mucho o dice poco.
Pero a mí me ha hecho pensar.
Y para eso, al fin y al cabo, escribo estas líneas cada semana.
Porque quizá el problema no sea que cada vez tengamos menos cosas en común.
Quizá sea que hemos dejado de buscarlas. Sentidiño, dirían nuestros mayores.
Carriola.Redacción 04.09.26
julio@carriola.es
Veinticinco serán este año las posibilidades de participar en alguna de las escuelas deportivas que organiza el concello y entre la alameda y el parque Eguren, se visibilizará hoy el abanico de la oferta en la que habrá donde elegir para la participación a lo largo del curso que está a punto de empezar. El acto dará comienzo a las cuatro y media de la tarde.
Modalidades
Según indican desde el propio concello, las especialidades deportivas que se ponen a disposición de los solicitantes son:
Novedades para este curso
La concejalía de deportes indica que, “Como novidades, pode destacarse a recuperación das escolas de “tenis de mesa”, “hip hop” e “patinaxe”, así como a incorporación dunha que ten gran presencia nos eventos en Marín como é o “kick boxing”. A ximnasia rítmica e o Futsal serán ofertadas por dúas entidades deportivas”.
Durante la jornada de presentación se darán a conocer cada una de las modalidades, los días y horas de practica y el mecanismo de inscripción en cada caso y, la misma fuente municipal, al referirse a la cuota a abonar pos las familias de los participantes indica “O precio de participación seguirá sen cambios, sendo a razón de 50 euros, abonados directamente ás entidades organizadoras e cuxo xustificante de ingreso deberá ser entregado á entidade organizadora xunto co modelo de inscripción. O impreso poderá recollerse no día da presentación ou mediante descarga da web do Concello de Marín a partir dese día”.
Pendientes las escuelas para la Tercera Edad
Una vez que se presenten las escuelas antes mencionadas, la concejalía de deportes preparará la presentación de las que se dedicarán a la Tercera Edad que será una novedad también en el presente curso.
Carriola.04.09.26.
julio@carriola.es.
¿Xenofobia y odio en la concentración del miércoles?

Julio Santos Pena
Patinazo primero: El mío
Ayer hacía yo aquí la crónica de la concentración por Ceuta que se llevó a cabo en Marín y cometí un error importante aunque involuntario, pero error de principiante a pesar de llevar en esto de informar más de sesenta años de mi vida. Ocurrió que, un compromiso ineludible, me impidió como hubiera sido mi ferviente deseo, asistir a toda la concentración en favor del pueblo ceutí, que lo está pasando como lo está pasando, y no hay mayor definición de semejante desastre. Llegué cuando ya se disolvía y apoyé la información que salió en esta Carriola en fotografías que me fueron cedidas por otras personas y en cálculos que, otras, presentes me dieron de participación. Puse aquí que habría unas doscientas personas porque conté las cabezas de una imagen central del evento y no llegaban, la verdad a ese número.
Ah!, pero hete aquí que esta Carriola tiene muchos seguidores y me han hecho llegar su queja y su razonable protesta porque aseguran que había más de mil aunque se estiraba la concentración

por fuera de la acera delantera del concello y a ambos lados del mismo. Incluso un buen amigo me manda unas fotos que evidentemente, demuestran mi error por el que no puedo hacer otra cosa que pedir disculpas.
Patinazo segundo (o primero) el de Manuel Pazos
Pero este comentario de hoy, además de poner las cosas en su sitio en cuanto a concentrados se refiere, quería aludir al comunicado enviado el mismo día a este medio, y supongo que a los demás también, por Manuel Pazos, el portavoz del PSOE, que anduvo muy ligero de palabra para calificar previamente a los que se iban a concentrar, entre los que me sumo personal y fervientemente, de acudir con “odio y xenofobia a partes iguales”.
Entiendo que Manuel Pazos y sus compañeros de partido de Marín quieran, aunque a veces no debieran, asentir con la cabeza gacha lo que mandan desde “arriba”, para no perder el “tren”. Cada quien es responsable de sus actos, pero calificar de xenófobo o hablar de odio de las personas que libremente quieren expresar la situación calamitosa que vive una ciudad española, es simple, llana y gravemente, un patinazo de órdago.
A un servidor, Manuel, no le tratas tú de xenófobo aunque te pongas haciendo el pìno para demostrar que atiendes a la voz de tu amo. No voy a entrar, porque no quiero, a calificar ahora la gestión de quien tenía que evitar este desmán marroquí; no es la intención de este escrito. Pero no te puedo consentir, por muy alcaldable que seas de este pueblo mío, que me metas en el saco de la xenofobia y supongo que a los cientos (ahora sí que lo digo) de asistentes a la concentración, tampoco.
Ni odio, ni xenofobia, Manuel Pazos. Solo fue el apoyo a un pueblo como el tuyo y como el mío que tiene las calles llenas de zozobra y de intranquilidad porque, las decenas de miles que entraron ilegalmente, invadieron la ciudad y la administración española, la del gobierno de España que tal espectáculo está dando al mundo, fue incapaz de evitarlo y es incapaz de resolver el problema humano creado por los mismos que entraron por la frontera con la alfombra roja de las autoridades marroquíes y la inutilidad manifiesta de las nuestras que hasta se atreven a decir que no sabían nada.
Hemos patinado los dos, Manuel. Yo con una información si no errónea, si deficiente, y tú tachando al respetable de xenófobo y haciendo alusión al dichoso odio, palabra que emplean de unos años para acá los políticos con aviesas intenciones.
Por mi error, no me duelen prendas, he pedido perdón... Y tú?
Carriola.Redacción (Rec) 04.09.26
julio@carriola.es
As ‘Xornadas-Reencontro coa Historia de Marín” e unha iniciativa promovida polo Club de Opinión PORTOCELO que neste ano fará a decimoterceira edición, evento que que vai más aló de rememorar feitos e aconteceres do noso pasado histórico.
As súas actuacións compleméntanse con actos de recoñecemento e afecto aos marinenses que veñen facendo historia dentro e fora da nosa terra, vinculando o nome de Marín á súa exitosa traxectoria persoal e profesional no ámbito empresarial, cultural, deportivo, intelectual e mesmo político, así como a aqueles colectivos ou entidades públicas ou privadas que se comprometen e implican en resaltar e facer realidade a importancia cara o exterior do desenvolvemento socio-económico do municipio marinense.
Historial dos premios concedidos e premiados nesta edición
En tal sentido, e para cumprir co obxectivo marcado, foron instituidos no ano 2012 os Premios FACENDO HISTORIA ao amparo da conmemoración do IX Centenario de Marín na Historia celebrado con toda solemnidade no Monasterio de Oseira no ano 2011, alcanzado xa na actualidade a décimo terceira despois dun paréntesis de tres anos por mor da pandemia do Covid.
Ao longo de todo este tempo foron entregados numerosos galardóns, cuia lista sera longo expoñer, que este ano ampliamos a cinco colectivos que veñen contribuíndo a posta en valor da Vila de Marín dentro e fora da súa contorna territorial a través das súas actividades. É o caso de:
*.- Asociación por un Museo do Mar para Marín; pola súa contribución a exaltación das xentes do mar e as tradicións mariñeiras xunto coa recompilación e exposición aberta de pezas e documentos relacionados co Patrimonio Histórico e Etnográfico Marítimo de Marín e Galicia.
*.- Organización de Productores de Pesca do Porto de Marín; como recoñecemento o importante traballo que realiza no seu doble compromiso de fomentar a actividade pesqueira no Porto de Marín e o seu apoio a igualdade no sector a través de actividades coas que visibilizar o traballo das mulleres do mar.
*.- Centro Comercial Local ‘Estrela de Marín’, polo importante traballo que realiza co obxectivo de revitalizar, modernizar e potenciar o comercio de proximidade a través de campañas de dinamización e fidelización ejercendo ao mesmo tempo a defensa dos intereses dos comerciantes do municipio marinense.
*.- Asociacion de Laboreras de Marín ‘Bolymar’, entidade organizadorea da ‘Xuntanza Anual de Laboreras’, convertindo a Marín no punto de encontro de centenares de ‘palilleiras’ para a promoción e divulgación da arte do encaixe de bolillos dentro e fora de Galicia.
*.- Mención especial para Ballet de Galicia de ‘Diego Landín’, por unir a Marín o seu proxecto pedagóxico xa consolidado como un referente da danza clásica e contemporánea a nivel internacional.
O premio consiste na entrega – que terá lugar o domingo 6 de setembro- dun diploma acreditativo da distinción e unha estatuiña de cerámica, réplica do antiguo edificio do Priorato de Oseira, símbolo do galardón, confeccionado por lo Obradoiro ‘Alén da Olas’ de Marín.
Programa do acto no salón de plenos
O acto de entrada libre, terá lugar na solemnidade do salón de Plenos do Concello segundo o seguinte orde:
* 11.30h Recepción no Salón de Plenos da Casa Consistorial de premiados, autoridades e invitados
* 12.00h Apertura da sesión e saluda da alcaldesa, María Ramallo.
* 12.15h Presentación e lectura de semblanzas a cargo do promotor dos preios, Angel G. Carragal.
* 13.00h Pronunciamento do discurso de peche de sesión por parte da alcaldesa.
* 13.15h Concerto ‘Facendo Historia’ no ‘hall’ da Casa Consistorial a cargo da Coral Lembranzas, dirixida pola profesora Sofia Taboada.
Carriola.Dep.Prov.n 04.09.26
julio@carriola.es
En total, o organismo provincial oferta entre este venres e o 30 de setembro 27 rutas sensoriais gratuítas en praias das rías de Arousa, Pontevedra e Vigo para achegar á cidadanía o patrimonio marítimo e marisqueiro a través de experiencias participativas e educativas. O formulario de inscrición atópase na páxina web da Deputación de Pontevedra e para cada ruta ofértanse 25 prazas
A Deputación de Pontevedra acaba de abrir o prazo para participar nos obradoiros de marisqueo de setembro do proxecto Awaves (ondas atlánticas para promover un turismo e un patrimonio sustentables, equitativos e innovadores), cofinanciado polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional (FEDER) a través do Programa Interreg Atlantic Area 2021-2027. En total, o organismo provincial oferta entre este venres e o 30 de setembro 27 rutas sensoriais gratuítas por praias das rías de Arousa, Pontevedra e Vigo para achegar á cidadanía o patrimonio marítimo e marisqueiro a través de experiencias participativas e educativas. O formulario de inscrición atópase na páxina web da Deputación de Pontevedra e para cada ruta ofértanse 25 prazas.
Este venres os percorridos terán lugar na praia de Deilán, en colaboración coa Confraría de Vilaboa, con dúas rutas entre as 10 e as 12 horas e entre as 12 e as 14 horas, e repetiranse no mesmo lugar e tamén nos mesmos horarios o luns 7 de setembro. Pola súa banda, o martes 8 terá lugar un percorrido entre as 9:30 e as 11.30 horas na praia da Barra, en colaboración coa Confraría de Redondela, e no mesmo lugar e tamén co mesmo horario, organízanse outras dúas saídas o 23 de setembro.
Nos Praceres, en Pontevedra, e da man da Confraría de Lourizán, os obradoiros de marisqueo terán lugar os días 9 (de 9:30 a 11.30 horas), 11 (de 10 a 12 horas), 15 (con dous percorridos de 12 a 14 horas) e 28 de setembro (de 11 a 13 horas). Da man da Confraría de Pontevedra terán lugar tres rutas na praia de Cabeceira, Ameixal, os días 10 (dúas actividades entre as 10 e as 12 horas) e 14 de setembro (de 11:30 a 13:30 horas), e na Seca, en Combarro, con dous percorridos o día 25 de setembro (9:30 a 11:30 horas).
Na Praia do Aguiúncho, en colaboración coa Confraría da Illa de Arousa, terán lugar tres actividades os días 16 (con dúas rutas de 10 a 12 horas) e 24 de setembro (de 9:30 a 11:30 horas). Tamén terán lugar tres percorridos na Praia do Ariño, da man da Confraría de Vilanova de Arousa, os días 29 (con dúas rutas entre as 11 e as 13 horas) e 30 de setembro (de 11 a 13 horas). E serán catro os percorridos pola praia de Compostela, en colaboración coa Confraría do Carril, os días 18 (entre as 10 e as 12 e entre as 12 e as 14 horas) e 22 de setembro (entre as 10 e as 12 e entre as 12 e as 14 horas).
Inscrición
As persoas interesadas deberán cubrir o formulario disposto na web institucional da Deputación de Pontevedra, incluíndo ata un máximo de 3 persoas acompañantes. A asignación das prazas realizarase por rigorosa orde de inscrición e unha vez admitidas, serán contactadas pola organización coa confirmación e a información necesaria para participar na actividade, incluídos o punto de encontro e as recomendacións para o desenvolvemento correcto da experiencia. Será imprescindible confirmar a asistencia (de non facelo, entenderase que a persoa renuncia á praza) e a institución provincial achegará ás persoas participantes chalecos, luvas, calcetíns e botas para a realización dos obradoiros sensoriais de marisqueo.
Carriola.Redacción 04.09.26
julio@carriola.es
Presentado por Ion Aramendi, esta tarde se emite desde Marín el programa de Tele 5 “El Verano se Mueve” en directo desde las instalaciones de “Los 3 Monos” de la playa de Aguete.
Hay posibilidad de asistir como público disponiéndose de 30 plazas para vere en directo el desarrollo del programa desde el mencionado local de hosteleria marinense. Las personas interesadas deberán inscribirse hasta completar el aforo, enviando los datos al correo alcaldia@concellodemarin.es , información que se remitirà desde el concello a la productora.
Carriola.Redacción.04.09.26
julio@carriola.es
El Cine Seixo anuncia su cartelera de proyecciones desde hoy viernes, día 4 al domingo, día 6 de agosto con las películas
MANUAL PARA SUPERHÉROES: LA MÁSCARA ROJA, en sesión de 17,30 horas

Y EL SER QUERIDO, a las 19,10 y 21,30 horas
Carriola.Redacción 04.09.26
julio@carriola.es
Se apaga (es un decir) el verano y comienza la actividad a todos los niveles normalizando los lugares de trabajo par los mayores e iniciando las etapas educativas para los menores y estudiantes en general y una de ellas es la de la formación adicional, en este caso en el mundo de la música para la que la Banda de Marín abre su inscripción
Bajo la dirección del maestro Eduardo González, la Banda de Música de Marín auténtico vivero de profesionales de esta disciplina o, en general, de músicos que disfrutan con el arte de combinar los sonidos con el tiempo, abre su plazo de matrícula hasta el próximo día 15 para aquellas personas que quieran iniciarse o perfeccionar sus conocimientos en la música y sobre todo en los instrumentos que utiliza la agrupación.
Según informa la propia banda, las plazas de admisión son limitadas y se adjudicarán a los solicitantes por riguroso orden de inscripción y, en todo caso, las personas que quieran tener conocimiento sobre la matrícula, plazas disponibles, especialidades, precios y horarios, pueden recabar información en la web musimarin.wixsite.com/escuelademusica.
La escuela de música que alimenta la formación de la banda tiene su sede en las antiguas aulas de la escuela infantil de San Pedro.