Total: encontrados 11411 resultados.
Página 4 de 571
Carriola.Dep.Prv. 06.09.26
julio@carriola.es
O presidente provincial asina un convenio co presidente da Federación Provincial de Confrarías de Pescadores, Jose Manuel Rosas, para estudar e divulgar as causas e consecuencias das enfermidades profesionais que afectan aos traballadores do mar
O presidente da Deputación de Pontevedra, Luis López, vén de abrir este venres unha nova vía de colaboración entre a institución provincial e as confrarías de pescadores da provincia. Na sede que a Federación Provincial de Confrarías de Pescadores ten en Arcade, en Soutomaior, os dirixentes destas dúas institucións asinaron un convenio a través do cal o ente provincial achega 15.000 euros para financiar tanto a elaboración como a divulgación dun estudo para coñecer cales son as enfermidades que afectan aos traballadores, como previlas, como tratalas e como afrontalas tanto desde o punto de vista da saúde como o laboral e administrativo. “Do mesmo xeito que nos preocupamos pola saúde do ecosistema e do sector, tamén nos importa a saúde dos profesionais”, afirmou López despois de firmar o acordo.
O obxectivo desta investigación pasar por promover unha cultura preventiva no sector da pesca artesanal e o marisqueo tradicionais, instruír e por en coñecemento das persoas traballadoras do mar as enfermidades profesionais e as patoloxías máis comúns e recoñecidas nos seus oficios e actividades, así como difundir dita información entre os diferentes axentes; ensinar como tramitar unha enfermidade profesional, explicar e precisar como xorden os trastornos e as causas que os orixinan; difundir as boas prácticas posturais e os exercicios físicos axeitados para tratar de evitar e de previr as doenzas; sensibilizar e difundir a necesidade de identificar novas enfermidades profesionais e poñer o foco nos riscos laborais que as producen, como os movementos repetitivos, as posturas forzadas, a manipulación de cargas, a aplicación de forzas ou a humidade.
O traballo a realizar consistirá na recompilación das enfermidades consideradas como profesionais e das súas causas, establecer correlacións entre as causas e os factores de risco para determinar cales poderían estar xeradas polo traballo dos profesionais da pesca artesanal e o marisqueo. A continuación, crearase unha listaxe de enfermidades profesionais asociada a cada un dos diferentes subsectores da pesca tradicional nas Rías Baixas. Despois será o momento de manter entrevistas presenciais e realizar cuestionarios a profesionais do sector co obxecto de avaliar a súa forma de traballo e finalmente, crear un protocolo sinxelo de actuación ante a sospeita de sufrir unha enfermidade causada polo seu traballo. Algunhas destas enfermidades poderían ser túnel carpiano, epicondilitis, epitrocleitis ou lumbalxia entre outras.
“Na Deputación entendemos o marisqueo e a pesca Artesanal como un sector vital para a nosa economía, emprego, saúde, medio ambiente e tamén turismo sustentable”, sostén o presidente Luis López, quen lembrou que a cooperación coas confrarías non se limita unicamente a este estudo. O goberno provincial colabora cada ano con estes colectivos a través dun plan de axudas que medrou neste mandato en máis de 100.000€, poñendo á disposición dos profesionais un total de 350.000€ para axudar a facer fronte aos gastos de actividade e realizar investimentos. Ademais, a relación entre a Deputación e as confrarías promove a sustentabilidade en eidos como a pesca ou o turismo a través do programa Awaves, para dar a coñecer a través de visitas guiadas ás praias a riqueza natural dos bancos marisqueiros da provincia.
BIENVENIDA A LA CARRIOLA
Estamos viviendo un momento que no hubiéramos soñado nunca, sin previo aviso, sin haberlo programado ni esperado.
Y quizás una compañía esencial es la red. Una red que nos envuelve, nos engancha, que se va tejiendo y que nos enreda al final a todos.
La red es esa ventana que ha permanecido abierta en todo momento, que ha sido y es una fuente continua de entretenimiento, conocimiento, tendencia, compañía, opinión... que permite que te asomes, que la abras y la cierres, que te sirve para que entre aire fresco, tan cotizado últimamente.
Una nueva ventana que Julio Santos Pena pone en marcha, una iniciativa más que añade a su larga trayectoria en los medios de comunicación, de información, de contador de historias, semblanzas y de poner de relieve aspectos fundamentales de nuestro Marín, lo que en el lenguaje moderno se conoce como un activista cultural generoso que comparte con el resto un trabajo altruista y arriesgado, pero que en definitiva invierte tiempo y también dinero en alimentar un hobbie.
Estamos leyendo poco en papel, y estamos leyendo mucho en pantalla, ésa es la nueva realidad, un nuevo y antiguo público lector que se va adaptando a los nuevos tiempos, y Julio añade esta nueva experiencia que sin duda disfrutará como todas las que emprende.
Carriola, emprende su rumbo, con una imagen excelente de la escultura de Manuel Torres que preside nuestra Farola de la Plaza de España, le toca llevarla sobre los hombros a su creador, que estoy convencida lo hará con un plus inicial y con una buena base, ya que como dice la frase, "el que tuvo, retuvo".
Bienvenidos y mucho éxito informativo."
María Ramallo Vázquez, alcaldesa de Marín.
Desde la redacción de La Carriola manifestamos que es un honor recibir estas palabras de apoyo y ánimo. Trataremos de cubrir las expectativas generadas y realizar una tarea atractiva para quienes quieran seguirnos cada día.
Una gran masa forestal rodea una casa deshabitada y podría provocar muchos daños a otras vecinas en caso de incendio.
Carriola. Redacción. 09.09.21
A esta ventana abierta a nuestros seguidores para lo que deseen comunicar nos llega hoy una fotografía tomada en la “Sete Espadas” asegurando que aquí hay un latente peligro pues, como se puede apreciar, una casa está rodeada de vegetación excesiva que, según estima nuestro comunicante, puede producir cualquier día un disgusto. Desconocemos de quien es propiedad ese material fungible que casi rodea la casa pero entendemos como cierto, por lo que se ve, que existe un peligro que, seguramente, habría que considerar antes de que pudiese haber un incendio en esta zona y se pueda propagar a las casas vecinas. El recado quedó dicho.
Recordamos a todos nuestros lectores que pueden enviarnos sus escritos de queja, denuncia o sugerencia al correo julio@carriola.es . Recordamos también que en los escritos debe estar perfectamente identificado su autor, pues de lo contrario no podemos publicarlo.
Carriola.CdM 06.09.26
julio@carriola.es
A alcaldesa, María Ramallo, e os concelleiros Manuel Santos e Marián Sanmartín, visitaron o centro xunto coa dirección e a empresa responsable da actuación para comprobar o avance dos traballos e coordinar a continuidade da obra coa actividade lectiva
As obras de rehabilitación integral do CEIP de Seixo avanzaron durante estes dous meses de verán e afrontan agora unha nova fase coa coordinación entre o Concello de Marín, a dirección do centro e a empresa responsable dos traballos para compatibilizar o desenvolvemento da actuación co inicio do novo curso escolar.
A alcaldesa, María Ramallo, acompañada polos concelleiros Manuel Santos e Marián Sanmartín, realizou visitou o centro educativo para comprobar de primeira man a evolución das obras, xunto co equipo directivo do CEIP e representantes da empresa encargada da súa execución.
A visita permitiu facer balance dos traballos desenvolvidos durante o período estival e abordar a planificación dos próximos pasos da actuación, co obxectivo de garantir que a continuidade das obras sexa compatible co normal desenvolvemento da actividade educativa.
Un investimento da Xunta de 1,1 millóns de euros nun proxecto integral
A actuación, promovida pola Xunta de Galicia cun investimento de máis de 1,1 millóns de euros, supón unha rehabilitación integral do centro e permitirá mellorar de maneira notable tanto as condicións de confort do alumnado e do
profesorado como a eficiencia enerxética e a accesibilidade do edificio. O proxecto forma parte do Plan de nova arquitectura pedagóxica da Xunta.
Entre as principais actuacións previstas atópase a renovación completa da cuberta, cunha superficie de 904 metros cadrados, a substitución das 182 ventás e catro portas exteriores por novas carpintarías de aluminio con rotura de ponte térmica e dobre vidro, así como a aplicación de illamento térmico mediante sistema SATE nas fachadas, que abrangue 1.939 metros cadrados.
O proxecto contempla tamén unha importante renovación dos espazos interiores, coa instalación de 475 luminarias LED con sistemas de regulación da intensidade e detección de movemento, novos falsos teitos e paneis fonoabsorbentes para mellorar o confort acústico, ademais de actuacións de redistribución dos espazos interiores.
Outro dos elementos destacados da intervención será a instalación dun ascensor, que permitirá eliminar as barreiras arquitectónicas existentes e mellorar a accesibilidade ás diferentes plantas do edificio.
Coordinación co centro para garantir o desenvolvemento do curso
Durante a visita de hoxe, un dos principais asuntos abordados foi, precisamente, a organización dos traballos a partir do inicio do curso escolar, establecendo a necesaria coordinación entre a empresa, o equipo directivo e as administracións para que a obra poida continuar avanzando ao mesmo tempo que o centro recupera a súa actividade habitual.
Neste sentido, o Concello quixo coñecer de primeira man tanto o estado actual dos traballos como a planificación prevista para as próximas semanas, co obxectivo de que a intervención poida desenvolverse coa maior seguridade e normalidade posible para o alumnado e o persoal do centro.
A alcaldesa, María Ramallo, destacou a importancia de que o CEIP de Seixo estea inmerso nunha actuación destas características, que permitirá dar resposta a necesidades históricas do edificio e dotar á comunidade educativa dunhas instalacións “máis modernas, eficientes, accesibles e confortables”.
Un honor contar con José Ruíz Guirado
Ayer recibimos desde El Escorial donde reside, una colaboración para Carriola del escritor José Ruíz Guirado, amigo de Marín que tiene lazos con nuestra villa por habere residido aquí varios años en los que regentó la “Librería Casalderey” en la calle Jaime Janer. Ruiz Guirado es periodista y escritor notable que desde su primera publicación “Ilusiones del Almendro” no ha parado de conseguir éxitos con sus obras algunas de ellas relacionadas con Marín como “El Carnaval Marinense” o “Prosas escurialenses” que fue presentada en el Museo Torres. Consiguió un Premio Julio Camba en 1996 y cuenta con otras muchas medallas y distinciones por el valor de su obra.
Pues contar con Ruiz Guirado desde la diáspora en nuestra Carriola no puede producirnos mayor satisfacción y gratitud. Aquí queda hoy su primera colaboración.
por José Ruiz Guirado
Cada vez que aparece una nueva publicación, supone un acto de generosidad social, tan necesario en cualquiera época. Éste es el caso de CARRIOLA DE MARÍN, proyecto informativo y comunicativo, en el que siempre hay detrás el esfuerzo de un equipo humano, comprometido con su tiempo y con su lugar. Proyecto que es de agradecer.
VA uno a traer a colación, a vuela pluma, los nombres de algunas de las publicaciones de la Prensa Local, con el riesgo (pido perdón de antemano) de dejar fuera, más de las que debiera. Habría, por tanto, para remediar tal desatino, elaborar un estudio exhaustivo de las publicaciones (prensa, revistas, folletines, gacetas, hojas, pasquines, escritas y digital marinenses).
LA PRENSA LOCAL HASTA EL AÑO 1941
La publicación más antigua (18 de marzo -28 de diciembre de 1897), sería LA VOZ DEL MORRAZO, dirigida por el periodista José Barral Campos (quien también lo sería del Faro de Vigo.)
El 15 de marzo de 1897, aparecería el semanario EL ECO DE MARIN. Su última publicación sería el 29 de marzo de 1914. A lo largo de su existencia cambiaría de nombre. De 1879 hasta 1900 conservaría el nombre inicial. Desde 1900 a 1903 lo cambiaría por EL ECO MARINENSE. Desde 1903 hasta el año 1909, se denominaría NUEVO MARÍN. Para volver a recuperar el primitivo nombre, desde 1909 hasta el de 1914, fecha de su desaparición. Fue dirigido por el periodista Sabas Bartolomé Catá Abalde.
En enero de 1902 nace el semanario EL BIEN, dirigido por el presbítero Serafín Tubio Costalso. El cierra coincide con el fallecimiento de su directo en 1904. Coexistió el Semanario con EL MARINENSE. La dualidad de los dos semanarios puso en boca de los marinenses la popular copla: “Ahora Marín/parece una ciudad/con los dos periódicos/ de la localidad:/pero al ECO MARINENSE/no hay quien meta mano/porque es muy leído/de todo parroquiano.”
A principios de 1902, y hasta 1905, aparece el periódico titulado EL DEFENSOR DEL MORRAZO. En 1910, MARÍN MODERNO, bajo la dirección de Andrés Potti y Sarmiento. Además de EL FUSTAZO, el 13 de enero de 1913, no superando un año de publicación.
EL 11 de octubre de 1914, aparece el semanario LA DEFENSA, dirigido por Hipólito Hermida Oubiña. Coincide con la desaparición del ECO DE MARÍN.
El 16 de febrero de 1913 aparece el semanario independiente MARÍN, dirigido por Raimundo Vidal Pazos; sustituyendo al desaparecido FUSTAZO. Este semanario contaría con la colaboración de Gerardo Álvaro Limeses, Antonio Noriega Valera, José Pueyo García, Ramón del Valle-Inclán o Domingo Segui, entre otras firmas. Cesó su actividad el 14 de noviembre de 1915.
Durante la larga huelga de los pescadores del Morrazo de 1915, aparece la publicación AVANTE, Órgano de la Federación de Marineros del Morrazo.
EL dos de enero de 1916 aparece el semanario MORRAZO, bajo la dirección de Raimundo Vidal Pazos.
Nos remite esta imagen que inutiliza dos plazas de coches cuando a menos de 50 metros hay una zona exclusiva para motos
Carriola.Redacción.22.08.21
Las motos y los coches compiten a la hora de reclamar zonas de aparcamiento y de denunciar frecuentemente, las desapariciones de plazas en las calles por decisión municipal lo que hace difícil encontrar dónde dejar un coche. La decisión de implantar la zona azul de las dos horas gratuitas parece haber sido una muy buena solución porque los vehículos que antes “dormían” día y noche estacionados, se “mueven” so pena de la “receta” y permiten la alternante utilización de las plazas por otros.
Y se dan casos como éste que nos refleja un vecino de la calle Concepción Arenal que se muestra muy cabreado con esta imagen obtenida por él mismo a la que califica como “una p. vergüenza”. Y no refleja otra cosa que dos motocicletas ocupando en zona azul el sitio de coches lo que no es punible, evidentemente con el código de la circulación en la mano, pero sí debería ser evitable cuando las motos tienen sitios exclusivos reservados para ellas como ocurre en la calle Concepción Arenal a unos cincuenta metros del punto donde fue tomada esta fotografía.
Pues nos parece una queja muy acertada y por éso le damos cobertura en esta Carriola por si en el ayuntamiento, que es quien manda, pudieran hacer algo por evitar esta injusta discriminación. Las motos al sitio de las motos, que lo hay, porque los coches no pueden ir a las zonas reservadas para ellas.
La experiencia, nos informa de la conveniencia de tener a nuestro caballo asegurado.
Por Mundo Calviño (*)
Desde aquí queremos fomentar los Seguros para Caballos y reiterar que son una garantía para aquellos propietarios que no quieran tener una perdida económica considerable en caso de que el animal sufra una enfermedad o robo, así como situaciones en las que cause daños personales o materiales a terceros.
¿Qué incidencias nos cubre principalmente?
En nuestro producto de Caballos cubre las siguientes garantías:
-Muerte del animal por enfermedad o accidente, así como gastos de retirada de cadáver.
-Asistencia hospitalaria.
-Sacrificio humanitario.
-Robo.
-Responsabilidad civil.
-¿Únicamente merece la pena asegurar caballos caros o de competición?
Muchos son los que solicitan información sobre nuestros seguros, porque tienen dudas sobre si merece la pena contratar un seguro para caballo. Contratar el seguro de responsabilidad civil para el caballo debería de ser obligatorio y todo caballo debería tener uno. Y, en el caso de un seguro de vida, contratarlo sería conveniente para eliminar riesgos económicos ya que ofrece un futuro más fácil para el animal y para su dueño.
Por eso queremos hacernos eco en todos los Clubes Hípicos, Yeguadas, Picaderos y particulares posibles, dando información de primera mano y a través de nuestra atención personalizada.
¿En España la gente asegura habitualmente a sus caballos o es más reacia que en otros países?
No sabría decirte si se aseguran más en España que en el resto de países. Lo cierto es que, desde seguros Ocaso, nos adaptamos a todos los clientes y, para quien es aficionado a la hípica, la opción de contratar un seguro es necesaria. El principal motivo es cubrirnos las espaldas ante un posible accidente o siniestro a terceros, posibles enfermedades o robo.
(*) Agente exclusivo de seguros
La farola, pese a estar derribada, continúa encendida, lo cual supone un gran peligro de shock eléctrico para los viandantes.
Carriola. Redacción. 27.07.21.
Una de las farolas de la Rúa do Sol, entre la Iglesia Vieja y un conocido comercio de ferretería, apareció derribada esta mañana sin que de momento hayamos podido aclarar el motivo por el cual se ha desplomado. Según los vecinos que nos envían esta imagen la policía Local ha procedido a acordonar la zona pero la farola continúa recibiendo corriente, lo cual es un peligro de shock eléctrico para cualquier vecino que despistado pase por el lugar y pueda tocarla sin malas intenciones.
Se da la circunstancia de que en el entorno han caído varias luminarias anteriormente, principalmente por accidentes de vehículos que las derriban al impactar contra ellas, por lo que bueno sería que después de desconectar ésta se procediese a una revisión de todos los puntos de luz de la zona por si pudiesen estar en mal estado de conservación.
Recordamos a todos nuestros lectores que recibimos escritos de quejas, denuncias o sugerencias en el correo julio@carriola.es , en los que por supuesto debe estar bien identificado su autor.
Carriola.Redacción 06.09.26
julio@carriola.es
Pasado mañana, martes día 8, Marín celebra su fiesta otroa màs importante el año como es la dela Patrona de Marín, Santa María del Puerto y el programa de su celebración se inicia hoy domingo con la solemnidad de la entrega de los premios “Facendo Historia en el Salón de Plenos a lo que seguirán otros momentos de música y animación a lo largo de 3 días

El Club de Opinión “Portocelo” recuerda que hoy, a las doce de la mañana, tendrá lugar en el Salón de Sesiones de la Casa Consistorial el acto institucional y abierto de la entrega de los premios “Facendo Historia”, enmarcados en las 'XIII XORNADAS-REENCONTRO COA HENISTORIA DE MARIN' .
En esta ocasión los galardones serán entregados a: la Asociación por un Museo do Mar para Marín; la Organización de Productores de Pesca del Puerto de Marín (Opromar); al Centro Comercial Local 'Estrela de Marín'; y a la Asociación de Laboreras de Marín 'Bolymar'.
Asimismo se hará entrega de una MENCIÓN ESPECIAL al Ballet de Galicia 'Diego Landín', con sede en Marin.
El acto, que serà de libre acceso, estará presidido por la alcaldesa, María Ramallo y coordinado por Angel García Carragal, presidente del club organizador, que se encargará de la lectura de las semblanzas de los premiados, finalizando con un concierto a cargo de la Coral Lembranzas de Marín dirigido por la profesora Sofía Taboada Gil.
Espectáculo de circo en el Auditorio

El programa contempla para esta tarde la puesta en escena de un espectáculo circense que tendrá lugar en el nuevo Auditorio y dará comienzo a las siete y media de la tarde. “Sen Patrón pista catro” es el título genérico del evento que se define como “Un espectáculo sen mando onde os malabares e o circo amosarán que a maxia non está en quen manda senon en aprender a xogar xuntos”.
La entrada, hasta completar aforo, no será libre en esta ocasión y los asistentes tendrán que pasar previamente por la taquilla
Mañana concierto de la banda de Música con Betsy Remedios
Mañana lunes destaca en el programa el acto que también se llevará a cabo en el Auditorio con un concierto, a partir de las ocho y media a cargo de la Banda de Música de Marín bajo la dirección de Eduardo González que contará con una aportación de la magistral cantante de ópera, la cubana

Betsy Remedios y en cuyo intermedio actuará el Mago Noel.
La jornada finalizará con la verbena amenizada por la orquesta “América”, de Vigo
En el plano religioso, mañana finalizará la novena a la Virgen del Puerto, Patrona de Marín que el mares tiene la celebración principal que será la Misa solemne, cantada por la coral “Lembranzas” al mediodía y la procesión con la participación de “Airiños de San Xulián” y la “Banda de Música de la Escuela Naval Militar”.
Nesta sección na que abrimos unha ventá á poesía máis popular, imos dedicar durante uns días e aproveitando que chega o día 8 de Marzo, varios poemas que a nosa poetisa do pobo máis xenuina, a Señora Josefa Area, dedicoulle ás mulleres de Marín e, en xeral ás mulleres traballadoras ou sacrificadas na atención dos seus durante a súa vida e, en especial, nos tempos pasados ainda que relativamente recentes que están na memoria de xente como a propia autora que hoxe compara moito nos seus traballos a vida da súa infancia coa deste intre. Hoxe, e nos seguintes días, seguiremos coa serie, a Sra. Josefa acórdase das mulleres que tanto traballaron la lonxa de Marín naqueles tempos, e facémolo coma sempre, respectando o escrito tal como o plasma a autora.
Ás que tanto traballaron la Lonxa
Xa un poema está feito
para as acarrexadoras
que sobre as súas cabezas
centos de quilos cargaban.
Valga éste para aquelas
que na lonxa traballaban
pra fresqueiros e fresqueiras
que o noso peixe exportaban
a León e a Castela
e as terras catalanas.
En Madrid e Barcelona,
o peixiño de Marín,
con moito orgullo anunciaban.
Voltemos coas mulleres
que aquel peixe elaboraban
dispois de arrastrar as caixas
dende que era vendido
ate onde a adega estaba
ou una mesma aberta lonxa
se sitio libre quedaba.
En tinóns de auga do mar
neles o peixe abocaban
para dalí ser sacado
con gañapáns e con cestas
a esa labor apropiadas
con moito xeito e destreza
tentando que as súas roupas
quedaran menos molladas.
En caixiñas de madeira,
cun leito de verdes fentos
que toda a caixa tapaba,
con pedroroles de xeo
ben amañado quedaba
percurando que aquel peixe
coa caixa non contactara
para que o seu sabor
nunca lle fora alterada
Con arte, forza e destreza
acababan o traballo
máis alá da madrugada,
tras faenas herculinas
en ningún libro contadas.
Cos peixiños máis ruíns
que elas mesmas apartaban
e un puñadiño de cartos
xa moi contentas marchaban
fora de toda ambición
a súa vida levaban.
Josefa Area Moreira
Do meu libro Falado con versos
Lany Mayán critica la supuesta desidia de la Protectora de Animales y reclama más atención de la Concejala de Medio Ambiente
Carriola.Redacción.22.08.21
Hemos recibido ayer escrito de un vecino marinense, Lany Mayán, de la zona de Pedreiras cansado de la situación de numerosos gatos que pululan por la zona entendiendo que suponen un peligro para los propios animales y no entendiendo las respuestas recibidas de la denominada Protectora de Marín. Textualmente nos manifiesta :
“En la zona de Pedreiras hay unos cuantos gatos abandonados, hembras casi todas, a las que damos de comer algunos vecinos de la zona, pues ya bastante tienen con que los hayan abandonado y sobre todo gatas que quedan preñadas cada pocos meses. Cada dos por tres aparecen sus crías aplastadas por los coches pues hasta se da el caso de que duermen debajo de ellos.
Hemos ido a hablar varias veces con la Protectora de Animales de Marín porque nos comentaron que ellos los cogían con jaulas y las llevaban a esterilizar con ayuda del ayuntamiento, aunque no sé si es cierto o no. Según dicen algunas vecinas da aquí, quedaron en venir pero no dan señales de vida por lo que, el otro día, fui a hablar con una persona de dicha protectora y después de contarle el caso para ver si podían hacer algo, su respuesta fue: vete a hablar con la concejala de Medio Ambiente, que te den una jaula y te encargas.
Me pregunto para qué vale esta protectora si además de su prepotencia y poner cara de susto cuando le cuentas lo que está pasando, le manda a uno que se haga cargo.
Desde luego, si estuviese en mis manos y tuviera dinero, claro que lo haría. De hecho me dejo en eso más de lo que puedo en alimentarlos, pero escuchar esa respuesta me hace dudar de que realmente le importe algo .
He visto hace poco publicado en Fb a una chica que fue muy mal tratada cuando rescató a un animal pequeño y se lo llevó, desentendiéndose de todo y llamándole de todo, bloqueándola para que no pudiese contar su caso. Y creo que ya está bien de decir, soy de la protectora pero encárgate tú o si quieres que nos encarguemos, paga al mes, cuando uno no se lo puede permitir.
Contaré esto mismo, personalmente, a la concejala pues, si está dándoles alguna subvención tendría que pedir cuentas o mejor aún, dársela a otra protectora aunque no sea de Marín para que se puedan hacer cargo del caso.
Mientras ella no hace nada siguen muriendo gatos aplastados o con las patas colgando, cosa que no pasaría si cogiese a las cinco que quedan e hiciesen lo debido. No me extrañan los comentarios que surgen hacia esa persona y que la gente no quiera aportar nada pues no demuestran interés alguno.
Recordamos a todos nuestros lectores que tienen a su disposición esta sección para publicar sus quejas, denuncias o sugerencias. Pueden enviarlas a julio@carriola.es
Carriola.23.08.26
(*) Colaboración dominical de la Asociación de Pedagogía de Galicia “APEGA” con Carriola de Marín coordinada por su vicepresidente José Carlos Otero López
VOLVER AL “COLE” TAMBIÉN CANSA
Dolores Armas
Lic. en Psicopedagogía
Septiembre ha llegado y con él vuelve una palabra que repetimos mucho estos días, la rutina. Recuperamos horarios, volvemos a madrugar, organizamos las tardes y tratamos de que la vida familiar encuentre de nuevo un cierto orden después del verano. En pocos días, casi sin darnos cuenta, la casa empieza a funcionar de otra manera. También los niños. Aunque las vacaciones hayan sido diferentes en cada familia, durante el verano la vida suele hacerse algo más flexible. Hay menos prisa, más tiempo sin organizar y menos momentos en los que necesariamente hay que hacer una cosa determinada a una hora determinada. Con la vuelta al colegio todo eso cambia muy deprisa. Un niño vuelve a madrugar, sale de casa a una hora concreta, se separa de sus padres, se encuentra de nuevo con el grupo y pasa varias horas atendiendo, esperando, siguiendo instrucciones, compartiendo espacios y adaptándose a un ritmo que no siempre coincide con el suyo. Estamos bastante acostumbrados a preparar todo lo que rodea la vuelta al colegio. Compramos material, recuperamos horarios y organizamos actividades. Sin embargo, quizá prestamos menos atención al esfuerzo que supone para un niño volver a funcionar dentro de esa estructura.Porque volver al colegio no consiste solamente en recuperar unas rutinas. Supone volver a poner en marcha muchos recursos a la vez. Todo esto es parte de la vida cotidiana y también del aprendizaje. Sin embargo, hacer algo todos los años no significa que cada año deje de costar.
Estar adaptado y estar cansado
Los adultos solemos valorar bastante rápido cómo ha ido la vuelta. Si entra contento, no llora, habla de sus compañeros y desde el colegio nos dicen que todo marcha bien, pensamos que ya está adaptado. Y seguramente sea cierto.Pero estar adaptado y estar cansado son dos cosas perfectamente compatibles.Durante toda la mañana un niño utiliza continuamente recursos que en verano necesitaba con mucha menos frecuencia. Tiene que esperar para hablar, escuchar cuando quizá preferiría hacer otra cosa, cambiar de actividad cuando se lo indican, resolver pequeños desencuentros con otros niños, tolerar que algo no salga como esperaba y regular su comportamiento dentro de un grupo. Son acciones muy cotidianas y aparentemente sencillas, aunque en los primeros años muchas de las capacidades que permiten realizarlas todavía están madurando.Por eso algunos niños que pasan una mañana estupenda en el colegio llegan a casa especialmente irritables. Protestan más, buscan continuamente al adulto o se enfadan por asuntos que parecen insignificantes. Incluso pueden aparecer comportamientos que durante el verano apenas veíamos.La primera explicación suele ser que han perdido los hábitos. A veces pensamos que las vacaciones han sido demasiado permisivas o que ha llegado el momento de recuperar cuanto antes las normas. Puede haber algo de esto, naturalmente. Pero antes de sacar conclusiones quizá merezca la pena hacernos una pregunta mucho más sencilla. ¿Cómo de cansado llega este niño a las cinco de la tarde?
Lo que ocurre cuando llegan a casa
Hay algo especialmente interesante en esos primeros minutos después del colegio. La mayoría de los niños llegan al lugar en el que menos esfuerzo necesitan hacer para estar bien. En casa conocen las reglas, saben qué pueden esperar de los adultos y no necesitan estar pendientes continuamente de lo que ocurre a su alrededor. Pueden relajarse. Y algunas veces relajarse no tiene un aspecto demasiado relajado. Recogemos a un niño que sale hablando con sus amigos, nos cuenta que el día ha ido bien y parece contento. Media hora después llora porque su hermano se ha sentado en su sitio o se enfada porque no encuentra un juguete. Desde fuera resulta difícil entender que una cosa pueda convivir con la otra.Sin embargo, a los adultos nos pasa algo parecido. Podemos pasar un día complicado trabajando, responder correctamente, resolver problemas y mantener la calma y, al llegar a casa, descubrir que tenemos poquísima paciencia porque alguien ha dejado algo en medio. La pequeña contrariedad no explica por sí sola nuestra reacción. Llegamos a ella después de todo lo anterior. En los niños sucede algo parecido, con una diferencia importante. Nosotros disponemos de muchos más recursos para comprender lo que sentimos y regular nuestra respuesta. Esto no significa que durante estas primeras semanas haya que permitir comportamientos que normalmente no permitiríamos. Los límites siguen siendo necesarios también cuando un niño está cansado. Significa algo más sencillo. Antes de interpretar una conducta como desobediencia, capricho o llamada de atención, podemos incorporar el cansancio como una posibilidad. Comprender qué puede estar ocurriendo no elimina el límite, pero sí modifica mucho la manera de ponerlo.
Cuando necesitan un poco más de nosotros
El comienzo del curso trae a veces otra sorpresa. Aparecen conductas que los padres creían superadas. Un niño que llevaba meses entrando solo vuelve a pedir que lo acompañemos hasta la puerta. Otro reclama nuestra presencia para dormirse, necesita estar más cerca o pide ayuda para hacer algo que sabemos que sabe hacer perfectamente. Nos inquieta porque tenemos una idea bastante lineal de la autonomía. Si ayer podía hacerlo solo, pensamos que hoy también debería poder. Cuando vuelve a necesitarnos parece que algo está retrocediendo. Sin embargo, crecer no consiste en ir dejando atrás necesidades una detrás de otra. Los niños pueden haber adquirido una capacidad y recurrir temporalmente al adulto cuando otras partes de su vida les están exigiendo más. Necesitar algo de ayuda en un momento concreto no significa haber perdido lo aprendido. Quizá estas primeras semanas sean un buen momento para no tener demasiada prisa con esto. Para mantener los horarios y los límites que la vida familiar necesita y, al mismo tiempo, observar un poco más. Hay niños que necesitarán hablar mucho del colegio y otros que no querrán contar prácticamente nada. Algunos pedirán parque nada más salir y otros preferirán llegar a casa. Habrá quien recupere el ritmo en tres días y quien necesite varias semanas.
Son las cinco de la tarde. Un niño sale del colegio contento, deja la mochila en el suelo nada más entrar en casa y se enfada porque su vaso favorito está en el lavavajillas. Su padre está a punto de decirle que ya es mayor para ponerse así por un vaso. Quizá lo diga. Quizá, por un momento, recuerde también todo lo que ese niño lleva haciendo desde las ocho de la mañana.
El vaso puede esperar.
Lo que se debe tener en cuenta antes de contratarlo.
Por Mundo Calviño (*)
Después de dar el paso definitivo de comprar una autocaravana, llega el momento de decidir qué seguro se va a contratar. Es una decisión fundamental, ya que será lo que brinde tranquilidad durante cada viaje. Siempre se dice en estos casos, que el seguro se debe adaptar al cliente y no el cliente al seguro. Algunos detalles que se deben de tener en cuenta antes de la contratación.
Coberturas que se necesitan en un seguro de autocaravana
Hay ciertas coberturas que se consideran básicas e indispensables y que todo seguro de autocaravana debe tener:
A partir de aquí, hay que definir un presupuesto y necesidades para añadir coberturas opcionales. Tales como, por ejemplo, el seguro del conductor, asistencia internacional o los daños propios, entre otros.
Todo Riesgo o Daños Propios:
El más utilizado del mercado con o sin franquicia, da la seguridad total de que, ocurra lo que ocurra, siempre tendrás la cobertura más completa. Y la certeza de no tener un decrecimiento económico ante un accidente o perdida total o parcial de la autocaravana o camper. Así nos preguntamos cuánto cuesta un seguro para autocaravana y podemos decir que, el precio de los seguros de autocaravanas dependerá del tipo de coberturas que se decida contratar. Por ejemplo, el seguro básico contra terceros tiene un precio estimado de unos 240 euros anuales en garantías básicas a unos 580 € a todo Riesgo con franquicia. Es importante que se comprenda que el precio final puede variar según otros elementos como el tipo de autocaravana, la potencia, el valor, etc.
Así mismo influye la antigüedad del vehículo, edad del conductor, historial de siniestralidad, código postal, entre otros. Evidentemente los seguros en las Autocaravanas de Alquiler son más elevados y, por ese motivo, lo mejor es tener siempre un presupuesto personalizado hecho por profesionales y según tus necesidades.
¿Es mejor contratar el seguro a través de una Correduría?
Contratar el seguro a través de una Correduría especializada ofrece ciertas ventajas que de otra forma no podrías tenerlas. Una de las principales es el asesoramiento personalizado, coberturas específicas, precios... Un profesional se pondrá en contacto para analizar necesidades y hacer una propuesta de al menos tres aseguradoras diferentes que se adapten a lo que se está buscando. Hay que considerar que las Corredurías de seguros son independientes de las aseguradoras, con lo que siempre velarán por los intereses del cliente. Eso es lo que sucede cuando contratas el seguro de auto caravana.
Además del ahorro de tiempo y la confianza que da que un profesional determine las mejores opciones del mercado, el asesoramiento va mucho más allá. Una vez contratado el seguro de autocaravanas, el experto de la Correduría de seguros será quien gestione cualquier necesidad. Básicamente, se convierte en el intermediario entre la aseguradora y el cliente. Si se tiene un siniestro o hay modificar la póliza, será la Correduría quien lo tramitará.
¿Hay seguros de autocaravanas por días?
Sí, existen seguros de autocaravanas temporales para situaciones específicas en donde se tenga necesidad de días concretos. El plazo máximo que se puede tener contratado este tipo de seguros es de 28 días consecutivos. Sus coberturas son las mismas que un seguro tradicional para autocaravanas. Se recomienda para situaciones en las que, por ejemplo, hay que pasar la ITV, se va a vender el vehículo o se tiene que trasladar de un sitio a otro. Para muchas personas, también es una alternativa al seguro anual. Fundamentalmente para quienes utilizan la autocaravana una o dos veces al año.
¿Es posible contratar garantías opcionales?
Sí. Existen garantías opcionales a añadir en el seguro de autocaravanas. Si se elige el seguro a todo riesgo, no será necesario, pero en el caso de definirse por el seguro a terceros básico o ampliado, sí que se pueden añadir. Algunas de las garantías opcionales son:
Como se puede ver, el Seguro de Autocaravanas es un poco más complicado que el de un automóvil particular.
(*) Agente exclusivo de Seguros Ocaso

Carriola.Redacción 06.09.26
julio@carriola.es
Carriola.J.S.P.06.09.26
Hoy que iniciamos un remedo de aquellas fiestas de La Patrona de Marín de otros tiempos recuperamos en nuestra Carriola un artículo como homenaje a los músicos de orquestas y bandas de la época y a quienes supieron inmortalizar sus imágenes con el arte fotográfico del momento
La fotografía ha sido desde su invención un pilar de la historia que, por sí sola, permite que nos traslademos a otra épocas reviviendo personajes, paisajes y motivos diversos ya irrecuperables. A lo largo de la historia de la fotografía se han sucedido profesionales capaces de quemar sus dedos con extraños líquidos y sus ojos bajo el impacto de las lámparas que utilizaban para su trabajo lo que no impedía que disfrutasen del resultado de su artístico trabajo o afición. Una lástima que se hayan perdido imágenes impresas por el arte fotográfico porque hubo, y hay, quien no tiene dolor alguno en tirar las a la mismísima basura con lo que impiden que se revivan las situaciones que representan.
Las máquinas que otrora fueron verdaderos artilugios tan sencillos como las que utilizaban los fotógrafos de los jardines, al minuto, tienen un largo recorrido hasta las espectacularmente complicados que hoy llevan los fotógrafos profesionales capaces de eludir iluminaciones y distancias hasta llegar incluso a los límites de la legalidad.
En Marín teníamos conocidos fotógrafos de la vida social como Cea, los hermanos Quirós, Rivas, Orjales y también fotógrafos científicos como Maky, Ocaña y, sobre todo, Gago, cuyo trabajo científico es mundialmente conocido por sus investigaciones, aunque los marinenses no tengamos mucha conciencia de ello. Todos ellos dejaron constancia de su arte a distintos niveles y ojalá se hubiesen conservado sus trabajos que serían la historia gráfica de Marín y de los marinenses.
Hoy en día hay más cámaras que fotógrafos, porque cada teléfono es capaz de tomar la imagen de cualquier situación aunque, lamentablemente, el noventa por ciento de las imágenes tomadas no se verán reproducidas nunca y se disiparán con la simple pérdida del teléfono en cuestión o quemadas por cualquier alteración del propio aparato. No sería extraño que, tal como me comentaba en una ocasión el propio Gago, cualquier día la influencia de energía solar, borre la mayoría de los archivos que no están impresos en papel y con ello ese tesoro gráfico de la vida misma.

Una orquesta con conocidos músicos en el casino de la Escuela Naval
Viene este comentario a raíz de que alguien ha remitido a Carriola tres imágenes relacionadas con grupos musicales de Marín de otra época. Marín fue cuna de bandas de música, orquestas y grupos musicales que todavía están en la memoria de muchas personas de hoy. Referencias personales como Landín, Pachán, Molas, Vinteño, Sanpablo, Chapí... y otros muchos con los que podría hacer una larga lista, rememoran aquella época de la música alejada de estridencias y defendida con el valor de los instrumentos y los pulmones y el alma de los intérpretes “animadores”.

Otra legendaria agrupación con músicos fácilmente identificables
Pues a esta redacción nos han llegado estas tres fotografías y desde aquí invitamos a nuestros seguidores a identificar a quienes en ellas aparecen. Será un bonito ejercicio de recordar en ellos a la legión de músicos “de verdad” que animaron nuestras noches de fiesta como las que viviremos estos días en honor de La Patrona, y también un homenaje a todos ellos. Difícilmente pero habrá todavía vivos algunos de los que en ellas aparecen porque debieron ser tomadas en la primera mitad del pasado siglo y la mayoría de las personas que se ven ya eran personas de cierta edad.
Propone la colocación de bolardos que permitan sólo el acceso a residentes y servicios especiales
Carriola.Redacción.03.09.21
Hemos recibido en Carriola de Marín una queja acompañada de una sugerencia para intentar solucionar lo que la vecina, Manuela B.R. seguidora de esta página indica y que reproducimos textualmente a continuación:
Hay una calle en Marín que es a Rúa Echegaray que es de dirección prohibida y por ella se accede a Rúa do Sol, en teoría "PEATONAL". En esa calle montaron ahora una tapería con encanto, hay cuatro mesas fuera, a modo de terraza y es un lugar muy agradable, salvo porque pasan coches continuamente y a qué velocidad van algunos...! Esa calle es peatonal, solo se puede acceder para locales y garajes, pero la gente la aprovecha para atajar y no dar un rodeo por lo que el peligro es continuo y se debería hacer algo. Quizás la policía debería sancionar. Dejar claro que no se puede pasar y el Ayuntamiento podría poner unos pivotes como en Pontevedra,que solo pueden activar los que tienen garaje o locales Espero que den solución a mi petición y sea tenida en cuenta.
Puedo decir que en una hora y media que estuve en esa terraza, pendiente de un niño pequeño, pudieron pasar algo a sí como venite coches quizás más y bastantes motos, y a muchos de esos conductores los conozco, son de Marin, pero no vi en en esa calle, ni tienen negocio ni nada, la utilizan como atajo.
Pido que se tomen medidas cuanto antes.
Carriola.Redacción 05.09.26
julio@carriola.es
Mañana domingo será el día desde el punto de vista religioso, más importante de las fiestas de Ardán pero durante el día de hoy, tendrán lugar las vísperas con la tradicional “Festa da Xuventude” con el “Canto das vivas”
A las diez de la mañana de hoy empezará la movida festeira en Ardán cuando el grupo de gaitas “Carballido”, “Retrouso” y “Liborei” inicien la animación de la jornada que continuará a las doce y meia con la sesion vermut a cargo de dichos grupos .
Por la tarde, a las ocho, el tradicional “Canto das Vivas” con posterior reparto de vino tinto de balde y la animación de nuevo del grupo de gaitas de la zona “Os de Carballido” para que, ya anochecido, se inicie la verbena popular con la orquesta “Platinum” el grupo “A Qinkillada” y el “Dj. Michi”.
Mañana día de la fiesta religiosa
Para mañana domingo se reserva la fiesta religiosa patronal que se desarrollará en el atrio parroquial tras la misa solemne, a las doce y media, seguida de procesión y con tirada de cohetería.
La charanga “Noroeste” se encargará de la sesión vermut con la que finalizará la programación de la fiesta de Ardán.
Carriola.Redacción.17.10.21
La calle República Argentina que parte de Concepción Arenal para llegar a A Laxe, tiene un intenso tránsito de vehículos cuyos conductores se sienten preocupados por las marcas que han puesto previas al pintado de la señalización horizontal que, como en todas las calles de Marín, se está llevando a cabo en estos días. Y nos remiten para su publicación en Carriola de Marín este comentario con la esperanza de que se tomen en consideración su contenido por quien corresponda
Quería comentar un problema que viene ocurriendo desde hace mucho tiempo en la calle República Argentina respecto al tránsito de vehículos.
Resulta que como puede verse allí mismo, no pasan bien dos coches, y ahora con el pintado de la señalización (ya marcaron el suelo por donde pintarán) las plazas de aparcamiento son aun mas anchas lo cual impedirá más aun el paso de dos coches simultáneamente en una calle tan grande. Se suma que la calle no tiene lineal divisoria (la única calle céntrica de Marín sin dividir) lo cual en caso de accidente causa un problema a ambos conductores.
Además, esta calle cuenta con un gran parking disuasorio, con lo que aun es un mayor sinsentido llenar una calle de plazas de aparcamiento mas anchas de como estaban antes, y no tener en cuenta a los que circulamos todo el día que es una calle muy muy transitada.
Esto no es una opinión personal, somos muchos los que nos damos cuenta de esta situación y que cada día la calle está más "achicada", y está allí para verse y comprobarlo porque entiendo que alguien revisará ese tipo de cosas.
Pues aquí queda la sugerencia por si alguien quiere comprobar su contenido y razón.
Por José Ruiz Guirado (Desde El Escorial)
EN MIS AÑOS en la Villa marinense, amén del Premio de Poesía dedicado al amigo desaparecido y excelente poeta Manuel María; entre 1988-2000, publicamos una revista da carácter Literario-Cultural. Si bien cuidamos las formas, lo cierto es que, en su modestia y medios, se valoró mucho el fondo. Como es el caso, del número dedicado al profesor Rivas Quintas, con artículos del propio autor, como: “A DONA DE BAGÜIN ERA DE MARÍN Y VIVÍA EN MARIN (24-8-1998); LEMBRANZAS DE MARÍN, del propio autor; ELIXIO RIVAS QUINTAS, por Xosé Rodríguez Cruz; LEMBRANZAS DE MARÍN, POR ELIXIO RIVAS QUINTAS, por Enriqueta Otero Farto, etc. En alguno de estos artículos en los que estoy colaborando en CARRIOLA DE MARIN, (D.m.), dado el espacio de cada opúsculo; si les parece oportuno a quienes gentilmente acogen mis textos, iremos aportando algunos más. De hecho, esta misma entrega, necesitará, probablemente, de, al menos, otra entrega.
Un servidor no se atreve, por desconocimiento, a escribir en el idioma de tantos ilustres escritores de Galicia. Es una lengua muy hermosa como para maltratarla. En este ,y, probablemente, en alguna ocasión más, el texto fue traducido. Creo, por tanto, necesario mantenerlo así.
ELIXIO RIVAS QUINTAS
ADICARLE a Elixio Rivas Quintas un número en “Acibal” é una obriga. Téñase en conta que, o titulo escollémolo do seu excelente traballo “TOPONIMIA DE MARIN. No sei si ainda no leva unha das rúas da Villa o seu nome. A erudición, o traballo honesto e calado -a Cultura- é algo que, no só non se aprecia polos que gobernan. Moi pocos se lembran de quen inventou a pinicilina; pero sábese de memoria as obras e milagros dos famosos. “A España da charanga e pandereita”. Non tiven a oportunidade de coñecer a Rivas Quintas ata o ano pasado, que paso po la libería. Nembergantes, xa o coñecía polas súas as obras. Xa lera “FRAMPAS” (Contribución ó diccionario galego), e , xa fixera como aquel que lee unha boa novela ou un bon ensaio dun tirón. Xeneralmente un diccionario é una ferramenta de traballo, que se emprega pra sacar a un do apuro ante unha acepción descoñocida ou esquecida. Pero éste no foi o caso. En FRAMPAS había algo que non é corrente atopar nestes traballos: ENTUSIASMO. Como Rivas Quintas sabe, se analizamos esta palabra nos viría a dar: EN-ZEUS-IASMO. Que posto en Cristián, vén a dicirnos (en este caso): o amor que sente pola súa terra; polo que alí se di; e,por cómo se di. “ FRAMPAS son en mi tierra de Limia, las pajas sueltas que el segador deja tras de sí abandonadas, quizá olvidadas. En épocas de mayores escaseces, una vez atadas las gavillas y hehos los medoucos en la propia finca, venían los espigadores de cualquier parte y por su cuenta y provecho recogían,bajo el largo sol del mes de seitura esas frampas rezagadas. Era un placer ver aquellos mañuzos de espigas igualaditas. FRAMPAS, MEDOUCOS, SEITURA, MAÑUZOS. Estas e otras moitas palabras que foi recollendo, engarzando -como quen labra unha xoia-, preguntando ata facerse cun léxico, con unha riqueza idiomática, pra logo trnasmitir, legar a seus semellantes. Lembro haber lido que os contos da tradición oral había que contarlos para que nos morreran. De nada saervía gardarlos no saco pra que se apolillasen. Outra cosa é que a un llos roubasen. Pero o traballo de paciente de Rivas Quintas non so foi so recoletas; senon confrontalas, traballalas, comparalas; en suma , unha labor de de inventigación o de traballo ó pé do canon…
Seguimos
La Xunta considera que al estar en un lugar no visible no representa peligro para los viandantes, pese a que es habitual ver a gran cantidad de avispas a nivel del suelo.
Carriola. Redacción. 25.07.21.
Un nido de avispas velutinas tiene en vilo a los vecinos del entorno del parque Ángel Eguren desde hace casi un mes, cuando dieron los primeros avisos a las autoridades, puesto que la administración considera que al ser un nido que no está a la vista no es peligroso para las personas a nivel de suelo. Se da la circunstancia, sin embargo, de que el árbol en el que está alojado el nido tiene la peculiaridad de que segrega una especie de melaza que impregna todo lo que está debajo, y al parecer a estos insectos le gusta y es muy común verlos en los vehículos, acera, e incluso el cierre propiedad de la iglesia que está impregnado de esta sustancia pegajosa.
Desde algunas viviendas nos ha llegado la alarma ya que este año están entrando en los pisos velutinas que por su tamaño y su amenazante vuelo asustan a quienes viven en ellos y se preguntan si quien tiene la obligación de eliminar esos nidos espera a que haya una desgracia. También se puede comprobar presencia de estos insectos en las terrazas de hostelería, lo cual supone una molestia innecesaria y fácil de solucionar retirando el nido.
Hemos comprobado que se trata de una queja razonable y justa y en Carriola estamos para hacernos eco del malestar de las personas que, por esta u otra causa, se consideren indefensas ante cualquier problema. Hoy publicamos esta fotodenunicia y recordamos a todos nuestros seguidores que esta sección está a su disposición en el correo julio@carriola.es para cualquier queja, denuncia o sugerencia que estimen oportuna transmitir.
Carriola.Redacción 05.09.26
julio@carriola.es
O programa das Escolas Deportivas Municipais conta cunha investimento anual do Concello de máis de 100.000 euros, que permite ofrecer ás familias unhas condicións económicas accesibles e prezos subvencionados para facilitar que os nenos e nenas poidan practicar deporte con independencia da disciplina escollida.
A alcaldesa, María Ramallo, e os concelleiros Antonio Traba e Antonio Caíña participaron onte na festa celebrada na tarde de na Alameda, na que os clubs ofreceron demostracións das actividades que poderán practicar os nenos e nenas de Marín.
Desde ás 16.30 horas e coa presenza da alcaldesa de Marín, María Ramallo, e dos concelleiros de Deportes, Antonio Traba e Antonio Caíña, celebrouse esta festa para a que se achegaron ata a Alameda onde os clubs participantes realizaron

demostracións e exhibicións deportivas, permitindo que os máis pequenos e as súas familias puidesen coñecer de primeira man as diferentes opcións que ofrece o programa municipal.
Catálogo da oferta de
deportesAs Escolas Deportivas Municipais volven ofrecer este ano un amplo catálogo de actividades: atletismo, baloncesto, boxeo, BTT, fútbol, fútbol sala, xudo, natación, pádel surf, pádel, piragüismo, remo, taekwondo, tenis, triatlón, vela,
voleibol, ximnasia acrobática e ximnasia rítmica, ás que se suma este ano a escola deportiva de hóquei que será unha das principais novidades desta edición é precisamente a incorporación do hóquei ao catálogo das Escolas Deportivas Municipais, unha actividade que será impartida polo Marinenses Hóquei Club.
Esta incorporación ten, ademais, un significado especial para o deporte marinense, xa que se inevitablemente serve como sentido recordo á familia falecida nos terremotos rexistrados en Venezuela, na Guaira: Yhosvany, Adela, Lía e Ulises, que foron a alma deste club na vila.

Nesta imaxen està toda a familia familia falecida en Venezuela co incipiente equip de hockei que eles mesmos fundaron
Deste xeito, o hóquei continúa formando parte da vida deportiva do municipio e pasa a integrarse tamén nesta iniciativa municipal de promoción do deporte entre os máis novos.
Mantense o precio público de participación
O prezo mantense, igual que en anos anteriores, en 55 euros por neno ou nena para toda a tempada, unha tarifa que abrangue a actividade durante todo o curso deportivo e, o prazo de inscrición, estará aberto do 7 ao 18 de setembro de 2026, mentres que as actividades comezarán a partir do 2 de outubro.
As idades, horarios e condicións específicas varían en función de cada disciplina. Toda a información está recollida na revista das Escolas Deportivas Municipais, dispoñible na web do Concello de Marín, onde as familias poden consultar a oferta completa, as idades recomendadas, os horarios, os lugares de realización das actividades e o procedemento de inscrición.
As inscricións realízanse directamente cos clubs deportivos participantes. As actividades desenvolveranse en diferentes espazos deportivos do municipio, incluíndo as instalacións deportivas municipais, os pavillóns dos institutos e a Escola Naval Militar, permitindo achegar a práctica deportiva aos diferentes puntos de Marín.
Declaración da alcaldesa María Ramallo

A alcaldesa, María Ramallo, puxo en valor durante a presentación a importancia dun programa que cada ano permite aos nenos e nenas do municipio acceder a unha oferta deportiva “moi ampla e diversa”, con disciplinas para todos os gustos e intereses.
Ramallo destacou que O obxectivo é que os máis pequenos poidan coñecer diferentes deportes, probalos e atopar aquel que máis lles gusta, ao tempo que se fomenta desde idades temperás a adquisición de hábitos de vida saudables e salientou :”O deporte vai moito máis alá da actividade física, xa que transmite valores fundamentais para o desenvolvemento persoal, como o traballo en equipo, a disciplina, o esforzo, a convivencia e a superación persoal, por iso, animamos ás familias de Marín a consultar toda a información das Escolas Deportivas Municipais e aproveitar unha oportunidade que, ano tras ano, permite aos nenos e nenas do concello achegarse a unha gran variedade de modalidades deportivas a través dunha oferta municipal con prezos populares”.
Toda a información sobre as Escolas Deportivas Municipais 2026-2027 pode consultarse en www.concellodemarin.es, onde está dispoñible a revista completa do programa.