Total: encontrados 10897 resultados.
Página 26 de 545
Carriola.Redacción.10.04.26
Este edificio fue un hotel, el Hotel Libertad, que prometía y, en algún momento, tuvo brillo turístico pero, por los problemas urbanísticos que al parecer contenía o por otras causas, se quedó sin actividad y, según se sonó, fue adquirido por una empresa que encabeza un personaje importante en el F.C. Barcelona. El caso es que lleva años “envuelto” en una malla con la que se intenta evitar perjuicios a causa de los desprendimientos que puedan suceder en las losas de la fachada y también que allí albergan palomas y otros bichos que no son turistas, precisamente.
Y desde el entorno vecinal se nos remite esta muestra gráfica que habla por sí sola pidiendo que alguien intervenga para evitar el feo espectáculo en tanto no se hace algo con el edificio que, de verdad, es una lástima.
Carriola.Redacción.09.03.26
julio@carriola.es
El Cine Seixo anuncia su cartelera de proyecciones desde hoy jueves día 19 al domingo, día 22 de marzo “Super Mario Galaxy :La Película” y “Calle Málaga”, atendiendo a los siguientes pases:

SUPERMARIO GALAXI LA PELICULA,a las 17:30horas
CALLE MÁLAGA a las 19:20 Y 21.25 horas
Carriola.Redacción.10.04.26
El “Garden Botánico do Lago” es ya una realidad en marcha tras la inauguración que ayer se celebró con presencia del Presidente de la Diputación, la alcaldesa de Marín, la Directora Xeral de Traballo, responsables de la Fundción Juan XXIII y, entre otros, el presidente de la Comunidad de Montes de San Xulián sobre cuyos terrenos funcionará esta institución
El “Garden Botánico do Lago” de cuyas característics funciones y misiones hemos venido publicando informaciones en Carriola en días pasados, está puesto en marcha oficialmente desde ayer con un acto celebrado en sus flamantes instalaciones en el que estuvo presente

Luis López, presidente de la Diputación, María Ramallo, alcaldesa de Marín, Marta Mariño, Directora Xeral de Traballo de la Xunta de Galicia y otras autoridades y representaciones entre las que se encontraban responsables de la institución Juan XXIII y el presidente de la Comunidad de Montes de San Xulián.
Una iniciativa importante socialmente hablando
La Directora General Marta Mariño destacó el proyecto del “Garden” considerando, dijo, “A importancia desta iniciativa pola súa vocación de visibilizar e potenciar as capacidades das persoas con discapacidade intelectual a través de actividades laborais, formativas e sociais abertas ao conxunto da cidadanía”
Mariño elogió “As diferentes liñas de actividade do proxecto, entre as que destacan un espazo de venda de plantas e produtos de xardinería, xardíns temáticos con finalidade didáctica e un viveiro especializado na produción de especies forestais autóctonas, que contribuirán á xeración de emprego”.
Recordó la directora general que la Xunta viene ayudando a este centro de Juan XXIII que inició su labor en el año 1988 y anunció que el Goberno Gallego “Lanzará proximamente unha nova orde de axudas destinada a estas entidades, dotada con 27 millóns de euros, medida que permitirá reforzar o traballo dos 138 centros especiais de emprego existentes en Galicia e avanzar na inserción laboral de arredor de 6.600 persoas con discapacidade”.
Por su parte María Ramallo intervino para destacar la labor de Juan XXIII desde hace más de treinta años en este sueño que ahora toma una forma importante socialmente hablando y destacó la importancia de la colaboración entre las instituciones para llevar a cabo este tipo de iniciativas que abren muchas posibilidades de aprendizaje y empleo a personas como a los operarios que realizan en Marín una encomiable labor a lo largo del año.
El “Garden Botánico do Lago” es ya una magnífica realidad que cuenta con la simpatía y el apoyo de instituciones y la profesionalidad de sus promotores que ven culminado un proyecto de incalculable valor.
Carriola.Necrológica.09.04.26
julio@carriola.es
Esta tarde nos topamos con la lamentable noticia del fallecimiento de Gabriel Barros Soto, un vecino marinense muy singular, cordial y siempre dispuesto a compartir un buen rato con cualquiera. Barros trabajó durante muchos años encargado de los materiales de su empresa y alternaba su labor con aficiones artísticas, no en vano, durante su juventud, fue el cantante animador de diversas orquestas pero su pasión, especialmente desde la jubilación de su trabajo, era la pintura empleando muchas horas de su vida a plasmar en sus cuadros escenas de su Marin del alma que siempre triunfaban en las exposiciones que, anualmente, realizaba en el Museo Torres, por cierto, pintor marinense del que Gabriel Barros podía presumir de haber sido su alumno en los talleres del Ateneo Santa Cecilia.
Desde hace ya un tiempo, Barros había abandonado, prácticamente, su ruta diaria por el pueblo, siempre a la misma hora y con el mismo recorrido durante la que aprovechaba para mostrar su afabilidad con los amigos con los que se cruzaba. La enfermedad minó su salud y todos pudimos comprobar, aún disimulando en lo posible, su progresiva decadencia ya acompañado siempre por su esposa María Isabel.
Según comunica la funeraria San Marcos, sus restos mortales saldrán de su tanatorio de Marín, sala número 1 que se abrirá al velatorio mañana viernes a la una del mediodía, a las doce menos cuarto de la mañana del sábado día 11 hacia el cementerio de A Raña donde recibirá cristiana sepultura para, posteriormente, a las doce y media, celebrar la Misa Funeral en el Nuevo Templo de Marín.
Nuestro más sentido pésame a su esposa e hijos a os que deseamos la mayor resignación para superar tan amargo trance. Descanse en paz el bueno de “Barros”.
Carriola.Necrológica.09.04.26
julio@carriola.es
La funeraria SAN MARCOS comunica el fallecimiento HOY, día 9 de abril de doña MALVINA ACUÑA IGLESIAS cuyos restos mortales permanecerán en el Tanatorio San Marcos, de PONTEVEDRA, sala número 2, hasta el momento de su traslado mañana VIERNES día 10 a las ONCE de mañana al cementerio municipal de A Raña .
Asimismo comunican que el funeral por el eterno descanso de su alma será también mañana VIERNES, día 10 a las DOCE Y CUARTO de la mañana en la iglesia parroquial de San Xulián. DEP.

Carriola.Necrológica.09.04.26
julio@carriola.es
La funeraria SAN MARCOS comunica el fallecimiento HOY, día 9 de abril de don JOSÉ CALVAR SOUTO cuyos restos mortales permanecerán en el Tanatorio San Marcos, de Marín, sala número 2, hasta el momento de su traslado mañana VIERNES día 10 a las CINCO Y MEDIA de la tarde al cementerio parroquial de Mogor para su inhumación.
Asimismo comunican que el funeral por el eterno descanso de su alma será también mañana VIERNES, día 10 a las SEIS Y MEDIA de la tarde en la iglesia parroquial de San Jorge de Mogor. DEP.

Carriola.Necrológica.09.04.26
julio@carriola.es
La funeraria SAN MARCOS comunica el fallecimiento HOY, día 9 de abril de don FRANCISCO FERNÁNDEZ AZOR cuyos restos mortales permanecerán en el Tanatorio San Marcos, de Marín, sala número 1, hasta el momento de su traslado mañana VIERNES día 10 a las DOCE del mediodía para su incineración en el crematorio Terras de Pontevedra en la intimidad familiar.
Asimismo comunican que el funeral por el eterno descanso de su alma será también mañana VIERNES, día 10 a las SEIS Y MEDIA de la tarde en la iglesia parroquial de Marín Templo Nuevo. DEP.

Carriola.Redacción.09.04.26
La tempodara de furanchos ya está en marcha a todo trapo y van abriendo las bdegas los cosecheros particulares que ofrecen el sobrante de sus cosechas a los muchos “clientes quelos visitan para degista los caldos màs tradicionales
Y ya està en marcha el “Furancho Lois”, en Macenlle, que tras el éxito de los dos años precedentes, vuelve a abrir su oferta de, según nos indica “Viño branco e tinto multivarietal das nosas viñas rexistradas na IXP do Morrazo e, para acompañar o viño teremos empanadas diversas, destacando as de millo corvo aptas tamén para persoas veganas e celíacas, tortillas, raxo, chourizos e ovos con pan millo, todo caseiro”.
El propio Lois nos indica que “O Furancho abrirá ao publico os venres e os sábados das 20.00 ás 24.00 horas e os domingos de 13.00 a 16.00 e dispoñemos dun aparcadoiro nunha finca desde a que se chega directamente ao Furancho. Ademáis, as persoas con mobilidade reducida poden acceder perfectamente desde a entrada principal”.
Llegar al furancho de Lois es sencillo y cómodo, tomando como referencia el desvío en la carretera PO313, en Vistaalegre, que está muy cerca de la fábrica de colchones LIRÓN. A partir de ahí, 1 kilómetro, solo hay que seguir la señalización que conduce claramente hasta el furancho
Reservas
Informa Lois finalmente que quien quiera efectuar alguna reserva podrá hacerlo en el teléfono 610 89 34 61 al que también se puede solicitar la ubicación del furancho si fuera preciso
Carriola.Redacción.09.04.26
Han desaparecido los cables de todo tipo que afeaban, como ocurre en otras muchas zonas del municipio, el entorno urbano de la Plaza de Abastos Municipal de Seixo y su soterramiento ha sido un verdedero acierto
La zona del Mercado de Abastos e Seixo, tras la construcción de la nueva plaza allí realizada se ha visto estéticamente muy mejorada al desaparecer los cables que afeaban el entorno como ocurre en otros muchas zonas del concello donde habría que hacer algo así o, cuando menos, exigir a las empresas de telefonía y demás que pongan un grano de estética en sus trabajos

Antes del arrancado de cables
El soterramiento del cableado era una intervención muy demandada por el vecindario consciente de la mejora urbanística de la zona de un par de años para acá siendo allí donde se celebran muchos actos de carácter social y festivo
Paralelamente, y como consecuencia del “arrancado” de los cables pegados, la fachada del mercado sufrió un considerable deterioro motivo por el cual el Concello aprovechó acondicionarla mejorndo también con ello la estética del edificio. Según indican desde el concello “Os traballos incluíron o repintado da fachada, o chorreado das zonas en pedra para recuperar o seu aspecto orixinal e a colocación do logotipo corporativo do Concello na parte central, elaborado en pedra e integrado estéticamente coas letras xa existentes do mercado”.
También indican que “Con esta intervención, o Concello de Marín busca reforzar a harmonía estética do centro urbano do Seixo, un espazo de gran actividade social e económica no que se concentran numerosos bares, comercios e establecementos hostaleiros. Así mesmo, preténdese contribuír á dinamización do propio Mercado e da praza que o rodea, consolidando este ámbito como un punto de encontro atractivo e de referencia para veciños e visitantes”.
Carriola.Redacción.09.04.26
Setenta e dous son os concursos que leva convocados o Ateneo Santa Cecilia (antes “Asociación de Cultura y Arte” do mesmo nome), o concurso de maios e embarcacións que cada día 1 de maio se celebra en Marín como uha festa de Natureza e tradición na que participan, principamente nenos e nenas aínda que oa maiores teñen o encargo de axudar no traballo de facer tanto maios como barcos e as “coplas” correspondentes
E este será o concurso 73 co que o Ateneo quere seguir coa tradición, dirixido a tódolos centros escolares (idade mínima das persoas participantes: 2º ciclo de Educación Infantil e idade máxima: alumnado de 2º de bacharelato), asociacións e demais colectivos de Marín e contorna.
BASES DO CONCURSO
1.- Os MAIOS terán forma cónica e os armazóns poderán estar feitos con calquera material. Terán que ter unha altura mínima (dende o agarre) de 1.30m. e na súa decoración exterior só se empregaran elementos naturais (no caso de ter que utilizar alfinetes, estes serán da cor da flor (brancos para flor branca e amarelos para flor amarela) e o exceso na utilización de silicona (sempre e cando se vexa demasiado), minguará a nota.
2.-As EMBARCACIÓNS serán de construción artesanal.
3.-A COROA deberá respectar as formas tradicionais dos maios de Marín e estará recuberta con material vexetal. Non se permitirán nin puntuarán engadidos de figuras ou outros símbolos non tradicionais, tendo coidado en que non se vexa o ferro da estrutura xa que puntuaría en negativo.
4.- Os grupos que desexen participar neste concurso, teñen que facer a súa inscrición antes das 20:00 horas do venres 24 de abril (pasada a hora de entrega, non se admitirán a concurso). Para elo, deberán cubrir a folla de inscrición que poden recoller na secretaría do Ateneo, sita na rúa do Forno 42 – baixo, en horario de luns a venres, de 18:00 a 20:30h. Á dita solicitude deberán xuntar 2 copias da letra coa que vaian participar neste concurso.
5.- A valoración dos grupos participantes farase mediante un XURADO nomeado polo Ateneo que puntuará de 1 a 10 a cada maio ou embarcación en cada un dos apartados correspondentes; puntuación que se fará pública ao remate do concurso. Este Xurado contará cunha persoa secretaria do Ateneo e o seu fallo será inapelable.
6.- Os apartados do concurso para MAIOS serán: letra-construción-coroa e interpretación.
Para EMBARCACIÓNS: letra e interpretación a non ser que a embarcación sexa de nova creación e entón tamén se valorará a construción, tendo dereito, se así o valora o xurado a un premio neste apartado.
7.-Tódolos grupos recibirán unha axuda económica polo simple feito de participar, ademais da tradicional rosca e o chocolate para as persoas compoñentes.
8.- As coplas deberán ir escritas en galego e serán de libre composición.
9.- Na interpretación cantaranse durnte o concurso, 4 estrofas se son de 4 versos e 2 se son de 8, máis a última, e empregaranse as melodías tradicionais tanto no caso dos maios como das embarcacións.
10.- A relación e contía dos premios farase pública nos medios de información local.
11.- Os grupos participantes terán, obrigatoriamente, que concentrarse ás 12:30 horas na alameda Rosalía de Castro, no entorno do palco da música (nos círculos pintados no chan), e ás 17:00 horas, na Praza do Reloxo (a non ser que a organización lles comunique o contrario por mor de condicións climáticas adversas).
12.-A participación no concurso obriga á aceptación destas bases.
Carriola.Redacción.09.04.26
Hoy es jueves, primero del mes de abril, y como tal corresponde la celebrción del Pleno de la Corporación Municipal y así será desde las ocho e la tarde pero con un Orden del Día muy esquelético
Y es que, aparte del os puntos de aprobación de actas anteriores y dación de cuentas de la alcaldía al Pleno, tan solo contiene dos mociones del BNG, la primera de ellas “instando á sinatura de convenios con distintas entidades para que permitan o uso dos seus aparcadoiros”, y la segunda a la que ya hicimos referencia en Carriola días pasados, propoñendo “a creación dun parque infantil cuberto no Concello”.
La alcaldía dará cuenta de sus resoluciones y de los acuerdos adoptados por la Junta de Gobierno Local en las sesiones del mes de marzo y se pondrá en conocimiento de los miembros de la corporación “O informe de Intervención sobre as resolucións contrarias aos reparos formulados no mes de marzo de 2026”.
Moción del BNG sobre aparcamiento
Son dos las mociones del BNG en el Pleno de hoy. Una de ellas trata de la creaci´pn de un parque infantil cubierto y de ella publicamos ya en carriola su texto completo. La segunda contiene una propuesta de estimación del partido nacionalista sobre nuevas soluciones de aparcamiento y, al respecto la concejala

Celia García Santomé nos remite el siguiente escrito:
“O Bloque Nacionalista Galego (BNG) presentará no vindeiro pleno do 9 de abril unha moción orientada a aliviar a situación do problema de aparcamento no casco urbano mediante a colaboración con entidades privadas e outras administracións.
A iniciativa contempla a sinatura de convenios con supermercados e outras entidades que dispoñen de prazas de estacionamento dispoñibles fóra do horario de maior actividade, especialmente en domingos, festivos e xornadas de elevada afluencia. Así mesmo, prevé establecer acordos coa Autoridade Portuaria para habilitar zonas de estacionamento na contorna da avenida de Ourense e do paseo Alcalde Blanco, así como a sinatura dun convenio coa autoridade eclesiástica para permitir o uso do aparcadoiro da igrexa parroquial en días de especial actividade, como os xoves de feira. Segundo expón o BNG, estas medidas permitirían aumentar de maneira inmediata a oferta de aparcamento sen necesidade de acometer investimentos elevados.
A falta de estacionamento é unha problemática estrutural en Marín, agravada nos últimos anos pola eliminación de prazas sen alternativas suficientes. Neste contexto, a formación nacionalista, defende a necesidade de aplicar solucións realistas e baseadas no aproveitamento dos recursos xa existentes.
O BNG subliña que esta proposta dá continuidade ao conxunto de iniciativas presentadas anteriormente para mellorar a mobilidade na vila, baseadas no propio documento do PMUS do Concello e no diálogo e colaboración co tecido social e económico. “A veciñanza precisa solucións útiles e inmediatas que melloren o día a día e favorezan a actividade comercial”, destacan.
Desde o BNG agardamos que o goberno do Partido Popular (PP) valore esta proposta e avance cara a medidas efectivas que contribúan a aliviar un dos principais problemas da vila”.
Carriola.Redacción.09.04.26
“Non á Planta de Urbaser en Pardavila” foi a consigna que os membros da “Plataforma Veciñal de San Xulián” deixaron patente onte na concentración que tivo lugar nas portas do Concello para expresar o rexeite á instalación da pretendida de operacións da empresa concesionaria da recollida do lixo
Desde ás doce do mediodía al como estaba na convocatoria, un nutrido número de veciños e veciñas de San Xulián concentráronse diante do edificio do concello de Marín para expresar oo seu rexeitamento á pretensión da instalación dun aparcadoiro, taller, lavadoiro de camións e punto limpo da empresa URBASER na antiga Canteira de Pardavila.
Seundo expresaron durante a concentración, “A localización proposta para ese cometido e totalmente inadecuada ao tratarse dunha parcel asituada en solo rústico dotacional, nun entorno rural habitado e moi próximo a vivendas dado que pretende situar a 25 metros dun curso fluvial; apenas a 50 de vivendas e fronte a unha parada de autobús escolar”.
Para os veciños que se consideran afectados por esta intención da empresa recolledor de lixo, “A implantación dunha infraestructra desas características suscita serias dúbidas de legalidade urbanística, ambiental e sanitaria” e para elo manexan textos legais da normativa vixente entendo, ademáis como moi mportante a realización, por obligación legal, dun estudo de impacto ambiental.
Perxuizo medioambiental
Consideran, por outra parte, que a actividade prevista “Podería xerar ruidos, verquidos contaminantes, manipulación de residuos, prolifertacion de roedoees e insectos na zona e un incremento significativo do tráfico pesado con consecuencias directas sobre a calidade de vida dos veciños e sobre o medio natural, polo que desde a plataforma veciñal consideramos que non é rzoable situar unha infraestructura deste tipo nunha parroquia rutal habitada, existindo alternativas máis axeitadas”.
A este respecto sinalan que “A propia empresa dispón actualmente dunha nave no polígono industrial de Barro, unha zona industrial preparada para este tipo de actividades e asfastada das vivendas”.
A concentración podría ser un primeiro paso na campaña de rexeitamento que o vecindario afectado aseguran que están dispostos a continuar mantendo para evitar a instalación dese complexo.
Carriola.Redacción.08.04.26
Dice quien sabe que la “Gota Malaya” es un sistema de tortura que acaba provocando locura a quien lo sufre por la repetición constante de una gota fría cayendo rítmicamente sobre la frente del torturado.
Pues así se sienten los vecinos de Concepción Arenal, a la altura del Grupo Escolar, con la gota malaya sonora propiciada por la chapuza realizada entre la empresa que asfaltó la carretera y la de telefonía cuyo nombre reza sobre la chapa de hierro.
Ayer, una vecina verdaderamente atacada de los nervios, me aseguró en la calle que está dispuesta a ir al Concello con un cencerro y hasta a pedir que el resto de vecinos la acompañen con cacerolas o lo que sea, para exigir que se suprima el dichoso ruido que cada vez que pasa un vehículo sobre la tapa hace de día y de noche, impidiendo el descanso normal de las familias del entorno. Y si no es el Concello quien tiene que solucionar el asunto, que exijan desde allí que lo haga quien tenga que hacerlo que para eso, para defender al ciudadano, está el ayuntamiento.

Lo peor, si hay algo peor, es que a mediados del pasado mes ya reflejamos en Carriola la desesperada crítica de los vecinos del edificio que está justo frente a la “tapa” que son , aunque no los únicos, los que padecen este tormento y, a pesar de todo, nadie ha movido un dedo, al parecer, para hacer algo que solucione el caso. Pues el cabreo va en aumento. Aviso.
Carriola.Redacción.08.04.26
La piscina municipal, el Instituto Illa de Tambo y el colegio SEI San Narciso cuentan ya con nuevos desfibriladores que completan de alguna manera la dotación a todos los centros deportivos de la localidad según informó ayer el concejal de deportes Antonio Traba
Antonio Taba Miñones, concejal de deportes, hizo entrega ayer de sendos desfibriladores en la piscina municipal, Instituto Illa de Tambo y pabellón del SEI San Narciso, aparatos con las que ya cuentan los pabellones de A Raña, Sequelo y Cañota, y también el Estadio de San Pedro, quedando pendientes para una próxima dotación el instituto Mestre Landín y el CEIP A Laxe.
Un aparato que puede ser vital
Taba destacó la importancia de tener en las instalaciones deportivas un desfibrilador “Contar cun desfibrilador nunha instalación deportiva municipal é fundamental porque pode marcar a diferenza entre a vida e a morte nunha emerxencia cardíaca e, un desfibrilador externo automático (DEA) permite que calquera persoa, aínda sen formación sanitaria, poida utilizalo, actuando de forma rápida e restablecendo o ritmo cardíaco mediante unha descarga eléctrica controlada”.
Carriola.Redacción.08.04.26
O Ateneo Santa Cecilia de Marín convoca o XII Concurso de Relato Curto “Marín Conta Letras Galegas 2026”, aberto á participación do alumnado dos centros de ensino de Marín e, atendendo á súa proximidade xeográfica, tamén a Placeres.
Poderá participar todo o alumnado que o desexe, de Educación primaria, e Educación secundaria, cun único texto de creación literaria en lingua galega e cunha extensión máxima de 2 folios a unha soa cara (os traballos que superen esta extensión quedarán descualificados inmediatamente do concurso). Os traballos deberán presentarse mecanografados, empregando o tipo de letra “Arial”, en tamaño 12 e a dobre espazo. Non obstante, no caso de escolares de primaria de 1º e 2º ciclo, acéptanse traballos manuscritos.
CADA COLEXIO PODERÁ PRESENTAR UN MÁXIMO DE 12 TRABALLOS POR CATEGORÍA
Tanto a temática como o xénero narrativo serán libres, establecéndose como única condición que o relato aconteza en Marín. Os textos presentados deberán ser inéditos, non estar premiados en ningún outro certame anterior, nin estar pendentes de resolución doutro concurso.
Os relatos presentaranse cun “lema” pola parte traseira da última folla e sen o nome do/a autor/a. O centro escolar xuntará aos traballos un sobre onde, para cada lema, aparezan os seguintes datos: nome e apelidos do/a autor/a, curso, colexio, enderezo postal ou correo electrónico e teléfono, facendo constar tamén a categoría na que participan. Os traballos deberán presentarse na sede do Ateneo Santa Cecilia de Marín (Rúa do Forno, nº 42, baixo - 36900 · Marín · Pontevedra). Poderán entregarse en persoa ou remitirse por correo electrónico (ateneosantacecilia@gmail.com) e, o prazo de recepción dos traballos remata ás 20:00 horas do MARTES, 28 de ABRIL de 2026.
Xurado e premios
O Xurado estará formado por tres persoas e o seu fallo será inapelable, podendo declarar desertos os premios dunha ou máis categorías se así o considera. O xoves 14 de maio daranse a coñecer os traballos finalistas en cada unha das tres categorías do concurso. O fallo e entrega de premios terá lugar o venres 15 de maio ás 20:00 h no local do Ateneo Santa Cecilia.
Establécense tres premios por cada categoría:
Primaria A (1º, 2º e 3º)
1º premio: 60€; 2º premio: 40€; 3º premio: 30€
Primaria B (4º, 5º e 6º)
1º premio: 70€; 2º premio: 50€; 3º premio: 40€
ESO
1º premio: 80€; 2º premio: 60€; 3º premio: 50€
OS PREMIOS PODERÁN CANXEARSE EN CALQUERA LIBRERÍA DE MARÍN
Ademais, todas as persoas finalistas recibirán un diploma acreditativo da súa participación.
Os textos premiados quedarán en poder do Ateneo Santa Cecilia de Marín que se reserva o dereito da súa publicación así como a difusión da autoría do texto e a imaxe do seu autor ou autora.
O Ateneo Santa Cecilia non devolverá os orixinais presentados ao concurso.
As persoas participantes aceptan as presentes bases así coma o fallo do xurado. Para todas aquelas cuestións non previstas nos apartados anteriores, aplicarase o criterio inapelable do xurado. O incumprimento de calquera dos puntos das bases descualificará, de inmediato, o traballo presentado.
Carriola.Necrológica.07.04.26
julio@carriola.es
La funeraria SAN MARCOS comunica el fallecimiento HOY, día 7 de abril de doña PILAR GONZÁLEZ BARCIA cuyos restos mortales permanecerán en el Tanatorio San Marcos, de Marín, sala número 1, hasta el momento de su traslado mañana MIÉRCOLES día 8 a las SEIS MENOS CUARTO de la tarde para su inhumación en el cementerio municipal de A RAÑA
Asimismo comunican que el funeral por el eterno descanso de su alma será también mañana MIÉRCOLES, día 8 a las SEIS Y MEDIA de la tarde en la iglesia parroquial de Marín Templo Nuevo. DEP.

Carriola.Redacción.08.04.26
Los marinenses Jaime Escofet y Rosa Crespo son propietarios de un jardín de camelias en Valga, lugar de su residencia, que es como un verdadero paraíso en el que disfrutan viviendo intensamente la flor del invierno y ahora abren sus puertas para compartir tanta belleza con quien quiera, hasta completar aforo, visitarlo

Escofet es un apellido ligado con el progreso económico de Marín no en vano pertenece a la colonia catalana que llegó desde la otra punta del norte español a principios del pasado siglo y aún antes, para hacer progresar el puerto pesquero marinense. Echaron aquí raíces y crearon sus familias en Marín por varias generaciones.
Y “Los de Escofet” es la referencia del matrimonio Jaime y la inolvidable Montserrat que eran descendientes de ese ámbito de familias catalanas que ayudaron a ese progreso marinense. Y nos hemos dado con la sorpresa de una singular oferta que hará felices a tantos amantes de la camelia porque, su hijo, Jaime Escofet, médico ya retirado, y su esposa Rosa Crespo, han conseguido crear en Valga, su lugar de residencia, en el que viven sus felices jubilaciones un jardín de camelias que abrirá sus puertas a quienes quieran visitarlo con un número limitado impuesto por el aforo, para hacer dos visitas el próximo sábado, una a las once y media de la mañana y la otra a las cuatro y media de la tarde, un rato a gusto entre los camelios .
El jardín se sitúa en “Fontenlo”, (Valga) y, Rosa y Jaime recuerdan a quienes quieran hacer la visita que deberán ir pertrechados con calzado adecuado para el campo e informan que el programa de la visita se iniciará con la recepción por parte de ambos; una degustación de Té con dulces caseros; la visita comentada a más de 250 cultivares de camelias y, al remate, final de plasmar la reunión con una foto de familia.
Informan por otra parte que, para quienes quieran almorzar, disponen de dos establecimientos hosteleros cercanos como son el “Gran Barril Asador-Pulpería” (tfn.986963891)y el “Parrillada Criollo” (tfn.986559153).
Inscripción
Conviene realizar una inscripción previa que es completamente gratuita y siempre hasta completar el aforo, para lo cual podrá hacerse en el correo info@gruponortemca.es o también el el wsp 639105098
Carriola.Nota do Concello.08.04.26
Vecinos de San Xulián constituídos en “Plataforma Vecinal” se muestran absolutamente contrarios a la intención de la empresa URBASER para utilizar el terreno conocido como “A Canteira” que es propiedad de dicha empresa en los que pretende instalar una estación operativa que al vecindario no le convence.
Así, hoy , a las doce del mediodía, se concentrarán miembros de dicha plataforma vecinal en el mencionado lugar para mostrar su desacuerdo al considerar que la mencionada planta puede producir contaminación y también provocar ruidos y vertidos y hacen una convocatoria del vecindario de la zona al grito de “Pola saúde dos veciños e un futuro saudable e rural”.
Carriola.Iria Aboy (*).08.04.26
A Plataforma diríxese á xerencia da Área porque se xubila o 100% do persoal de enfermería de Seixo e non queremos que volvan os problemas para pacientes e persoal polo que demandamos a cobertura a tempo completo das dúas prazas ante a súa inminente xubilación e non imos permitir ningunha merma nos servizos do noso centro

A Plataforma pola Defensa do Centro de Saúde de Seixo e de Marín, vén de dirixirse ao xerente da Área Sanitaria Pontevedra – O Salnés, José Flores, para demandar a cobertura a tempo completo das dúas prazas de enfermería de Seixo ante a súa inminente xubilación. Tanto a xubilación da enfermeira como do enfermeiro vanse producir en maio sen que, ata o momento, se saiba cal é a previsión que ten a xerencia para a cobertura do seu cupo.”
Ante a xubilación do 100% do persoal de enfermería, o malestar e desconfianza entre a veciñanza medra conforme nos achegamos a maio, xa que están moi presentes os problemas no noso centro de saúde; primeiro, coa xubilación dunha das dúas prazas de enfermería e dun dos facultativos en 2021 e, despois, coa xubilación do outro facultativo o pasado verán de 2025, sen que a xerencia fixese unha adecuada cobertura o que derivou en problemas para pacientes e persoal.
Non queremos que se volva repetir esta situación, e no escrito amosámoslle a nosa firme vontade de defender a cobertura de ambas dúas prazas, a tempo completo e de maneira estable, mesmo antes de que se produzan as xubilacións.
Sabemos que noutros centros de saúde amortizaron unha das dúas prazas e deixárona sen cubrir. Nós xa temos unha auxiliar compartida co Centro de Saúde de Marín e unha celadora que fai de administrativa, polo tanto non imos permitir ningunha merma máis nos servizos que temos e non imos aceptar nada menos que a cobertura das dúas prazas de enfermería.

No escrito presentado onde demandamos que, de forma oficial, clara e detallada se informe, tamén por escrito, de como a Xerencia vai proceder á cobertura destas xubilacións, dende o día seguinte a producirse, para garantir a atención sanitaria que ata o momento tiveron as e os pacientes, sen que se produza unha diminución deste persoal nin da súa xornada laboral que derive en sobrecarga e saturación para o resto do persoal do Centro de Saúde de Seixo.
Como Plataforma anunciaremos un calendario de accións para chamar a defender a atención primaria do concello porque “sen persoal non pode haber atención sanitaria digna”.
* Iria Aboi Ferradás, portavoz da Plataforma
Carriola.Redacción.07.04.26
Marín reunió ayer un nutrido grupo de vecinos en los actos simbólicos de homenaje a Juan Gago de Mendoza y las Alarmas de Morrazo que liberaron al pueblo de la invasión francesa aquella madrugada del día 4 de abril de 1809. Se dió la circunstancia de que se cumplieron 50 años desde que se comenzó a celebrar esta efemérides

Y tal como estaba programado, a las siete de la tarde se procedió a la ofrenda de una corona de laurel en el monolito levantado justo frente a donde estuvo la instalación del “Fuerte de San Fernando”, con la ambientación musical del grupo “Os Chaneiros” que interpretaron, además de varias piezas de su repertorio, el Himno Galego previamente a la colocación de la corona al pie del monolito.
Acto institucional en el Museo Torres
Posteriormente los asistentes se trasladaron al Museo Torres en cuyo salón se desarrolló el acto institucional con la presencia de miembros de los tres partidos de la Corporación Municipal con la alcaldesa María Ramallo y representaciones de la Escuela Naval Militar y el Puerto (Presidente de la Autoridad Portuaria y Capitán Marítimo), junto a los promotores del Museo do Mar, encabezados por su presidente, Jose Antonio Pérez Santiago y público en general.
Cuatro intervenciones que se sucedieron en el transcurso del acto que fue dirigido por la concejala Marián Sanmartín y el momento de la entrega del “Premio Liberación 2026” al Museo do Mar, compusieron un acto de recuerdo de la gesta histórica y el realce de la labor de la institución premiada.

Inició los discursos José Iglesias quien diserto sobre el momento históricoque se celebraba diciendo:
Cando Marín era propiedade do Mosteiro de Oseira, comezou unha etapa de desenvolvemento do comercio, tanto interior coma costeiro. Grazas a isto, o porto foi gañando importancia, sendo utilizado ata entón pouco máis ca como fondeadoiro de pequenas dornas.
Fíxose entón necesaria a defensa da vila. É nese contexto cando xorde a idea, por parte do prior, de construír un forte: o de San Fernando, en honra ao rei Fernando II de Aragón, Fernando o Católico, no ano 1521. A súa construción foi encargada aos monxes Juan Álvarez e Antonio Jambrino.
Ata ese momento, Marín contaba únicamente co castelo da Mouta, situado onde hoxe está o concello, totalmente insuficiente e mal posicionado para defender o fondeadoiro.
Como todo forte da época, era austero e funcional: un muro alto de pedra e unha edificación principal no interior, onde se aloxaba a guarnición.
Levantado onde hoxe se atopa a Escola Naval, ocupaba aproximadamente desde a zona da piscina —a rúa do Forte aínda marca o camiño— ata o que foi o antigo hospital, estando o edificio principal onde hoxe se sitúa a dirección do centro militar.
Cómpre lembrar que naquela época toda a zona baixa da Escola era mar. O que hoxe son o mercado de abastos, a comisaría e a Praza de España era entón a desembocadura do río Lameira e a praia da Almuiña, co barrio da Banda do Río e a fonte que aínda hoxe se conserva.
O forte contaba, presumiblemente, con pezas de artillaría defendendo o exterior da ría, o fronte cara a Tambo e a enseada do Lameira, cara ao interior.
Todo isto que lles acabo de contar é para situarnos no escenario da xesta da nosa liberación, porque hoxe non queda ningún indicio físico da localización do forte, máis alá dalgún gravado de comezos do século XX. Pero para comprender realmente o que aconteceu, tamén e interesante entender o momento.
Falamos dunha época na que o exército estaba desartellado, sen cohesión nin unidade. Un contexto de desorde, máis de reacción que de planificación. E nese escenario aparece a figura de Juan Gago de Mendoza.
Todo indica que encabezou as alarmas do Morrazo e o asalto ao forte máis por oportunidade que por ambición militar. Non era unha operación de manual, senón a resposta decidida dun home e dun pobo nun momento clave.
Posteriormente, o coronel Pablo Morillo , ascendido tras os feitos de Vigo, onde os franceses se negaran a renderse ante un oficial de menor rango, decidiu degradalo
Gago, lonxe de enfrontarse a esa decisión, acatouna con disciplina castrense. E non só iso: acudiu tamén en apoio de Morillo na batalla de Pontesampaio, a bordo dunha lancha cañoneira. Chegaron coa batalla xa comezada, o que deu lugar ao coñecido —e inxusto— dito: “xente de Marín, tropa do carallo”.
A historia, ás veces, tamén se constrúe con medias verdades. E mesmo as alianzas eran cuestión de conveniencia. En Marín recibimos axuda dos ingleses, non por afinidade, senón porque o seu odio a Napoleón era maior ca calquera outra consideración.
Paradoxicamente, o propio Gago de Mendoza exercera como corsario, atacando buques ingleses na súa ruta entre O Porto e Gran Bretaña.
Así era aquel tempo. Un tempo de intereses cruzados, de decisións rápidas e de xente común facendo historia. E poderiamos preguntarnos hoxe: deberiamosmos esixir perdón a Francia pola invasión? Eu creo que non, nin cre que eles o fixeran Porque a historia non se escribe para pedir perdón. Escríbese para ser lembrada, aprender dos erros Para non esquecer quen fomos…e para entender quen somos.
Porque hai datas que non pertencen ao pasado; pertencen á memoria viva dun pobo. O catro de abril de 1809, Marín ergueuse. Non con exércitos profesionais, senón coa forza da súa xente: labregos, mariñeiros, veciños, todos eles liderados por Gago de Mendoza que decidiron loitar polo que era seu.
Aquel día, a vila recuperou a súa liberdade. Pero sobre todo, demostrou algo máis importante: que cando un pobo decide non renderse, non hai forza que o someta.
O que van escoitar agora non é só un poema épico; é a nosa memoria.
A Xesta da Liberación de Marín (1809)
Non era inverno calmo aquel xaneiro,
nin durmía a ría baixo ceo limpo.
Chegaron dende o norte, paso estrano,
as tropas alleas con ferro e dominio.
O xeneral francés, cun ollar duro,
mirou Marín coma quen mira un botín:
fondeadoiro amplo, porto seguro,
chave do Morrazo, porta do país
E o vinte e nove de xaneiro escuro
caeu a vila baixo mando estranxeiro;
o porto, o forte, o pan e o futuro
ficaron presos do soldado alleo.
Mais cando a forza pisa sen xustiza,
cando o abuso fai da noite lei,
na xente humilde prende a faísca
que non apaga exército nin rei.
Nas aldeas, nos montes, nos adros,
comezou a falarse en voz baixa,
non de medo, senón de agravio,
de terra ferida, de honra manchada.
Lucas del Val puxo verbo e razón
entre Cotobade e A Lama erguida,
e axiña responderon ao chamado
Soutelo, Caldevergazo e a mesma vida.
No Morrazo soaron as alarmas,
non de ferro nin de bronce fundido,
senón de homes deixando as leiras,
collendo fouzas, paus e o destino.
Mais que eran as alarmas?
Eran o pobo en pé,
parroquia a parroquia,
sen escola militar, pero con fe.
E á fronte delas, coma vento bravo,
ergueuse Juan Gago de Mendoza,
hidalgo de Aguete, señor do Chilreu,
nome de pedra e vontade poderosa.
Homes de Ardán, de Santomé,
de San Xulián baixaron ao camiño;
con eles mulleres, mozos e rapaces,
porque na liberdade ninguén é pequeniño.
Chegou así a noite do tres de abril,
calada, espesa, chea de agarda.
O bosque cubriu coa súa sombra antiga
os que ían cambiar o curso da alba.
Dende o mar, dúas fragatas aliadas,
con armas, lume e axuda,
Mackinley ao mando, palabra dada,
canóns ingleses contra a usurpación muda.
Pola Almuiña romperon as ondas,
lanchas cañoneiras facendo tronar;
Tambo respondeu con voz de ferro
e o forte empezou a tremer e estoupar.
Mais foi dende arriba onde naceu a xesta,
onde o monte se fixo espada e grito.
Do bosque espeso, coa aurora aínda presa,
caeron os nosos coma raio bendito.
Pouca vixilancia, sono confiado,
o francés non viu chegar a verdade:
o pobo entrando en tromba, sen medo,
coa fame de xustiza por única vontade.
Cando o sol ergueu o seu disco dourado,
San Fernando xa non era alleo:
vinte mortos deixou ó invasor,
setenta e oito presos polo seu empeño.
Dos nosos non falan as crónicas vellas,
mais sabemos o prezo da terra libre:
ninguén gaña vila sen sangue,
ninguén fai historia sen quen a escribe.
Hoxe non queda pedra do forte erguido,
ou iso creemos ao mirar arredor;
mais quizais vive nos muros da vila,
sostendo casas, memoria e honor.
Non hai estatuas para aqueles nomes,
nin mármore frío co seu apelido.
Hai algo mellor: a vila vivindo,
o porto aberto e o pobo erguido.
Cada vez que Marín mira á ría
e o vento do suroeste trae sal,
volven aquelas voces sen uniforme
que nos ensinaron a non calar.
Porque a liberdade non nace nos libros,
nin chega vestida de uniforme brillante.
Nace cando un pobo decide ser dono
do seu pan, da súa terra e do seu instante.
E mentres aquel catro de abril se lembre,
i en Marin contemos a historia dos nosos pais
a nosa xente non se rende,
nin onte, nin hoxe, nin xamais
Terminado el discurso de José Iglesias, los asistentes premiaron su pieza histórico-literaria con prolongados aplausos
Semblanza del Museo do Mar
A continuación se leyó una semblanza del Museo do Mar desde los inicios de su existencia que se basaron en la decisión e ilusión de un marinero jubilado, José Antonio Pérez, gran aficionado a recolectar piezas de interés del mundo del mar que encontró a un grupo de personas que quisieron apoyarlo en la consecución de un local para establecer el Museo,local que fue cedido gratuitamente por ABANCA mientras no lo necesita y en el que se instaló el incipiente museo con numerosas piezas del propio Pérez Santiago y otras donadas o cedidas por personas e instituciones hasta el punto en que ya no es posible recibir nada más porque el museo está colmado absolutamente.

El ponente insistió en la labor de Pérez Santiago y sus colaboradores y reclamó, aprovechando la presencia de representantes de adinistraciones que podrían facilitar la consecución de un nuevo Museo, para pedir interés por dotar a Marín de esta institución de gran valor etnográfico, educativo y turístico.
Terminó destacando la labor adicional del Museo do Mar con numerosas e interesantes actividades a lo largo del año y felicitó a sus representantes allí presentes por el esfuerzo que han realizado y realizan en pro de dotar a Marín de tan importante institución.
Intervención de la alcaldesa
Antes de la entrega del “Premio Liberación 2016” y de escuchar las palabras de agradecimiento por ello que pronunció el secretario de la institución,

Xosé María Vilaboa,
intervino la alcaldesa María Ramallo en los siguientes términos:
“Autoridades, compañeiros e compañeiras de Corporación, premiados… Veciños e veciñas… Grazas a todas as persoas por estar hoxe aquí, neste 4 de abril algo tardío pero igualmente importante importante porque hoxe todo o Museo Torres cheira a salitre. É un día de memoria e de identidade. Un día no que o mar está máis presente ca nunca.
Dicía moi ben Jose Antonio no vídeo que o noso escudo xa nos define como pobo. Do mar naceu a nosa fortuna e tamén foi o que nos imprimiu un carácter propio, un xeito de ser.

María Ramallo durante su intervención
O mar é sinónimo de moitas cousas: de paisaxe, de traballo, de esperanza, de medos, de perigos… Creo que podo dicir que en todos os fogares de Marín aprendimos a amalo e a temelo por igual. Tamén é sinónimo de tradición e de coñecemento. Hai oficios só nosos, aparellos só nosos e gamelas e embarcación tradicionais que só se ven no entorno da nosa comarca.
A fauna e a flora baixo o noso mar é inmensa, interesante e chea de curiosidades, case outro mundo que apenas coñecemos. Temos formas propias de elaborar o peixe, formas propias de chamalo… Temos a diferenciación a golpe de ola e é a nosa responsabilidade facer chegar todo este patrimonio material e inmaterial ás novas xeracións.

Placa del premio concedido ayer al Museo do Mar
Por iso, o Museo do Mar cumple un labor importantísimo desde que naceu. Conservades, seleccionades, documentades e difundides todo o que ten que ver co noso mar. Polas vosas instalacións pasan nenos e nenas de todas as idades, en visitas cos coles, que seguramente abran ante si un mundo que descoñecían ou no que non repararan con tanta atención. Tamén pasan moitos adultos que se reconcilian coas súas raíces.
E todo isto grazas á vosa convicción e determinación. Teño que darvos as grazas por esta aposta clara que tiñades. Apostábades por un Museo. Atopastes un local, conseguistes fondos para expoñer e a día de hoxe seguides facendo labor de dinamización, con novas iniciativas como o Festival de Cine do Mar, do que poderemos gozar en breve.
Parabéns, polo tanto, por este galardón enormemente merecido que o xurado non tivo apenas nin que debater, porque era unha pretensión unánime: a de poñer en valor todo o voso traballo e a vosa paixón.
E grazas de novo por seguir aportando e sumando. Pronto poderemos ver a placa que se colocará no antigo Cemiterio de Chalanas, que fixemos xunto con vós, e que servirá como homenaxe a todos os homes e as mulleres do mar”.

Terminó la regidora municipal agradeciendo la asistencia de autoridades y representaciones y las intervenciones de los ponentes en el acto y finalizó llamando a los miembros del Museo do Mar para hacerles entrega de la estatuilla y la placa del premio Libereación 2026.

Premiados y autoridades asistentes al acto de ayer en el Museo Torres