Lapetit
The current Bet365 opening offer for new customers is market-leading bet365 mobile app You can get a free bet right now when you open an account.

Hoy una poesía de Xosé Fraga Iglesias (+)

 Un poeta de lo más popular y comprometido.

 Xosé Fraga Iglesias fue un vecino de Marín aunque no era oriundo de nuestra villa. Era joyero pero capaz de hacer cualquier otra cosa. Pasó por los años de la dictadura no muy tranquilo porque a los espíritus como el suyo se le oponía la fuerza de quienes seguramente no tenían espíritu. Hombre pacífico pero siempre, en la medida de lo posible, capaz de denunciar, en prosa o en verso, lo que consideraba injusto, y de exaltar las virtudes de lo bueno que pudiera tener la sociedad y las personas. Muchas veces, sus más cercanos le pedimos que plasmara en un libro sus versos que guardaba en apuntes más o menos informales. Y al fín conseguimos que Fraga lo hiciera porque en el año 1986 decidió recoger parte de su obra, versos, poemas y artículos en un libro que tituló “Falando calado” en cuya portada aparece la frase “Escolma de poemas e artigos galegos e casteláns... E máis unha muiñeira” que tambièn tituló Falando calado”.

Hoy en Carriola de Marín, queremos traer a nuestros días el recuerdo de Xosé Fraga Iglesias, hombre bueno y amable que tantas veces nos deleitó con la lectura o la dedicatoria de sus trabajos poéticos llenos de compromiso y en muchos casos, belleza literaria y para ello reproducimos una poesía que dedicó al “Coro Lembranzas”, incipiente en aquel momento bajo la batuta de Eduardo Otero Molas y hoy polifónica dirigida por Sofía Taboada Gil.

 

POESÍA ADICADA Á LEMBRANZAS

 

Dixen de Marín un día

que era a noiva dos cantares galegos

e seguín coidando que debe selo

namentres o Coro do pobo sentía.

Cantade

namorados da cultura amable,

amantes do curruncho amigo

abrídelle as portas a ánima

ao sentir máis intimo

pra que deixe amansada-las bestas

do odio

da envexa

da guerra.

Pra que amaine as cobizas acedas

contade

de ledo amor limpo amantes

que a voz de armonía

acariña con lecer poemas

da contido sentido da vida

acocha no ronsel as penas

tan se vou mar adentro maino

cal se brúan pola noite os raios

pro afogas tan docísimamente

que non mancan no sentir seuis laios

e tinxe de mal por detrás da frente.

 

X.F.I.1982

 

 

roslev