Carriola.Redacción.15.04.26
Un centenar de personas simpatizantes de la República se reunieron ayer en el jardín del Ayuntamiento en torno a la denominada “Pedra da Liberdade” para celebrar la efemérides del día 14 de abril con varias intervenciones, música republicana y una ofrenda floral con la que remató el acto
La “Asociación para la Recuperación de la Memoria Histórica” reunió a un nutrido grupo de personas simpatizantes del régimen republicano para recordar la fecha de la proclamación de la Segunda República española del año 1931 y fue la presidenta del colectivo,

Queta Otero “Molas”, la que pronunció el primero delos discursos para recordar lo ocurrido en Marín aquel 14 de abril de 1931 cuando - dijo “Os republicanos marinenses organizaron unha manifestación onde os dirixentes do Centro Republicano local e sociedades obreiras reunidos la Rúa do Sol coa bandeira republicana ao fronte, seguidos dunha inxente multitude, diríxense á Ponta de Liberdade e ao son da Banda Municipal, percorren as principais rúas marinenses chegando ata o Cantodarea e Estribela e, de volta ao pazo Municipal, foi izada a bandeira republicana entre os entusiastas aplausos da multitude e alí, o señor Agustín Rey, dirixiu a palabra aos manifestantes para expresar o que significaba a proclamación da República no que respecta á orde, á Xustiza e á Liberdade”.
Más adelante en su discurso Queta “Molas” lamentó lo poco que duraría lo que calificó como “a etapa democrrática que iniciaba importantes reformas para a modernización do país”, ya que en el año 1934 se produjo la destitución de la corporación elegida en las urnas nombrándose otra arbitrariamente lo que provocó - dijo, “Un gran clima de tensión polos rexistros da garda Civil nos locais da Agrupación socialista e da Federación Obreira e en edificios particulares chegándose a encarcelar ao alcalde Blanco Solla e outros destacados socialistas”.
Recordó después que en el 36 se repuso la corporación por las elecciones ganadas por el Frente Popular y, a partir de ahí, se desató el final que acabó con la vida de varios marinenses fusilados y, ente ellos, el alcalde Blanco Solla.
Queta Otero terminó su discurso con un ¡Viva a República! que fue coreado por los asistentes.
Otras intervenciones

Intervino seguidamente Julio Pardellas de Blas quien hizo un recorrido histórico por las noticias aparecidas en el transcurso de existencia de la República en diversos medios que ponían de relieve la realidad del momento y, tras él, tomó la palabra Ruth Pardellas que refirió su discurso a la incidencia de la mujer en el período republicano durante el que, según dijo, ganó muchos derechos hasta ese momento negados en favor de los hombres en muchos ámbitos sociales y culturales. “Por iso hai que recordar o pasado porque só con el aprendemos e tal vez evitaremos repetir os mesmos erros porque serviu de moito o labor que levaron a cabo as mulleres da xeración republicana e as posteriores no desenvolvemento político e social en España”- dijo.
“Non esquezamos - continuó- que da República só nos separa un século e se hai un feito indiscutible é que ésta representou un intento de democratización do noso país sen precedentes e que bensficiou con diferenza as que logo serían as máis perxuidicadas: as mulleres”.

Rut Pardellas ecordó los roles de subordinación femenina de los primeros años del siglo XX y la transformación social que supuso la llegada de la República y recordó “Foi na primeira década do século XX cando se crean en España varias organizacións políticas que buscan unha solución ao problema feminino (...) Naquelas anos foron moitas as mulleres que expuxeron os seus puntos de vista desde asociacións, escolas, revistas, órganos de participación de todo tipo, que deixaron plasmadas as súas vivencias, textos que verían a luz anos despois”.
Recordó a las tres primeras mujeres elegidas diputadas “Clara Campoamor, Victoria Kent y Margarita Nelken ya que en octubre del 33 se aprobó el sufragio femenino por o que las mujeres pudieron ejercer su derecho al voto. “En marzo do 32 era promulggada a primeira lei de divorcio en España e recoñeceuse a igualdade ente home e muller no matrimonio e aprobouse a igualdade de dereitos dos fillos nacesen ounon dentro da parella o que amparaba tamén ás nais solteiras”.
La ponente enumeró después una larga serie de derechos que afectaban al mundo femenino carentes de ellos anteriormente y recordó como un hito importante que “Entre 1931 e 1935 case oitocentas mil traballadoras tiveron acceso ao seguro obrigatorio de maternidade e, en plena Guerra Civil, no 1937, por iniciativa da ministra de Sanidade, Federica Monseny aprobouse a lei do aborto que chegou a ser aplicada en Cataluña”.
Rut Pardellas en la recta final de su intervención se refirió a los cambios sufridos posteriormente “Todos estes proxectos sociais, todo este camiño cara a igualdade da muller viuse tristemente truncado en 1939 co triunfo do fascismo golpista na Guerra Civil; A situación da muller durante o réxime franquista retrocedeu radicalmente ata uha posición humillante que a reduciu a un ser permanentemente tutelado a quen se lle negaba a iniciativa propia e que estaba supeditada á vontade do home”.
“O neno mirará o mundo e a nena mirará o fogar”, así - dijo Ruth para terminar su discurso - resumía a ditadura franquista o papel que o home e a muller debían desempeñas na sociedade, frase que foi publicada na revista Consigna, un dos aparatos propagandísticos da Sección Feminina dirixida por PIlar Primo de Rivera. O resto... xa é historia, triste historia do noso país”, terminó
Ofrenda floral y música

El acto finalizó con una ofrenda floral que miembros de la asociación convocante depositaron ante la “Pedra da Liberdade” mientras que el cuarteto musical interpretaba el himno que añadió a las piezas que durante el acto ofrecieron a los asistentes.
