Lapetit
The current Bet365 opening offer for new customers is market-leading bet365 mobile app You can get a free bet right now when you open an account.

El Concello se decide por fin a recuperar la senda de las mámoas bajo la experta mano de Juan Castro de “Anta de Moura”

Carriola.Redacción 01.05.24.

julio@carriola.es.

Mil y una vez se ha criticado el lamentable estado cuando no la pérdida parcial o total de monumentos prehistóricos como las mámoas que abundan por las zonas altas del concello y, en el entorno del Lago Castiñeiras y parece que ha llegado el momento de su recuperación

Las mámoas dispersas por la zona rural o alta de Marín son un tesoro cultural de primer orden que siempre han estado abandonadas salvo en alguna ocasión que se han hecho limpiezas y recuperaciones que nunca cuajaron lo suficiente porque, a los pocos días,  volvieron a la precariedad.

Parece que ahora, desde la concejalía de Patrimonio que lidera Beatriz Rodríguez, se ha tomado en serio el asunto y puesto en las expertas y sabias manos de Juan Castro de la empresa “Anta de Moura” cuyo trabajo ya es conocido y reconocido en Marín por otros encargos, se está llevando a cabo un plan de recuperación y puesta en valor de esos tesoros ocultos que pasan desapercibidos bajo la maleza bajo la que se esconden.

Una ruta turística y cultural muy interesante

Beatriz Rodríguez destacó la importancia de la “Senda das Mámoas” que calificó como “Un proxecto de recuperación  paisaxístixa e patrimonial que se suma aos atractivos do Lago Castiñeiras como destino turístico, arqueolóxico e de natureza, cun itinerario lineal, un percorrido que sumará 7,5 quilómetros entre a ida e a volta, que arranca desde Santomé de Piñeiro, e que atravesa 11 mámoas nas que se está actuando para mellorar a súa protección e estado de consevación .

Juan Castro y Beatriz Rodríguez ante la mámoa

Monumentos funerarios

“Chan de Castiñeiras 2”, “Outeiro de Ombra”, “Chan de Armada”, “Chan de Fonteseca” y “Laghocheiras”, se encuentran en el entorno del Lago y en un tramo extra para llegar a “Monte Xaxán” forman el rosario de mámoas  que no son otra cosa que monumentos funerarios o tumbas de aquellas épocas que según explicaron ayer  “Todas elas estaban orientadas ao este por onde sae o sol, como metáfora de volver a nacer noutra vida”.

Meticuloso trabajo de recuperación

En todas elas - explicó el profesor Castro - estase a actuar no seu desbroce e sinalización  A Na de Chan de Xaxán - que fue la que visitaron Castro y Rodríguez ayer- é a máis grande de todas elas, contando con 30 metros de diámetro onde, ademais da retirada da capa máis grosa de vexetación que se sedimenta sobre a superficie da mámoa, estase a desbrozar a man a zona máis delicada da cavidade funeraria.  El experto aseguró que en otra mamoa del recorrido se encuentran  grabados del Neolítico y añadió, Ao longo do percorrido, iranse atopando puntos informativos con debuxos e infografías nas que entender como se construían estas mámoas, como era a vida das sociedades primitivas, os seus ritos e costumes, o por que das localizacións destes restos arqueolóxicos.”

Hacer y conservar

En suma un gratificante trabajo de recuperación de una riqueza cultural muy importante que ha sido reiteradamente demandado tanto por los aficionados a las cosas de la antigüedad como por otras muchas personas que lamentaron frecuentemente el pésimo estado, cuando no la ocultación por la maleza de las mámoas o incluso su semidestrucción, muchas de las cuales ni se conocen para el común del público que puede pasar por ellas sin percatarse de su presencia.

 Y es un trabajo que merece continuidad y mantenimiento porque sabido es que, tras la inversión que supone la recuperación de las mámoas, si no hay un seguimiento y un  mantenimiento frecuente, pronto volverán a “desaparecer”.

roslev