Total: encontrados 10346 resultados.
Página 3 de 518
Por Pedro M. Cortegoso Gago (*)
Para o BNG é necesario preservar as poucas zonas verdes e de lecer que temos na vila de Marín así como evitar a xa excesiva urbanización das beiras do río Lameira no seu tramo urbano. E por iso que consideramos necesario cambiar a localización do parque e zona de pump-track presentado polo goberno municipal recentemente.
Esta proposta de parque englóbase dentro do proxecto de mellora do saneamento do Río Lameira aprobado polo pleno do Concello de Marín, unha actuación importante e necesaria para mellorar o tratamento das augas residuais no noso municipio.
O proxecto contempla a construción dun Deposito de Retención de augas pluviais na zona do Souto que ten como finalidade mellorar a recollida e xestión das augas pluviais que actualmente van en grande medida co resto das augas residuais, dificultando o seu posterior tratamento na Edar de Os Praceres. Este deposito ten previsto levar na súa parte superior o anunciado parque infantil e zona de pump-track, entendemos que para disimular o impacto visual e estético de esta estrutura de formigón.
Desde o BNG non comprendemos como se escolle unha zona verde para facer esta obra cando a poucos metros temos unha pista deportiva onde se podería localizar o Deposito de Retención, e aproveitar para arranxar estas pistas que actualmente non están nas mellores condicións. Temos que lembrar tamén que a uns poucos metros xa existe un parque infantil polo que teríamos unha duplicidade innecesaria.
Polo tanto demandamos que, tanto o Concello de Marín como Augas de Galiza, estuden o cambio de localización instalando o Deposito de Retención na actual pista deportiva para preservar unha zona verde de habitual uso e desfrute do pobo de Marín.
(*) Vice-responsable do BNG de Marín
Carriola.Redacción.14.03.26
En realidad no son “pruebas” porque se trata de paseos deportivos eso sí por rutas elegidas por la belleza de los paisajes que dominan y también por los itinerarios que recorren.
Uno de ellos de 25 kilómetros cuyos participantes arrancarán a las nueve de la mañana y el otro de 15 que se iniciará un cuarto de hora después para que las salidas no coincidan y evitar con ello confusiones. Los participantes recogerán hoy sábado sus dorsales y quienes no lo hayan hecho al terminar la jornada, los retirarán desde las ocho menos cuarto de mañana, antes del inicio de las marchas, en la carpa instalada en la alameda.
Bolo do Pote

Los participantes, tras hacer el recorrido que les corresponda, llegarán a la alameda Rosalía de Castro donde podrán participar en la popular fiesta del “Bolo do Pote”, una reminiscencia del carnaval tradicional que se retrasa para que coincida con esta jornada solidaria y deportiva.
El Bolo do Pote estará preparado por la asociación cultural y folclórica “Pousos da Area” que prepara las viandas propias de la fiesta la cual estará animada también por “Os Chispas do Lérez” en la propia alameda.
En el programa integrado del carnaval marinense, desde hace muchos años se convoca el concurso de “Filloas e Orellas” en el Ateneo Santa Cecilia. Condición indispensable que sean “trece orellas trece e trece filloas trece”, ni una más y cada año los expert@s en estas especialidades culinarias, sin descubrir los secretos de sus abuelas, dejan impronta de su buen hacer. El jurado decide, otorga y entrega los premios y el público asistente se pone las botas con el resto de las viandas. Aquí está la imagen de las ganadoras en el año 2004
Carriola.Redacción.17.08.23
julio@carriola.es
Nos comunican desde la Funeraria San Marcos el fallecimiento a los 87 años de edad de doña Josefa Martçinez Marcos cuyos restos mortales se velan en el Tanatorio de Marín hasta las cuatro de la tarde de mañana sábado en que srá trasladada el cementerio municipal de A Raña.

Descanse en paz
Carriola.Redacción.29.09.21
Con ruego de publicación recibimos en Carriola la denuncia de un vecino de Mogor que también nos remite unas fotografías que apoyan su razonable queja esperando que alguien tome buena nota de lo que en ellas se ve. Y este es el texto que nos envía:
”Quisiera contribuir al apartado de fotodenuncia de la web con un par de aportaciones del área de Mogor.
Por un lado el mal estado de un trozo de terreno en la subida a los institutos Chan do Monte y San Narciso, donde los contenedores están
apoyados de mala manera sobre la tierra y siendo "comidos" por el
silvaje. (Esto sin entrar en el pobre estado del pavimento de una calle
que transitan muchos autobuses y vehículos privados a diario).

Por otro lado, el mal estado de las cajas de conexión a telefonía y
fibra de toda la zona de Mogor. A raíz de problemas de conexión en
nuestra vivienda he hecho un pequeño repaso por la zona y he comprobado
como la mayoría de cajas están en un estado pésimo, rotas,
descolgadas, dañadas... En este particular puedo aportar que llevo unos
3 meses contactando con la empresa de telefonía para pedir que procedan
a la reparación y sólo consigo que me den largas o digan que no hay
ninguna incidencia si en ese momento llega la conexión a casa”.

Próxima apertura de la sección n de esquelas en Carriola de Marín
Carriola.Heri.14.03.26
Nueva jornada en Segunda División femenina de fútbol sala con el compromiso del Ence Marín Futsal frente al FC Meigas de Ames. Con la noticia la pasada semana de igualar a puntos con el Bembrive y el refuerzo moral que eso conlleva, las marinenses afrontan otro duelo para conservar ese privilegio en la lucha con las viguesas por la cuarta plaza.
La formación de Marín no puede ni debe fallar ante un bloque que viene de ganar a Ourense Ontime B y ha sellado virtualmente su permanencia, pero no está en la liga de las mejores.
La semana no ha traído ninguna alegría por así decirlo a Raúl Jiménez pues Cárol Agulla y Bibi seguirán sin poder ser de la partida. La primera por culpa de su rodilla dañada y la segunda a consecuencia de molestias musculares. Las que sí estarán son Yuria Suto, Maialen y Cris, como porteras, Ceci, Pili, Anna Shulha, Kiko, Paola, Paula, Thais, y Lucía Rivas.
En el bando coruñés destacar a Yaiza Otero y Mariña Castro que suman el 40 por ciento de la ofensiva del equipo. Además cuenta con Carmen Domínguez, como portera, la colombiana Melissa Jaimes, Sofía Rodríguez, o las brasileñas Rapha Batista y Carla Ribeiro.
En el choque de la primera vuelta recordar que el resultado fue favorable para las de Marín, por 3-5, en pista herculina.
La cita será a las cinco de la tarde en el Pabellón de A Raña de Marín.
La jormada tendrá un partido interesante: el Bembrive-Gaitero Rodiles. Unos apostarán porque ganen las viguesas para tener más a mano la segunda plaza, otros querrán el empate, porque para las de Marín sería ideal, y otros pensaran que mejor que pierdan las viguesas y allanar el camino de la cuarta plaza. Bueno hay para todos los gustos. Estrela viaja a pista del Ourense Ontime, parece claro el pronóstico, y el Segosala ya jugaba en la noche de ayer frente a Gran Canaria Teldeportivo, donde lo ideal sería que ganaran las isleñas. Veremos lo que pasa en esta jornada.
De vez en cuando, en determinadas fechas del año, se suelen concentrar varias corales de Marín para ofrecer conciertos conjuntos de los buenos y muchos aficionados que aquí tenemos, disfruten de sus interpretaciones. En el año 2010, según tenemos registrado en el archivo fotográfico, las polifónicas "Centro Social", "Lembranzas" y "San Xulián", dirigidas por Montse Arosa, Sofía Taboada y Fermín Feijoo, respectivamente, ofrecieron un concierto memorable en el antiguo templo, a la espera de contar con un auditorio en condiciones que todavía hoy se nos resiste, aunque parece que está más cerca. Pues aquí queda el testigo gráfico de aquel acto.
Una actuación muy rápida es la clave para la recuperación de una dentadura que ha sufrido alguna rotura en la infancia.
Por Andrés Antelo Añón (*)
Los accidentes infantiles son frecuentes - un balonazo, una caída, un traspié en el andar indeciso de los más pequeños - y en muchos de ellos se daña una pieza dental generalmente los incisivos centrales superiores (paletas). El diente se mueve, se fragmenta o se desprende totalmente, causando una honda impresión en los niños ¡de esas que nunca se olvidan.
Estos accidentes pueden perjudicar el nervio, el hueso y, en definitiva, el desarrollo de la dentadura, lo que afecta también a la función bucal, al habla y a la estética, ocasionando no pocos problemas psicológicos. Por eso, ante la rotura de un diente, es necesario reaccionar de forma muy rápida, acudiendo de inmediato al dentista más cercano.


En el caso de un desprendimiento, si el diente es de leche, no procede reponerlo porque hay que dejar espacio para que crezca la pieza definitiva. Pero sí conviene comprobar el daño en los demás tejidos. Temporalmente se puede colocar una prótesis para mantener las funciones de fonación y masticación, especialmente si el infortunio afecta a varias piezas o si el niño la niña, son todavía muy pequeños.
Si las piezas dentales dañadas son las definitivas, se recomienda recoger los fragmentos, o en su caso el diente desprendido, y acudir con extrema urgencia a la clínica dental en el plazo de media hora. Si es posible se introducirán las piezas dentales en leche o en una solución salina (la propia saliva del niño) para lavar suavemente las raíces, e incluso se puede colocar el diente sobre el alveolo herido y presentarse así en la consulta.
En estas situaciones se intentará realizar un reimplante de la pieza dental pero, la pauta a seguir, dependerá del grado de afección de la encía, del tejido óseo, del nervio y de las piezas dentales y, sobre todo, de la rapidez con que se haya efectuado la actuación.
(*) Médico dentista con clínica en Marín
Carriola.Redacción.12.09.23
Rgistramos hoy el fallecimiento de José Carballo Rial, “O Trono”, que ejerció su labor profesional como zapatero en la Escuela Naval Militar y contaba con setenta y seis años de edad.

Sus restos mortales se velan en la Sala nº 2 del Tanatorio de Marín d donde saldrán mañana miércoles a las cinco de la tarde hacia su incinerción, quedando fijada, tambièn para las cinco de la tarde del viernes día 15 la celebración de la Misa por su alma en la iglesia parroquial de Cantodarea.D.E.P.
Hoy, los niños y niñas que aparecen en estas fotos andarán, los que sobreviven, por los setenta y pico años. Se trata de los alumnos y alumnas de la academia que Don Félix Davila tenía en sociedad con Don Antonio Pena (Aboy) en el curso 1957-58. Siempre se bueno recuperar los recuerdos de la infancia lo que suele ocurrir cuando uno se tropieza con imágenes como éstas. En la tercera foto se ve a Don Félix con sus alumnos del colegio Virgen del Carmen diez años más tarde. Algunos de estos chavales se acercan ya a los sesenta... y parece que fue ayer
Lucía Santos (*)
O BNG de Marín amosa a súa satisfacción pola actuación que o Concello, en colaboración coa CCMM de San Xulián e a Plataforma Veciñal, ten previsto realizar no lugar de Macenlle, e que permitirá abastecer de auga a 18 vivendas a través da traída municipal.
O 11 de outubro de 2017 o Pleno da Corporación Municipal aprobou por unanimidade unha moción presentada por vía de urxencia polo BNG de Marín solicitando a adopción de medidas urxentes de cara a solucionar o grave problema de falta de auga que con frecuencia padecen nas parroquias de Piñeiro, San Xulián e Ardán.
Lucía Santos, Portavoz Municipal do BNG, lembraba que “no noso Concello aínda existen non poucas vivendas que carecen do servizo de abastecemento de auga municipal, polo que dependen de pozos artesáns para que a auga chegue as súas casas. Pozos que durante o verán sofren as consecuencias das sequías, co que en non poucas ocasións quedan sen auga en verán.”
No verán de 2018 Lucía Santos voltaba denunciar a situación de falta de auga en verán: “É unha vergoña que neste período estival onde a poboación de Seixo, Aguete, Soaxe e Montecelo medra polo turismo teñan que padecer a deficiencia dun servizo que ten como responsábel directo non só Acuaes (Ministerio de Agricultura) senon o propio Concello de Marín onde a ineficiencia da señora Sanmartín por solventar o problema leva á veciñanza a padecer cortes de auga a presión moi baixa impedídoa a usar os aparellos do forgar como lavalouzas, lavadoras, etc.”
No Pleno de febreiro deste ano, o BNG de Marín voltou presentar unha nova moción, que foi aprobada, de adhesión ao plan de autoxestión de auga da Xunta de Galiza para mellorar o servizo de abastecemento no noso Concello.
Despois de 10 anos no Goberno municipal, e tras numerosas solicitudes, entre as que se atopa unha moción tratada por vía de urxencia hai 3 anos e medio, Lucía Santos celebra que “por fin o PP dá un paso adiante para solucionar os problemas de auga no rural do noso concello. Sen tempo non era. No BNG de Marín agardamos que esta actuación teña continuidade no futuro máis inmediato de cara a solucionar unha problemática que dura xa moito tempo e afecta a numerosos veciños e veciñas de Marín.”
(*) Portavoz Municipal do BNG de Marín
Carriola.Redacción.14.03.26
A raíz da moción que o BNG presentou ao Pleno do pasado xoves referida á petición á Xunta para que lidere un Plan Integral para Castiñeiras, motivou un debate entre Lucía Santos que defendeu a moción do seu grupo que Carriola publicou hai uns días integramente, e Marian Sanmartín, concelleira de Medio Ambiente e cuia intervención tamén íntegra, ao marxen do debate, foi a seguinte:

Marian Sanmartín, concelleira de Medio Ambiente
Para nós, dende fai 14 anos, o Lago de Castiñeiras foi unha aposta clara, unha prioridade. E así o demostramos! Non con propostas, nin con palabras, senón con traballo e con feitos!
Cando chegamos ao Goberno, o Lago estaba deteriorado e abandonado. Chegamos nun momento no que non estaba permitido asar, debido a un decreto estatal e a correspondente lei autonómica que se promulgara polo grave incendio que acontecera en Guadalaxara e que prohibía acender fogueiras no monte para cociñar. Isto ocasionara que a xente, tanto veciñanza de Marín e arredores, como turistas, deixaran de visitar o Lago.
Por iso, puxémonos a traballar en recuperalo. Primeiro, fixemos un proxecto para un asador homologado, tramitamos as autorizacións pertinentes (Augas de galicia, Medio Rural, Conservación da Natureza, Patrimonio…), conseguimos financiación e fixemos o primeiro asador homologado de Galicia.
E non fixemos un. Fixemos dous, un para cada zona das dúas comunidades de montes, que despois serviron como modelo para outros lugares e que a día de hoxe permiten cociñar durante todo o ano, convertíndoo nun lugar perfecto para comidas ao aire libre.
Pero é que o parque infantil tamén era un desastre. Máis que un parque, era un perigo, así que o retiramos e fixemos un proxecto e os trámites para renovalo e crear un novo. Pero non fixemos un. Fixemos dous, un para cada zona das dúas comunidades de montes.
E mentres, cada verán o Lago quedaba sen auga, e sabendo que era un punto clave para cargar auga cando hai incendios preto, tivemos que facer os traballos de vaciado do caudal do Lago, para levar a cabo o sellado das grietas presentes no muro, e así recuperar a imaxe e a seguridade.
E melloramos o vallado, cambiando tramos completos nas zonas que o precisaban.
E cambiamos toda a sinalización.
E fixemos a Ruta das Mámoas, actuando en todos os restos arqueolóxicos, sinalizándoos, desbrozándoos e poñendo información a disposición dos visitantes en paneis.
E conseguimos 2 millóns de € do Plan de Sostibilidade Turística e non tivemos dúbida de investir case a metade no Lago.
Con eses fondos, fixemos un proxecto de posta en valor na entrada ao Lago, na zona da Comunidade de Montes de San Xulián, reorganizando o tráfico, apartando os coches do muro, creando unha zona para os peóns, un auditorio ao aire libre, un aparcamento para coches e autobuses, recuperamos o sendeiro que rodea o Lago, dotamos de novo mobiliario, etc.
E agora está en licitación a creación dunha ruta BTT para profesionais e outra familiar para que todo o mundo poida desfrutar do entorno do lago dunha forma diferente.
E pronto estará en licitación outro proxecto de posta en valor na zona da Comunidade de Montes de Santomé, coa recuperación dun miradoiro precioso, que vai potenciar unha zona que actualmente está intransitable.
E mentres facíamos todas estas obras e melloras, da man das Comunidades de Montes de Marín, tramitamos a figura de protección do ENIL (Espazo Natural de Interese Local). E cando por fin a conseguimos, as CCMM decatáronse das enormes limitacións que supoña para o uso dos espazo forestal e por iso nos pediron que non seguiramos adiante, algo que entendimos perfectamente.
Acordamos con eles que a alcaldesa liderara un proxecto supramunicipal coa Deputación de Pontevedra que permitira que os técnicos do Areeiro supervisaran todas as decisións e todos os traballos que se desenvolvan no Lago. E todo isto baixo o paraugas dun Plan Director que atendera a diversidade botánica, a seguridade vexetal das especies arbóreas, as recomendacións para aumentar a diversidade, o mantemento e en definitiva a mellora do entorno a todos os niveis.
E por certo... o conseguiu. A Deputación está liderando ese proxecto cunha financiación de 55.000€ anuais para o fomento do emprego de persoas con discapacidade que realicen traballos de mantemento do parque forestal de Castiñeiras e coa posta a disposición da estación fitopatolóxica do Areeiro para a creación dese plan director, que abarca máis de 60 hectáreas pertencentes ás comunidades de montes de San Martiño e Santa Cristina, do Concello de Vilaboa, e de San Xulián e Santomé de Piñeiro, do Concello de Marín.
Porque ademais, e vanmo a permitir, fumos moi xenerosos, querendo que esta iniciativa non fóra só para o termo municipal de Marín, senón que chegase a toda a extensión do lago e do Parque de Cotorredondo, porque entendemos que o lago o necesita.
E todo acompañado dun proxecto social con maiúsculas que está levando a cabo a Fundación Juan XXIII, que está conseguindo dar un valor ao Lago coma nunca imaxinamos.
Mocion rexeitada
Tras o debate do tema a moción do BNG quedou rexeitda cos votos en contra do PP e a abstención de PSOE co que só tivo catro votos a favor do propio grupo propoñente
a
Fue utilizado por unos desconocidos que lo dejaron en este estado.
Carriola. Redacción. 16.08.21
El concejal Paco Estévez ha publicado en las redes sociales una amarga queja sobre el estado en el que dejaron unas personas que utilizaron el merendero de A Teoira después de hacerlo.
Dice así: Alguien que disfrutó de un día maravilloso en el paseo desde Loira hasta La Teoira y que aprovechó las mesas que en dicho paseo se instalaron para comer o merendar, nos dejó un regalo a los demás usuarios."
Pues como nos parece una queja justa, además de una "cochinada", aquí la dejamos para que podáis comentar lo que os parece, recordando a rodos nuestros lectores que tenemos este canal abierto para vuestras quejas, sugerencias o denuncias en el correo julio@carriola.es
Carriola.Redacción (R).14.03.26
La Organización de Productores de Pesca del Puerto y Ría de Marín (OPROMAR) recibió ayer uno de los Premios FARO de Saúde Pública, otorgados por el Servicio Galego de Saúde (SERGAS), por su aplicación móvil “Al menos 3”, una herramienta digital diseñada para fomentar el consumo regular de pescado y promover hábitos de alimentación saludables entre la población.
El reconocimiento se ha entregado este viernes en Santiago de Compostela durante la IV Jornada Gallega de Salud Pública, celebrada en el Salón de Actos de la Consellería de Sanidad. Se trata de un encuentro que reúne a profesionales, instituciones y proyectos comprometidos con la mejora de la salud de la ciudadanía. Los Premios FARO distinguen iniciativas innovadoras que contribuyen a la promoción de la salud y la prevención de enfermedades.

El premio fue recogido por D. Claudino González, presidente de OPROMAR, en representación de la organización.
Incorporar el pescado en la dieta 3 veces por semana
La app “Al menos 3”, creada por OPROMAR en 2022 en colaboración con la Fundación Española de la Nutrición (FEN), tiene como objetivo ayudar a los usuarios a incorporar el pescado en su dieta al menos tres veces por semana, siguiendo las recomendaciones nutricionales actuales. A través de esta herramienta gratuita, los usuarios pueden acceder a consejos de alimentación saludable y descubrir recetas que facilitan integrar el pescado en el menú semanal, creando perfiles para toda la familia según sus necesidades nutricionales.
La app está disponible para descarga en Google Play (para dispositivos Android) y en Apple Store (para dispositivos IOS). Este es el portal de informativo: https://almenostres.com/
Carriola.Redacción.29.07.21
Frecuentemente a los vecinos de Estribela les da reparo lo que consideran abandono del ayuntamiento capitalino a su zona, ese barrio pegado a Cantodarea que debería ser todo uno pero, las cacicadas de otros tiempos, dividieron de forma incomprensible e irracional. Y este es el ejemplo que nos pone Estrella, una vecina a la que le da apuro la suciedad y el desorden que impera en la parte del paseo que corresponde a la administración Lores y se pasa buenos ratos intentando, ente otras cosas, limpiar los alcorques de los árboles para que mejore su crecimiento pero, sobre todo para que no se vea el pésimo espectáculo del abandono que sufre el barrio.
Pues aquí dejamos esta fotodenuncia a ver si hace algún efecto o se la pasan por donde les parece los ediles pontevedreses.
Tal como ayer adelantamos, hasta la celebración del Día de la Mujer, el 8M, reproduciremos e CARRIOLA algunas de los poemas que Josefa Area dedicó precisamente a las mujeres trabajadoras. Hoy dejamos dos poemas breves uno que recuerda a las “Lavandeiras” y el otro a las mujeres del campo.
LAVANDEIRAS
Carriola.Redacción.13.09.21
Un vecino de Seixo, que ya no es la primera vez que nos remite alguna observación sobre el parque infantil de la Casa de Cultura, nos envía hoy una escueta que transmitimos textualmente entendiendo que en algún elemento del recinto hay peligro para los niños y niñas que lo usan. Y dice así:
Ahora el parque de Seixo, en la casa de la cultura, tiene un nuevo peligro para los niños... Entiendo que las cosas se estropea y tienen que reparar... Pero no podían quitar todo el hierro??? ... No podían quitarlo del todo????.
Pues aquí queda la observación del vecino que nos añade a ella una fotografía del parque.
Carmen Martínez nos envía esta imagen de la puesta de sol que tuvo lugar en la tarde de ayer vista desde la playa de Os Placeres, con las grúas y maquinaria del Puerto de Marín de fondo. Tenemos la suerte de poder en Marín estos espectáculos que nos regala la naturaleza, a pesar se de tener muchas veces la tentación de ir a buscar este tipo de fotos fuera de nuestro entorno, incluso en países lejanos. Estamos muy agradecidos porque Carmen la haya compartido con Carriola para que os la mostremos.
Recordamos a todos los lectores de Carriola que recibimos vuestros escritos de queja, sugerencias e imágenes en el correo julio@carriola.es
Carriola. 14.02.26.
julio@carriola.es.
UNA REFLEXIÓN QUE YA NO PODEMOS SEGUIR APLAZANDO
José Iglesias
Vivimos tiempos en los que cada conversación acaba convertida en un campo minado. Ya nadie escucha para comprender: se escucha para responder. Para ganar. Para imponer.
Y, sin embargo, seguimos preguntándonos por qué este país va como va.
Basta detenerse un momento —quizá paseando por cualquier aldea del rural de Marín, o por cualquier barrio de cualquier ciudad— para descubrir que lo que ocurre no es casualidad. Es el resultado de una manera de vivir, de entendernos y de relacionarnos que ha cambiado más de lo que creemos… y no precisamente para mejor.
Nunca hubo tantos datos disponibles, ni tanta información. Tampoco hubo jamás tanta desinformación y tanta ignorancia.
Hoy cada persona vive dentro de su propio mundo de certezas, alimentado por datos que le muestran solo lo que quiere ver.
Así, sin darnos cuenta, hemos pasado de tener opiniones a tener verdades absolutas.
Y si mi verdad es absoluta, la tuya no cabe.
El consenso, ese arte que levantó países enteros, ya no es una virtud: es una sospecha.
Quien cede, pierde.
Quien matiza, duda.
Quien escucha, parece débil.
¿Cómo vamos a ponernos de acuerdo si hemos convertido la discrepancia en un duelo personal?
Una sociedad sin proyecto común
Las generaciones que vivieron la reconstrucción —la posguerra, la Transición, los primeros años de democracia— tenían algo que hoy se ha perdido:
la conciencia de proyecto colectivo.
Sabían renunciar.
Sabían pactar.
Sabían esperar.
Sabían que el futuro no es un derecho, sino una construcción.
La generación actual, en cambio, vive atrapada en un presentismo absoluto. No es enteramente su culpa: el mundo que heredaron es inestable, precario y líquido. Muchos no pueden pensar en mañana porque hoy apenas alcanza para llegar a final de mes.
Pero otros, muchos otros, simplemente no quieren renunciar a nada.
Viajes, ocio, bienestar inmediato. “Ya veremos”.
El sistema de protección social está al borde del colapso, pero siempre será mañana cuando se solucione. Y mañana, como todos sabemos, nunca llega.
La ilusión de que otros sostendrán lo que nosotros no cuidamos
Hay quien confía en que la inmigración sostendrá el país.
Y es cierto: muchas personas inmigrantes aportan trabajo, vitalidad y juventud que aquí escasea. Pero también es cierto que, cuando sus países mejoren —y lo harán—, muchos regresarán.
Porque esta no es su tierra.
Porque aquí no están sus padres, ni sus raíces, ni sus muertos.
Igual que tampoco fue la tierra de los nuestros que emigraron en los 60, que trabajaron fuera… y luego volvieron.
Confiar en que otros van a salvar lo que nosotros no cuidamos es, como mínimo, ingenuo.
Los errores de una generación y la herencia de la siguiente
Los llamados baby boomers crecimos trabajando, esforzándonos, renunciando.
Quizá nuestro error fue querer que los hijos no pasaran por lo mismo.
Crear un mundo más cómodo… y, sin querer, una generación menos preparada para el sacrificio.
Educamos para la seguridad pero no para la frustración.
Para los derechos, pero no para las responsabilidades.
Para el bienestar, pero no para su sostenibilidad.
Y ahora, cuando observamos que muchos de nuestros hijos tienen pocos hijos —o ninguno—, comprendemos que el futuro que imaginábamos se está desvaneciendo.
Sin relevo, no hay sistema.
Sin sistema, no hay futuro.
¿Qué nos está pasando?
Nos está pasando que nadie quiere mirar hacia delante.
Que confundimos libertad con capricho, opinión con verdad, bienestar con derecho adquirido.
Nos está pasando que ya no construimos:
solo consumimos.
Que ya no proyectamos:
solo postergamos.
Que ya no debatimos:
solo discutimos.
Y así es difícil que un país avance.
Difícil que prospere.
Difícil que sobreviva.
Un país no se hunde de golpe: se desgasta en silencio
No se derrumba por un mal gobierno o una mala ley, sino por una acumulación de pequeñas cegueras cotidianas:
la falta de acuerdo, el individualismo, la pereza cívica, la renuncia a pensar a largo plazo.
Lo verdaderamente preocupante no es lo que está pasando hoy, sino lo que no estamos haciendo para evitar lo que vendrá mañana.
Quizá no tengamos todas las respuestas.
Pero ya es hora de que volvamos a hacernos las preguntas importantes.
Aunque duelan.
Aunque incomoden.
Aunque nos obliguen a mirar hacia dentro.
Porque un país no cambia cuando cambian sus políticos.
Cambia cuando cambian sus ciudadanos.